ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΔΕΝ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΥΧΝΑ ΚΙ ΟΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΕΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΞΕΧΝΑΕΙ ΜΕΤΑ!!!
...κι εγω θελω να ερθω στον Παραδεισο Μαζι Σου...
Θα με βρεις σε ένα συνοικιακό καφέ να δηλητηριάζω το αίμα μου με καφεϊνη. Θα με βρεις στη γωνιά ενός αθηναϊκού δρόμου να σε αναζητώ στους περαστικούς. Σε ένα διαμέρισμα του τετάρτου ορόφου με θέα ένα λιμάνι κάπου στον βορρά.
Οι άντρες δεν κλαίνε, δεν έχουν δικαίωμα στα δάκρυα. Και αν κάποιες φορές μουσκεύει το πρόσωπό τους φροντίζουν να έχει έρθει η νύχτα, να είναι μόνοι τους και να χαρίζουν κάθε δάκρυ στα άστρα εκεί ψηλά. Σαν παιδικό παραμύθι που ποτέ δε άκουσα είναι τούτα τα λόγια. Εσύ παραμένεις μακριά μου, κι εγώ σε αναζητώ πότε στο σήμερα, πότε στο χθές, πότε στο αύριο που με τρομάζει τόσο πολύ μακριά σου.
Είχε δίκιο ο Πλάτωνας, τώρα πια το ξέρω γιατί
είμαι ένας άνθρωπος μισός δίχως εσένα, αδύναμος και ανήμπορος για οτιδήποτε. Τόσο πολύ αδύναμος που φοβάμαι πως αν κάποτε έρθεις ίσως να μην μπορέσω να σου δώσω όλα όσα θα ήθελα να σου δώσω. Και τα όνειρά μου δεν έχουν νόημα χωρίς εσένα. Τίποτα δεν έχει σημασία χωρίς εσένα. Τίποτα.
Θέλω να γίνω ένα με σένα αγαπημένη, να
φτάσουμε το Θεό και ακόμη πιο πέρα. Όχι δεν
είμαι βλάσφημος, απλά σε νοιάζομαι τόσο πολύ. Δεν τον θέλω τον κόσμο, τι να τον κάνω αφού εσύ είσαι ο κόσμος μου. Θέλω να μιλήσω με τον Θεό για σένα, να του πω ευχαριστώ που σε βρήκα, που με βρήκες, που μας ένωσε. Θέλω να τον ευγνωμονώ για πάντα.
Οι άντρες δεν κλαίνε, κάνουν όμως τα κρυφά δάκρυά τους τραγούδια, έρωτα, μουσική, λόγια γλυκά και όταν έρχεται η νύχτα χαρίζουν κάθε ένα από αυτά στα άστρα εκεί ψηλά. Όχι δεν είμαι αχάριστος. Πλανιέμαι όμως χρόνια τώρα από πόλη σε πόλη αναζητώντας
εσένα αγαπημένη.
Δεν θα ξημερώσει, ώσπου να ’ρθεις δεν θα ξημερώσει. Θα περιμένω αγαπημένη, πότε στο συνοικιακό καφέ, πότε πλάι στη θάλασσα, πότε στο διαμέρισμα του τετάρτου ορόφου, θα περιμένω. Και σου υπόσχομαι να μην χύσω ούτε ένα δάκρυ ώσπου να ‘ρθεις, μα κι αν δακρύσω να μην λυπάσαι γιατί θα γίνουν λόγια γλυκά και μουσική να σου τραγουδήσουν την ύστατη στιγμή «Καλώς ήρθες αγαπημένη καλώς ήρθες».
Του Χρήστου Ιωαννίδη
Σε ψάχνω
στα λαμπρά σφαγεία των δρόμων
στις νευρωτικές διαδρομές
σε σταθμούς και στοές
σε ψάχνω
στα μικρά τα στοπ στ' απαγορεύεται
στα τρύπια μου χέρια
στη θάλασσα που δε θα 'ρθει ξανά
βαρέθηκε ν' αλλάζει χρώματα
για να την αγαπάμε.
Σε ψάχνω
στις παλιές φωτογραφίες τις χλωμές
όπου δεν μπορώ να σε βρω
σε ρυθμούς και κραυγές
σε ψάχνω
στον καθρέφτη π' άφησες το πρόσωπό σου
κι αυτός ράγισε
μες στ' ανθρωπομάρκετ το τρελό
σκουπίδι και Θεός μέσα στον πυρετό σε ψάχνω.
[ Δώρα Σιτζάνη ]
Σκεψου ενα ποταμι, βαθυ κι επιβλητικο, που τρεχει για πολλα μιλια αναμεσα στις στερεες οχθες, κι εσυ ξερεις πού βρισκεται το ποταμι, πού το αναχωμα και πού σταματαει η γη.. Σε καποιο σημειο το ποταμι, κουρασμενο, επειδη πλησιαζει τη θαλασσα, δεν ξερει πια τι ειναι.. Καταληγει σε ενα δελτα, Παραμενει ισως ενας κυριος κλαδος του, ομως πολλοι ξεφευγουν, προς καθε κατευθυνση, και αλλοι συρρεουν παλι μαζι, κι εσυ δεν ξερεις πια τι δημιουργειται κι απο πού, και καποτε δεν ξερεις αν ειναι ακομα ποταμι ή θαλασσα...
Saturday night...
We were drinking....
...and dancing...
...and drinking....
....and dancing...
....and drinking again....
...and dancing again...
...amd laughing...
....and sleeping ALL together on the floor!!!!
... to be continued :p
Πρωταγωνιστησαν (χωρις αλφαβητικη σειρα) :
Ελενη, Ευα, Μαρια, Αριαννα, Σπυρος, Γιωργος, Μαριος, Σοφιανος, Πελοπιδας, Γιωργος, Αστερης, Αλεξανδρος, Αλεξανδρος, Πετρος, Μανος, Μαριος
Συμπρωταγωνιστησαν :
Κωστας, Βασιλης, Αλεκος, Γιωργος...
Τα είχε όλα στη ζωή του. Επιτυχία, χρήμα, δόξα, γυναίκες, οικογένεια... και τώρα κείτεται παράλυτος σε ένα κρεβάτι. Ένα εγκεφαλικό αφήνει τον
Ζαν-Ντομινίκ Μπομπύ, αρχισυντάκτη του γαλλικού ELLE, παράλυτο σε όλο του το σώμα. Το μόνο που μπορεί να κινήσει είναι το αριστερό του μάτι. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος επικοινωνίας που του έχει απομείνει και το τελευταίο του παράθυρο στον κόσμο.
Παγιδευμένος σε ένα σώμα που ακούει, καταλαβαίνει, νοιώθει, θυμάται αλλά δεν μπορεί να μιλήσει, ο Ντομινίκ αποφασίζει να πει τη ιστορία του σε ένα μυθιστόρημα. Με τη βοήθεια της λογοθεραπεύτριας του, που του μαθαίνει ένα σύστημα υπαγόρευσης ανοιγοκλείνοντας το μάτι του όταν του προφέρεται το σωστό γράμμα, απομνημονεύει και μετά υπαγορεύει το βιβλίο.
Έτσι ξεκινάει τον απολογισμό της ζωής του ενώ παράλληλα βρίσκει έναν τρόπο να αντιμετωπίσει τον πόνο του. Μια ιστορία για το πως συχνά χρειάζεται να έρθουμε αντιμέτωποι με το θάνατο ή μια σοβαρή ασθένεια για να εκτιμήσουμε πραγματικά τη ζωή και τα αγαθά της.
Πάλι μέτρησα τ΄αστέρια κι όμως κάποια λείπουνε
μόνο τα δικά σου χέρια δε μ΄ εγκαταλείπουνε
πώς μ΄αρέσουν τα μαλλιά σου στη βροχή να βρέχονται
τα φεγγάρια στο κορμί σου να πηγαινοέρχονται
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
και στων φιλιών τη μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
για μια ολόκληρη ζωή να είναι η βραδιά δικιά μας
Τα φιλιά σου στο λαιμό μου μοιάζουνε με θαύματα
σαν τριαντάφυλλα που ανοίγουν πριν απ΄τα χαράματα
στων ματιών σου το γαλάζιο έριξα τα δίχτυα μου
στις δικές σου παραλίες θέλω τα ξενύχτια μου
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
και στων φιλιών τη μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
για μια ολόκληρη ζωή να είναι η βραδιά δικιά μας
ΑΠΟΨΕ ΜΟΙΑΖΕΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ
ΓΑΛΑΖΙΑ ΞΕΝΗ ΦΥΛΑΚΗ
ΜΙΚΡΟ ΤΑΞΙΔΙ Ο ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ
ΠΟΥ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ
ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ
ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ Η ΣΙΩΠΗ
~
ΑΠΟ ΠΑΝΙ ΨΗΛΟ ΠΕΤΩ
ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΚΛΕΙΣΤΑ
ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΠΑΓΙΔΕΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ
ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΟ ΜΕΤΑ
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΔΕΝΤΡΟ
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΔΕΝΤΡΟ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ
~
ΜΑ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ
ΚΑΙ Σ'ΑΓΑΠΩ
ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΩ ΤΟ ΓΙΑΤΙ
ΛΙΓΟ ΤΟ ΦΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΜΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΙΓΟ ΜΟΥ ΑΡΚΕΙ
ΝΑ ΕΧΩ ΕΝΑ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΩ
ΟΤΑΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΝΑ ΣΕ ΔΩ
ΤΟ Σ'ΑΓΑΠΩ
ΟΠΩΣ ΚΑΝΕΙΣ
ΟΠΩΣ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΣΤΟ ΕΧΕΙ ΠΕΙ
~
ΣΕΝΤΟΝΙ ΜΑΥΡΟ ΚΑΙ ΣΑΤΕΝ
ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ Η ΑΓΚΑΛΙΑ
ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΣΜΙΓΟΝΤΑΣ ΘΑ ΒΡΟΥΝ
ΑΓΚΑΘΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΦΙΛΙΑ
ΜΙΚΡΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
ΜΙΚΡΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΙΑ ΓΟΥΛΙΑ
~
ΜΑ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ
ΚΑΙ Σ'ΑΓΑΠΩ
ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΩ ΤΟ ΓΙΑΤΙ
ΛΙΓΟ ΤΟ ΦΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΜΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΙΓΟ ΜΟΥ ΑΡΚΕΙ
ΝΑ ΕΧΩ ΕΝΑ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΩ
ΟΤΑΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΝΑ ΣΕ ΔΩ
ΤΟ Σ' ΑΓΑΠΩ
ΟΠΩΣ ΚΑΝΕΙΣ
ΟΠΩΣ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΣΤΟ ΕΧΕΙ ΠΕΙ
Θ άλλαζαν όλα αν δεν σ αγαπούσα
θα μουν πιο ψύχραιμη δεν θα ξεσπούσα
θα σε λευτέρωνα θα το μπορούσα
όλα τα λάθη σου θα προσπερνούσα .
Δεν θα ταν πόλεμος δεν θα νικούσα
δεν θα περίμενα δεν θα αργούσα
μόνο για μένα δεν θα σε κρατούσα
θ άλλαζαν όλα αν δεν σ αγαπούσα πια ..πια
Tρέξε να γλυτώσεις ,τώρα τρέξε αν σε πιάσω μπορεί να νιώσεις
πως η αγάπη δυναμώνει και έχει δύναμη που σκοτώνει τώρα
τρέξε αν φοβάσαι από τον έρωτα πιο μακριά πιο μακριά ...
Ολα ηταν τοσο μαγικα..... Ενα τριανταφυλλο για χρονια πολλα...
Ενα ποτηρι κρασι σ' ενα πολυ ατμοσφαιρικο μερος...
Αγκαλια....
Να κανεις ονειρα....
Ναι...υπαρχει μελλον....
Τωρα ελπιζεις, σκεφτεσαι, θυμασαι, γελας, ΑΓΑΠΑΣ....
Δεν μπορω να σταματησω να σε ονειρευομαι...
Μεινε και μεγαλοποιεισε τα ολα μεσα μου...
Αυτα που νιωθω αι ελπιζω....
Δεν μπορω να σταματησω να ονειρευομαι...
Χρονια μας πολλα... κι αλλα... κι αλλα... κι αλλα... πολλα πολλα πολλα....
Καποτε εστειλα μια καληνυχτα σ' εναν αγνωστο, σ' αυτον που θα με εκανε ν' αλλαξω, να μαθω να μοιραζομαι, να νιωθω, ν' αγαπαω... Σου ξαναστελνω εκεινη την καληνυχτα....
Χμμμ... Lets see....
30 Νοεμβρίου : Ολο το σόι απο πανω....κατεβαινει για το γαμο...(και στα δικα μου :p )
15 Δεκεμβριου : Picolino is coming!!!! Yeah!!!!
Χριστουγεννα - Πρωτοχρονια (αναμενεται.... absolutely perfect :) )
Ποσο μ' αεσει αυτη η αναμονη των Χριστουγεννων.. Τα μικρα (και τα περισσοτερα... παρανομα) μαγαζακια με τα χριστουγεννιατικα στολιδια, οι βολτες αγκαλιτσα Ερμου, Συνταγμα, Μοναστηρακι, Θησειο, κεντρο... Ολα γυρω στολισμενα.. Ανθρωποι για μονο μια φορα το χρονο να τρεχουν πανικοβλιτοι για να ψωνισουν και οχι για να πανε στις δουλειες...!! Η αληθεια ειναι οτι παρα το γεγονος οτι ειχα παλιοτερα μια 4χρονη σχεση, ποτε δεν ετυχε να περασω τοοοοοοσο ρομαντικα τις γιορτες.. Και ακομα δεν εχουν ερθει καν!!!!
Και οπως λεει και η Μπουμπου... <<Φετος γιορταζουν ολοι... γιορταζουν και οι κωλοι!!!>>
Η Αθήνα προσφέρει τα πάντα! Ό,τι θες μπορείς να το βρεις μέσα σε λίγες ώρες. Νησί ή χιόνι, ηρεμία ή έντονη ζωή, απομόνωση ή «έξω καρδιά». Είναι εκεί ...και μας περιμένει!!!
Καλο ταξιδι εκει που θα πας...
Οχι, εγω δεν θα ερθω... Θα ειναι πιο ωραια ομως εκει.. Ολα οπως τα περιμενες.. Ολα οπως βιαστηκες να τα γνωρισεις. Εκει μονο ελευθερια υπαρχει κι οχι καταπιεση, εκει θα μπορεις να κανεις ο,τι θες, εκει ολα ειναι πανεμορφα...
Λυπαμαι αν δεν μπορεσα να ειμαι αυτο που περιμενες, λυπαμαι αν σε αμελησα καποιες φορες...
Παντα ομως ησουν ενα ξεχωριστο κομματι στη ζωη μου, ενα π τα πιο σημαντικα, η "οικογενεια" μου... Σ'αγαπαω πολυ... Θα μου λειψεις...
Καλο ταξιδι... Οχι, εγω δε θα ειμαι εκει.. Μη με ξεχασεις, Σ' αγαπαω...
Χαιρομαι που το βλέπεις ετσι και πως για σενα οπως και για μενα δεν εχει πλεον καμια σημασια το παρελθον.. Μονο που τα 2 κομματακια ηταν καπως αντιθετα μεταξυ τους.. Χαιρομαι που συνεχιζουμε χωρις καμια εκκρεμοτητα μεταξυ μας. Για ολα ομως υπαρχει καποιος λογος.. Πιστευω πως δε θα ημουν εδω που ειμαι τωρα, παθιασμενη με τη σχολη μου ακομα κι αν εχασα 2 ολοκληρα χρονια, παθιασμενη με τη ζωη, ακομα κι αν εχασα 4 χρονια, παθιασμενη με τον ερωτα, ακομα κι αν δεν πιστευα ποτε σε αυτα και δεν ειχα νιωσει ετσι ποτε ξανα...
Σιγουρα δε σου οφειλω κανενα ευχαριστω για την ευτυχια που βιωνω τωρα, αλλα σ' ευχαριστω που μου εδειξες πως δεν πρεπει να ειναι μια σχεση και πως ο σεβασμος και η αγαπη ειναι πανω απ' ολα.. Αν δεν μου ειχες δειξει την ασχημη πλευρα των πραγματων, δε θα εκτιμουσα και δε θα ζουσα στο έπακρο τον παρον μου...
Οντως.. τι ειχαμε, τι χασαμε? Τιποτα απολυτως.. Δε μετανιωνω για τιποτα γιατι ολη η ζωη και τα καλυτερα ειναι μπροστα μου. Δεν ξερω αν ευχομαι το ιδιο και για σενα, παντως το μισος και τον οικτο διαδεχτηκαν η απαθεια και η αδιαφορια. Να' σαι καλα once more κι ας εισαι μακρια μου :)
Σαββατο βραδακι.. στην ταρατσα του Γ. να ψηνουν ο Κ. μου, ο Α. ο Γ. ο Σ. και ο Β.( ο οποιος πρσπαθουσε να ψησει!!) κι εγω με την Α. και την Ε. να λεμε και να κανουμε τα δικα μας! Τhank God που κρατησε η Α. την πορτα και μπορεσα να κανω την αναγκη μου χωρις να γινω δημοσιο θεαμα στους υπολοιπους!!! (Παρα)φαγαμε λοιπον κι ειπαμε μιας και θα ηταν η τελευταια μερα του Σ. στην Αθηνα να το ριξουμε εξω μετα το ψησιμο, παρα την τσικνα που μοιριζαμε ολοι μας! Ετσι κατα τις 2.30 ανηφορισαμε προς Μπουρναζι μερια (τι το θελαμε!!) και αφου φαγαμε πορτα σε ενα καταγωγι, καταληξαμε καπου.. Ε.. σε αυτο το καπου παιζανε κατι πολυ ποιοτικα τραγουδακια του στυλ "Θελω να τα πιω(δις), να παρεκτραπω μεσα στη βροχη.. κτλ κτλ" Δε συμβιβαστηκαμε και πολυ ευκολα με την κουλτουρα του μαγαζιου, ωστοσο το ριξαμε εξω!!
Υπνος στις 6 παρα και ξυπνημα στις 8 το πρωι.. Με 2 ωρες υπνο καναμε Πειραια-Νικαια με τα ποδια!!! Και οχι δεν ειμαστε τρελες! Θελαμε να κανουμε κατι διαφορετικο οπως σας εξηγησαμε again and again!! Μας επιασε βροχη στο δρομο αλλα ηταν ωραιο να ξερω πως κοντεψε να παθει συγκοπη που δεν εβρισκε τα γαντακια της, ενω αυτα ηταν... πανω στο κεφαλι της!! Ναι ναι!! Πανω στο κεφαλι της!! (και για οσους δεν το βρηκαν αστειο,it's ok! Εμας μας τρελανε!!
Δευτερα : Σχολη απο τις 9 μεχρι τις 3 και μετα,, Αρτ για καφε και Top 10 οπου νικησαμε παλι!! Ναι ναι!! Με 20 ποντους διαφορα αυτη τη φορα!! Στο δρομο παλι βροχη αλλα εμας τι μας νοιαζει??? We're singin' in the rain κι αγιος ο Θεος!!!
Αυριο.. party time με τα υπεροχα και πρωτοτυπα δωρακια που πηραμε στον Μ. (ελπιζω να μη μας κλεισει την πορτα στα μουτρα μολις ανοιξει τις τσαντες!!!)
Υπνος τωρα γιατι.. αυριο σχολη again, με το τετραδιακι μου να μη γυριζει αριστερα και δεξια στο φωτοτυπειο ξανα!!!
Καλημερες peopleeeeeee!!!!
Μπορεί κάλλιστα ενας απλος και αγνωστος ανθρωπος να σου φτιαξει τη μερα κι ενας γνωστοις να...σου τη χαλασει!!
Στο λεωφορειο απολαμβανα την καθημερινη, πλεον, διαδρομη Νικαια-Ομονοια ακουγοντας τον οδηγο να λεει πως πρεπει ολα να τα αντιμετωπιζεις με χαμοελο.. Που να ηξερα τι με περιμενε λιγο αργοτερα? Θυμωνω με ατομα που δεν προσπαθουν καθολου και τα θεωρουν ολα δεδομενα.. Γινομαι εξωφρενων με το να θεωρεις τη βοηθεια του αλλου δεδομενη.. Στα @@ μου απο δω και περα, ο,τι δινεις θα παρεις απο μενα και τιποτα παραπανω.. Ουτε ενα τετραδιο, ουτε ενα μανό, ουτε μια τσιχλα, ουτε ενα φιλι.. Οπως προανεφερα, μπορω να γινω χαλι να με πατησουν, αλλα αμα δω αχαριστια σεληνιαζομαι.. Οποτε, στηριξου στα δικα σου ποδαρακι γιατι τα δικα μου δεν αντεχου κανεναν αλλον εκτος απο τους φιλους και τους δικους μου ανθρωπους...!!!
You make me so hot
Make me wanna drop
It's so ridiculous
I can barely stop!!
I can hardly breathe
You make me wanna scream!!!!!!!!
You're so fabulous
You're so good to me baby, baby
You're so good to me baby, baby!!!
