You've got E-mail !!

Δεν ξερω ακομα με σιγουρια τι χαρακτηρισμο θα εδινα για τις "σχεσεις" που αναπτυσσουμε καθημερινα μεταξυ μας σ'αυτον τον bloggόκοσμο. Μπαινουμε, γραφουμε, καταθετουμε ενα κομματι του εαυτου μας, "διαβαζουμε" αλλους, τους εξερευνουμε, τους ανακαλυπτουμε, συμμεριζομαστε ή διαφωνουμε με τις αποψεις τους...

Για ενα πραγμα ειμαι σιγουρη, δυο λεξεις, ενα σχολιο μπορουν ν'αποτελεσουν μια χειρα βοηθειας ανα πασα στιγμη.. Οταν λοιπον δημοσιευσα αυτο, ελαβα ενα εμαιλ απο μια διαδικτυακη φιλη που πραγματικα το ειχα τοσο αναγκη εκεινη τη στιγμη. Λογια αληθινα, αυθεντικα με νοημα. Σκεψεις που εκεινη τη στιγμη η αγανακτηση σου δε σου δινει περιθωρια να σκεφτεις εσυ ο ιδιος.. Και την ευχαριστω πραγματικα γι' αυτο...

" Στην πραγματικότητα, τα πιο σπουδαία, δηλαδή τα θεμελιώδη, της ζωής βρίσκονται μπρος στα μάτια μας, πλάι μας, σε απόσταση μιας αγκαλιάς.Η απόσταση όμως,σε γδέρνει..τρίβεσαι γυμνή πάνω σε αιχμηρό βράχο..αφήνεις κομμάτια της σάρκας σου,και της ψυχής σου,εδώ και εκεί..Όλα τα σημαντικά που θες να μοιραστείς με τον άλλον υποτιμούνται..Αλλά για μένα περισσότερο μετράνε τα ασήμαντα... τα πιο ασήμαντα μέσα στην ημέρα,που σε δένουν με τον άλλον,που σε κάνουν να μοιράζεσαι...άλλωστε απο τον άνθρωπο σου,σου μένει ένα χαμόγελο,ο τρόπος που μιλάει,κάποιες εκφράσεις...τα μικρά,τα ασήμαντα,όχι τα βαθυστόχαστα..Αυτά τα "σπουδαία",με την απόσταση τρίβονται..και γίνονται βοτσαλάκια..ο χρόνος,αμείλικτος τα λειαίνει.. και σε πολλές περιπτώσεις,με το πέρας του,τα κάνει να χάνουν την αξία τους.. Απομακρύνεσαι απ' την ψυχή σου, από την τοποθεσία των κυττάρων σου.Βέβαια,τον έρωτα..την αγάπη,τα όρια τα "σπουδάζουμε" μόνο όταν βρεθούμε να είμαστε εξόριστοι,απο την πληρότητα,που αυτός ο ίδιος μας χαρίζει..Ο κάθε έρωτας,ανεξαρτήτου απόστασης μας δίνει μια μικρή ανάμνηση,μια μικρή γεύση απο τον παράδεισο,και την απώλεια αυτού..Η ουσία είναι οτι η απόσταση για τον έρωτα είναι ό,τι ο άνεμος για τη φωτιά. Σβήνει τη μικρή, φουντώνει όμως τη μεγάλη...Η απόσταση μπορεί να είναι άπειρη ακόμα και μόλις ένα μέτρο δίπλα στον κάθε άνθρωπο.Και αυτό είναι το χειρότερο.η χειρότερη μορφή να χάσεις κάποιον..να είναι δίπλα σου,ΜΟΝΟ σωματικά..Πολλές φορές νιώθω ασφυκτικά γύρω μου αμέτρητους ανθρώπους σε απόσταση αναπνοής μα ταυτόχρονα και σε απόσταση ετών φωτός απο μένα..Ο έρωτας είναι αυτό που ενώνει και διαιρεί, που καταστρέφει και γεννά, και βρίσκεται πάντα σε πόλεμο με το πνεύμα μας. όλα είναι σχετικά ;) Αυτά τα 850 χιλιόμετρα,που μεσολαβούν στην περίπτωση μου,δεν είναι ΣΕ κάθε περίπτωση αρνητικά..έχουν και κάποια πράγματα,θετικά,τα οποία ίσως να υπήρχαν δύσκολα υπο άλλες συνθήκες ;) "

Σ'ευχαριστω Βιργινία μου για εκεινο το βραδυ... :)

Να'ταν η αποσταση γυαλι με μιας να τη σπασω..

Σημερα θελω να διαλυσω ολα τα χιλιομετρα. Να τα κανω κομματια. Σημερα τη μισω την αποσταση, δεν την αντεχω, την απεχθανομαι...
Νιωθω τοση αγανακτηση και οργη μεσα μου που δεν μπορω να σ'εχω εδω διπλα μου. Να σου εξηγησω ολος τους φοβους μου και να με καθησυχασεις.

Λενε οταν αγαπας, υπομενεις. Αυτες τις μπουρδες ακουω τοσα χρονια για τον "ερωτα". Ισως γι'αυτο δεν πιστεψα ποτε σ'αυτον. Τι να υπομεινεις ακριβως? Πως μπορεις να ελεγχεις τη ζηλια, το φοβο, την ευτυχια οταν δεν μπορεις να τον εχεις στις πιο δυσκολες στιγμες, σ'αυτες που τον χρειαζεσαι περισσοτερο?



Σημερα θα'θελα να'χω τα κοτσια ν'αφησω ενα σημειωμα, να παρω μια βαλιτσα με τ'απαραιτητα και να'ρθω σε σενα.. Θα'θελα να'μουν πιο δυνατη, πιο αυθορμητη.

Τοσους μηνες ελεγα πως η αποσταση ειναι το λιγοτερο που μ'ενδιαφερει. Πως ειμαι τοσο ερωτευμενη μαζι σου, πως εχω υπομονη.. Σημερα δεν την εχω......

Πηρατο προνομιο της ανοιχτης προσκλησουλας απο τον πολυαγαπημενο Lockheart και συμμετεχω κι εγω στο παιχνιδι των 13 ερωτησεων...

Εχουμε και λεμε....

1) Ποιο μυστικό θα ήθελες περισσότερο να ξέρεις;
To δικο σου......

2) Πόσους ανθρώπους του αντίθετου φύλου έχεις αγαπήσει πραγματικά;
1

3) Αναγκάζεσαι να αλλάξεις το άνομά σου. Τι όνομα θα διάλεγες;
Ελίνα

4) Τι θα χάραζες στην ταφόπετρα σου;
Ο,τι και ο Καζαντζακης υποθετω: "Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβάμαι τίποτα, είμαι ελεύθερη"

5) Διάλεξε ένα παραμύθι που πιστεύεις ότι σου ταιριάζει απόλυτα!
Χμμμ.. δεν πιστευω στα happy endings, so... δε μου ερχεται καποιο τωρα ΧΩΡΙΣ το "ζησαν αυτοι καλα κι εμεις καλυτερα"

6) Διάλεξε καινούργιους γονείς!
Την οικογενεια Adams

7) Γράψε τα τελευταία διάσημα λόγια σου!
You are my always and forever.....

8) Αν ήσουν συγγραφέας ποιος θα ήταν ο τίτλος του πρώτου σου μυθιστορήματος;
"Πειτε στη Μαιρη οτι ακομα την ψαχνω..."

9) Αν ήσουν αυτοκίνητο τι μάρκα θα ήσουν;
Μπεμπα i think... BMW :P

10) Αν ήσουν άγριο ζώο τι θα ήσουν;
Λυκαινα

11) Για τι πράγμα μετανιώνεις περισσότερο;
Δυστυχως ή ευτυχως, δε μετανιωνω για τιποτα. Αναγνωριζω τα λαθη μου, αλλα ταυτοχρονα ειμαι περιφανη γι'αυτα, μιας και με κανανε αυτη που ειμαι σημερα.

12) Πες κάτι για το οποίο θα ήθελες να σε θυμούνται.
Γι'αυτα που ειπα ή δεν ειπα, που εκανα ή δεν εκανα...

13) Θα θυσίαζες τη ζωή σου για κάποιον;
Ναι...

Αφηνω ανοιχτη την προσκλησουλα κι εγω με τη σειρα μου λοιπον...!!!

Συγγνωμη, Σ'αγαπαω ρε...

Σημερα με τρομαξε η απαθεια μου, η αισθηση του να μη μου λειπεις.. Πολλες φορες πιανω τον εαυτο μου να με πιεζω να μη μου λειπεις, να μη σε σκεφτομαι. Με τρελαινει να σε σκεφτομαι, να εισαι εκει, μεσα στο μυαλο μου, να τρυπωνεις και να μη βγαινεις στιγμη απο εκει.

Εχω σχεδιασει απειρες φορες τη ζωη μου μαζι σου κι αυτο ειναι λαθος. Πρεπει να σταματησω να επενδυω με τοσο υπερβολικο βαθμο σε σενα. Να στηριζομαι στο μελλον μας και να χανω το παρον μας. Τρομαζω. Σε αποφευγω, σου ξεφουρνιζω τις vampirοφιλοσοφιες μου και μας "χαλαω". Θελω να σταματησω να ζηλευω, να φοβαμαι. Ισως γι'αυτο δεν επενδυσα ποτε συναισθηματικα σε καμια μου σχεση. Ισως γι'αυτο δεν εδωσα ποτε τιποτα. Φοβομουν.

Και τωρα που αισθανομαι πιο ευτυχισμενη απο ποτε, φοβαμαι γι'ακομα μια φορα. Φοβαμαι μηπως αυτο δε σου ειναι αρκετο. Θελω να ξυπναω και να σε βλεπω να με κοιταζεις, να χαμογελας και να μου λες οτι με χαζευες επειδη βαριανασαινα. Να μου δινεις φιλια ενω κοιμαμαι. Να ξυπανω στην αγκαλια σου.

Μ'ακους? Βαρεθηκα να ξυναω μονη στο κρεβατι που ειμασταν μαζι αγκαλια. Βαρεθηκα να καθομαι στον καναπε που αποκοιμηθηκα στην αγκαλια σου. Κουραστηκα να μετραω τις μερες οπως οι φανταροι και τα μαθητουδια. Σε θελω εδω μαζι μου. Να μοιραζομαστε τα παντα.



Οχι, δε βαρεθηκα, δεν κουραστηκα με σενα. Με μενα. Με μενα που θελω ολα να ειναι ιδανικα. Να ειναι αψογα και χωρις ατελειες. Κι ο καιρος περναει, και το μονο που δεν περναει ειναι ολα οσα νιωθω για σενα. Μεγαλωνει.... δυναμωνει....

Αυτη τη φορα θα ειμαι δυνατη, αυτη τη φορα θα παλεψω, αυτη τη φορα δε θα το βαλω στα ποδια και δε θα περασω 7 χρονια αναρωτιοντας πως θα ηταν αν δεν το ειχα κανει. Θα μεινω και θα παλεψω.

Συγγνωμη για καθε φορα που σου γκρινιαξα, που σου ειπα πως δουλευεις υπερβολικα.
Συγγνωμη που σου υπενθυμισα τι εχω κανει εγω για σενα σαν να περιμενα ανταλλαγμα
Συγγνωμη για οσες φορες σε πιεσα, ζηλεψα κι αντεδρασα με μια αδικαιολογητη αμυνα στο φοβο μη σε χασω
Συγγνωμη που δε σου λεω καθε φορα αυτο που νιωθω
Συγγνωμη που δεν ειμαι διπλα σου οταν εισαι κουρασμενος
Συγγνωμη αν σε στεναχωρεσα καποια στιγμη, συγγνωμη, αλλα Σ'αγαπαω.............

7 Αλήθεις θα σου πω, δεν τις κραταω μυστικο...!!!!

Επειτα απο ανοιχτη προσκλησουλα της πολυαγαπημενης Ilive2loveMe εφτασε κι η δικη μου σειρα για 7 μεγάαααααααλες Αληθειες μου!

Voila λοιπον!!

Αληθεια Νο 1 : Ειμαι ατομο των ακρων, ποτε δε διαλεγω τη μεση οδο, τη μισω, τη φοβαμαι, τη βαριεμαι...

Αληθεια Νο 2 : Ειμαι αρκετα απολυτη με τις αποφασεις που αφορουν τη ζωη μου, ναι φυσικα θα ακουσω φιλους, συγγενεις και γνωστους, αλλα η τελικη αποφαση ειναι δικη μου και μονο δικη μου (με την αναλογη ευθυνη των πραξεων μου φυσικα)

Αληθεια Νο 3 : Ειμαι στο 4ο ετος του Τμηματος Αγγλικης Γλωσσας και Φιλολογιας στο Πανεπιστημιο Αθηνων, μονο που τα 2 πρωτα χρονια δεν πατουσα στη σχολη ουτε για καφε... Επειτα απο ενα σφοδρο ερωτα στη ζωη μου, αποφασισα να τη βγαλω στα 2 χρονια (και να τελειωσω ακριβως) (με αποτελεσμα να δωσω φετος... 17 μαθηματα...) για να παω εις τα Σερρας να ζησω μονιμα!

Αληθεια Νο 4 : Ειμαι ατομο νευρικο και οξυθυμο, βριζω αρκετα συχνα μπορω να πω διατηρωντας ταυτοχρονο το επιπεδο εκει που πρεπει... Αλλαζω αρκετα συχνα τη διακοσμιση του δωματιου μου γιατι... αρκετα συχνα θα τα κανω γυαλια καρφια εκει μεσα!

Αληθεια Νο 5 : Βαριεμαι απιστευτα ευκολα, η ρουτινα μ'εκνευριζει, τα ιδια μερη ειναι ανυποφορα, η κοσμοσυρροη στα μεσα μαζικης μεταφορας με κανουν εξαλλη, μου τη δινουν οι καφετεριες στην Πλατεια Ελευθεριας!!

Αληθεια Νο 6: Το πρωτο μου μεροκαματο θα το βγαλω την Παρασκευη, πρωτα ο Θεος... Ειμαι η μοναδικη απο ενα σοι με καμια 50 ριά ξαδερφια που δεν εχει δουλεψει ακομα... Μ'εχουν πει "κοριτσακι του μπαμπα" σαν κοπλιμεντο κι ειναι ο,τι χειροτερο εχω ακουσει ποτε! Ελπιζω καποτε να ξεπληρωσω και με το παραπανω τα οσα εχει κανει η οικογενεια μου για μενα κι, ναι λοιπον, νιωθω απιστευτα κακομαθημενη...

Αληθεια Νο 7: Εχω μια απιστευτη ερωτικη και παθιασμενη σχεση με τη σοκολατααααααααα!! Τρωω κατα μεσο ορο 2-3 τη μερα (ναι το μωρο μου ειναι 625 χλμ μακρια....!!) σε σημειο που να κοντευω να παθω ζαχαρο! Ειναι η καλυτερη απολαυση της ημερας... ΟΚ, το τσιγαρο το κοβω, τη σοκολατα ομως ΟΧΙ !!

Αυτα λοιπον κι απο μενα!!!

Καλω φυσικα
την κολλητη Quelmarth,

Τον Μεγαλο μου Αδελφο

Τον Αγγελο

Την Οναρ

και οποιον αλλον θελησει φυσικα!!!!

:::... Smile :::...

Ξαπλωμενοι στο κρεβατι, κουκουλωμενοι μ'ενα παπλωμα, σε κοιταζω και δε σε χορταινω...

<< Σ' αγαπαω, μ'ακους???>>, σου λεω μ'ενα παραπονο και σε πιανουν τα γελια...

<<Μα ειναι δυνατον να γελας με τον Οδυσσεα Ελυτη??>>, συνεχιζω να παραπονιεμαι..

"Επρεπε να'βλεπες τη φατσα σου οταν μου το' λεγες!", μου λες και μου σκας αυτο το χαμογελο που με τρελαινει...

Σου'χω πει οτι ξερω απ' εξω κι ανακατωτα τα χαμογελα σου?

Χαμογελο Νο 1: Το σκας οταν εισαι πραγματικα ευτυχισμενος...
Χαμογελο Νο 2: Πολλες φορες δεν απαντας σ'ενα κοπλιμεντο μου ή σ'ενα γλυκολογο μου... Η απαντηση σου ειναι το πιο γλυκο σου χαμογελο...
Χαμογελο Νο 3: Το' χω ονομασει "Το πρασινο χαμογελο", ειναι το χαμογελο που σκας μετα απο 2,3,4 ξανθες μπυριτσες κι επειτα απο μια βλακεια που θα πεταξω
Χαμογελο Νο 4: Το "αποπλανητικο χαμογελο", καθε φορα που θα σε "προκαλεσω", θα σου πω ποσο/που/πως σε θελω...
Χαμογελο Νο 5: Ενα γλυκο χαμογελο που το επιζηταω καθε φορα οταν μιλας για την οικογενεια σου, τους φιλους σου, τις αλητιες που εκανες μικρος....
Χαμογελο Νο 6: Το απολυτα παιδιαστικο και ναζιαρικο χαμογελο οταν ρωτας κατι που ξερεις ηδη την απαντηση! "Μ'αγαπας??", "Σου'λειψα καθολου??"

Να χαμογελας... γιατι ετσι φωτιζεις τον κοσμο μου και μπορω να συνεχισω να παλευω εδω που ειμαι... Να παλευω με την καθημερινοτητα, το αγχος, τις υποχρεωσεις....

Να χαμογελας, μ'ακους????