Να λοιπον κι ενα καλο που εχει αυτο το fb... Βρισκεις ατομα απ'τα παλια, ατομα με τα οποια ειχες μοιραστει ολο σου το ειναι, ειχατε περασει τα πανδεινα μαζι, αλλα... πολλες φορες παιρνεις ξεχωριστους δρομους...
Setting: Δευτερα λυκειου
Πρωταγωνιστες: Μαρια, Γιαννα, Δαναη, Ελιαννα
Δε χρειαζομασταν τιποτα παραπανω... Την αλανα διπλα στο σχολειο, ενα κασετοφωνακι, κι ενα πακετο τσιγαρα... Ωρες ατελειωτες σ'εκεινη την αλανα... Ποσα συναισθηματα, ποσες απιστευτες και μοναδικες στιγμες... Μου λειπουν , πολλες φορες μου λειπουν.. Δεν εχω λογια ουτε καν να τις περιγραψω... Νιωθω λες κι αφησα σ'εκεινα τα παγκακια τη μικρη Μαρια.. Τη Μαρια το μαγκακι, που ενθουσιαζοταν καθε μερα και με διαφορετικο αγορι, που ερωτευθηκε, που εκανε τις μεγαλυτερες τρελες... σ'εκεινα τα παγκακια..
Μου λειπουν...
Μου λειπει εκεινη ανεμελια. Ειχαμε λυση για ολα. Για το πώς θα καλυψουμε τις κοπανες, για το πως θα πλαστογραφησουμε χαρτια για τις απουσιες, το τι θα κανουμε το βραδυ, το πώς θα χωρισουμε..
Εφταιξα κι εγω. Εκανα τα λαθη μου. Τις λαθος επιλογες. Ο Σ. μου στερησε οχι μονο μια 5μερη, αλλα μ'εκανε να απανρηθω ολο αυτο το κομματι του εαυτου μου. Εχασα τον αυθορμητισμο μου, το χιουμορ και την αφελεια μου.
Θα τα ξαναβρω! In fact, τα ξαναβρηκα... Αλλα μαζι με τον ερωτα, ξαναβρηκα και τη Μαρια του Λυκειου. Εκεινη που εδινε ψυχη και σωμα για τη φιλια.
Δε χρειζοταν τιποτα παραπανω απο μια αναπαντητη και παρατουσαμε διαβασματα και φροντιστηρια και... ραντεβου στην αλανα!
Εχουν περασει 4 χρονια και ομολογω πως ουτε απο τη μερια μου, ουτε απο την αλλη μερια εγινε ποτε μια κινηση για μια επανασυνδεση. Ας μη γελιωμαστε, κανεις καινουριες παρεες, δενεσαι με ατομα, ωριμαζεις μαζι τους.. Οσο κι αν σου λειπουν λοιπον εκεινες οι στιγμες δεν απλωνεις το κουλο σου να παρεις ΠΟΤΕ ενα τηλεφωνο...
Πριν λιγους μηνες ειχα την καταλυτικη αναγκη να το κανω. Και το εκανα! Και νιωθω υπεροχα! Γιατι μ'αυτα τα ατομα ονειρευτηκα, εκλαψα, γελασα, προβληματιστηκα, ΜΕΓΑΛΩΣΑ..
Σημερα το απογευμα εχουμε μια συναντηση με το ενα μελος της παρεας αυτης,,, Μια συναντηση μετα απο 4 χρονια και τα συναισθηματα ειναι αμοιβαια: "ΜΟΥ ΕΛΕΙΨΕΣ!!!"
Αυτο που θα'θελα να πω ειναι...
ΤΟΛΜΗΣΤΕ... ΣΗΚΩΣΤΕ ΤΟ ΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΑΡΤΕ ΑΠΛΑ ΓΙΑ ΕΝΑ "ΓΕΙΑ ΣΟΥ, ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ? ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ?"ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΑΜΕ ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥΣ..ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΑΝΑΙΡΕΙ ΟΛΑ ΟΣΑ ΖΗΣΑΜΕ...ΕΝΔΙΑΦΕΡΘΕΙΤΕ ΑΝ ΝΙΩΘΕΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ... ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ..ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩς Ο ΑΛΛΟΣ ΣΕ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΑ ΧΡΟΝΙΑ...ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΠΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ, Η ΣΚΕΨΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΛΑΙ ΜΑΣ...ΚΙ ΟΛΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΥΚΛΟ ΤΟΥΣ... ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΠ'ΤΗΝ ΑΡΧΗ...!
