Οίκος.... Αντοχής !

Θυμάμαι την τελευταία φορά που βρέθηκα σ' εκείνο το μέρος.. Τριήμερη δευτέρας Λυκείου... Όλοι εξουθενωμένοι από το ξενύχτι της προηγούμενης μέρας μείναμε έκπληκτοι με το θέαμα εκείνου του τόπου.. Καταπράσινο.. Το λιγότερο που μπορούσες να νιώσεις ήταν δέος κι ας ήσουν μονο 17 ετών πάνω στην ανεμελειά της εφηβείας...


Λυπάμαι που τα παιδιά μου δε θα νιώσουν ποτέ αυτό το συναίσθημα.. Ούτε καν εγώ η ίδια....