" Ε Μ Ε Ι Σ "

Ξέρεις τι θα ήθελα τώρα? Θα ήθελα μια βόλτα στην παραλία.. Ναι, δε με νοιάζει το κρύο, φτάνει να είμαστε μαζί, χέρι-χέρι, αγκαλιά...

Ξέρεις τι με "γεμίζει" κάθε μέρα? ΕΣΥ.. Τα φιλιά σου, η ασφάλεια που μου προσφέρεις.. το περίεργο εκείνο συναίσθημα που νιώθω κάθε φορά πριν σε δω.. κάθε στιγμή που σε σκέφτομαι, που σε περιμένω, που τρελαίνομαι για να σε δω, που σε σκέφτομαι δίπλα μου, απέναντί μου, στην αγκαλιά μου...

Ξέρεις τι εύχομαι? Να κρατήσει.. Να μη σταματήσει να υπάρχει.. Να μη μου πάρει το χαμόγελο που έχει έρθει στα χείλη μου τον τελευταίο μήνα μαζί με το πρωινό ξύπνημα...

Ξέρεις τι σκέφτομαι? ΕΜΑΣ.. ΕΣΕΝΑ.. ΕΜΕΝΑ.. Στα σοκάκια της Πλάκας, κάτω από την Ακρόπολη, στο σπίτι, στο cinema, στον καναπέ αγκαλιά..

Δεν ξέρω αν είναι αγάπη αυτό..όχι δεν είναι.. Δεν μπορεί να είναι. Είναι κάτι παραπάνω. Κάτι πολύ παραπάνω..Κάτι που κανείς δεν μπόρεσε να περιγράψει, κάτι που κανείς δε μπόρεσε του δώσει όνομα και ταυτότητα. Είναι εγώ κι εσύ.. εμείς..