Dream Illusion Or Reality?

Δεν πιστευω στα ονειρα... Το εχω ξαναναφερει πριν λιγο διαστημα. Μου φαινονται αδιαφορα και σπανια εχω μπει στη διαδικασια να τα ερμηνευσω βασει Ονειροκριτη κι αλλων τετοιων ανουσιων πραγματων..

Προκαταβολικα, μη με περασετε για τρελη, χρειαστηκαν αρκετες ωρες συητησης με τον εαυτο μου για το αν τελικα ειμαι τρελη, σχιζοφρενης ή δεν ξερω κι εγω τι... Αλλα αυτο ηταν.. ηταν αληθινο και τρομακτικο ταυτοχρονα..

Εμφανιστηκε ενα προσωπο που ειλικρινα θα μπορουσα και να το ζωγραφισω με καθε λεπτομερεια και με κοιτουσε επιμονα.. Οταν αρχισε να μου μιλαει, η φωνη του ηταν τοσο οικεια, αγνωστη μεν, αλλα ενιωθα πως την ηξερα χρονια, μου δημιουργουσε ενα αισθημα ασφαλειας και σιγουριας.. Απλωσε το χερι του και μου χάιδευε τα μαλλια, κοιτοντας με στα ματια και λεγοντας μου (ειναι απιστευτο το οτι τα θυμαμαι αυτολεξει, εχουν καρφωθει στο μυαλο μου.. ΟΚ θ' αρχισω να φρικαρω παλι πανω που ηρεμησα λιγο....)



Μου ελεγε τα εξης χαμογελωντας με σιγουρια για τα λογια του :

"Ξερω πως τωρα εισαι καλα, το νιωθω. Ειμαι ομως εδω για σενα, γεννηθηκα για σενα κι εσυ για μενα. Αυτος ο μεγαλος ερωτας που και οι δυο αποφευγουμε και ισχυριζομαστε πως δεν πιστευουμε σ' αυτον, ειναι γραφτο να τον ζησουμε μαζι. Θα χρειαστει να πληγωσεις ατομα, αλλα αν πραγματικα πιστευεις σε εμας Μαρια, αν θες να το ζησουμε για παντα ολο αυτο, πρεπει να το κανεις. Σε περιμενω ψυχη μου, παντα θα σε περιμενω.."

Οταν εντρομη ανοιξα τα ματια μου το προσωπο του ηταν ακομα μπροστα απ' το δικο μου!! Πεταχτηκα σαν τρελη (ενιωθα πως η καρδια μου σταματησε να χτυπα απο το φοβο, μουδιασα...) Εψαχνα το διακοπτη και μες στο σκοταδι το προσωπο του ηταν ακομα εκει! Μεχρι να γυρισω στον τοιχο να βρω επιτελους τον χαζοδιακοπτη... ειχε εξαφανιστει..

Ξερω πολυ καλα περι ψυχολογικης ερμηνειας των ονειρων, οτι αντικατοπτριζουν το υποσυνειδητο μου κτλ κτλ.. Αλλα ολο αυτο δεν ειχε σε τιποτα να κανει με κατι που μπορει να σκεφτομαι.. και με τρομαξε παρα πολυ.. Δε θελω να μπω στη διαδικασια να συνεχισω να το σκεφτομαι, ομως η εικονα του οσες φορες κι αν κλεισω τα ματια μου ειναι εκει! Τα ματια του.. το χαμογελο του..

Oh... Come on! It was just a dream... (wasn't it????) - Φοβαμαι...

Πιανω φωτιαααα...

Ενα απο τα πιο εντονα, αληθινα και τρομακτικα ονειρα ειχα χτες... Εβλεπα τη γειτονια μου τυλιγμενη στις φλογες και η φωτια να εχει εισβαλει στο σπιτι μου...

Το εντονο συναισθημα του φοβου ηταν τοσο αληθινο, ενιωθα τη ζεστη απο τη φωτια και την αποπνικτικη ατμοσφαιρα.. Ξυπνησα εντρομη..


Δε συνηθιζω να πιστευω στην επεξηγηση των ονειρων αλλα πιστευω πως ειναι μια απεικονιση του υποσυνειδητου.. Πχ αν εγω μετα απο κανα μηνα θυμηθηκα το φιλο μου το Γιαννη και αναρωτιομουν τι να κανει, επομενο ειναι να δω στον υπνο μου τον ιδιο ή ενα περιβαλλον που να σχετιζεται με τον Γιαννη..

Σημερα ομως, απο περιεργεια και μονο μπηκα στη διαδικασια να ψαξω και βρηκα αυτο... :

ΠΥΡΚΑΓΙΑ

Το συχνότερο είναι να ξυπνάει κάποιος φοβισμένος και λαχανιασμένος στη μέση ενός ονείρου στο οποίο βρίσκεται εγκλωβισμένος σε μια πυρκαγιά και νιώθει την ύπαρξη ενός αληθινού φόβου, αλλά εντελώς διαφορετικού. Σε αυτή την περίπτωση έχει υπάρξει ένα υποσυνείδητο συναίσθημα φόβου, και αυτό είναι που απελευθερώνεται στο όνειρο, λειτουργώντας σαν 'καμπανάκι' συναγερμού. Το πιο εντυπωσιακό αυτού του ονείρου φαίνεται να είναι το πόσο πραγματικό φαντάζει, και αυτό ακριβώς είναι που προκαλεί το απότομο ξύπνημα.
Αλλά όταν το όνειρο δεν έχει αυτό το χαρακτήρα της προειδοποίησης, τότε πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό όνειρο Φωτιάς, στο οποίο αυτό το στοιχείο της φύσης συμβολίζει παράφορα πάθη που πάντα καταλήγουνε να προκαλέσουν απώλειες και συγκρούσεις.
Το βασικό είναι να ανακαλύψουμε πού ακριβώς βρίσκεται η φωτιά,μέσα στο όνειρο, την αρχή της καταστροφικής πυρκαγιάς και, αν είναι δυνατόν, την αιτία που την προκάλεσε,καθώς αυτό μας παρέχει ενδείξεις υψίστης σημασίας από ψυχαναλυτική άποψη, αφού θα μπορούσε να πρόκειται τόσο για ένα εφήμερο πάθος, όσο και να αποκαλύπτει προβλήματα έλλειψης επικοινωνίας, και ακόμα και καταστροφικά ένστικτα.

πηγή