Όλα τελειώνουν φωνάζουν οι γύρω μου
όμως εγώ έχω κάτι να πω
μυστικό σ' αγαπάω για πάντα
μυστικό μακριά σου δεν ζω.
Όταν κοιτάζω τα βράδια τα αστέρια απ' τον ώμο σου
θυμάμαι τόσα και κάνω και 'γω
μια ευχή να κρατήσει για πάντα αυτό
μια ευχή να σε έχω όσο ζω.
Δεν μπορώ να σκεφτώ πως θα ζήσω
χωρίς να σε έχω συνέχεια κοντά μου
κι όταν πέφτει η βροχή πάντα εγώ θα γελώ
γιατί έχω εσένα καρδιά μου
κι όταν πέφτει η βροχή πάντα εγώ θα γελώ
γιατί έχω εσένα εδώ.
Αναρωτιέμαι τι γίνετε μέσα μου
γιατί τα μάτια μου είναι υγρά
μυστικό αγαπάω για πρώτη φορά
μυστικό που εμάς αφορά!!!
Κάνω προσπάθεια γιατί μας βλέπει κόσμος τώρα
να κρατηθώ γιατί η αγάπη πονά
και γελά σαν παιδί που του τάζουν πολλά
σ' αγαπώ σ' αγαπώ έτσι απλά!!
Σιγουρα τα γενικοτερα σχολια μιλανε για μια οχι και τοσο υποσχομενη σειρα που προβαλεται απο το Μεγαλο Καναλι καθε Δευτερα βραδυ.. 
Αντιθετως, εγω θα ειμαι απο τους λιγους που ενθουσιαστηκαν απιστευτα! Οχι τοσο με τις ερμηνειες.. αλλα με τα προσωπα και τις καταστασεις.. Δεν ξερω.. Ισως προβαλεται κατι που πολυ θα ηθελα να κανω, αλλα ισως ποτε να μη βρω το κουραγιο...
Αυτη πλουσια και κακομαθημενη, φευγει απ το σπιτι και παει στη Νεα Υορκη να βρει μια καλυτερη τυχη...
Αυτος.. κουκλος, θεος, γοητευτικοτατος, πανεμορφος, αψεγαδιαστος, γλυκητατος, τοοοοσο μα τοοοσο ομορφος!!![χωρις πολυ καλες υποκριτικες ικανοτητες βεβαια....] Αλλα αυτο δεν τον κανει να χασει ιχνος απο οοοολα τα προηγουμενα προσοντα του :p
Μια σειρα που θα ηετρελανει τα κοριτσακια του γυμνασιου.. και ΟΚ σταματαω τις φιλοφρονησεις για το τεκνακι τον πρωταγωνιστη, μη γινω ne of them :)
Ξέρεις τι θα ήθελα τώρα? Θα ήθελα μια βόλτα στην παραλία.. Ναι, δε με νοιάζει το κρύο, φτάνει να είμαστε μαζί, χέρι-χέρι, αγκαλιά...
Ξέρεις τι με "γεμίζει" κάθε μέρα? ΕΣΥ.. Τα φιλιά σου, η ασφάλεια που μου προσφέρεις.. το περίεργο εκείνο συναίσθημα που νιώθω κάθε φορά πριν σε δω.. κάθε στιγμή που σε σκέφτομαι, που σε περιμένω, που τρελαίνομαι για να σε δω, που σε σκέφτομαι δίπλα μου, απέναντί μου, στην αγκαλιά μου...
Ξέρεις τι εύχομαι? Να κρατήσει.. Να μη σταματήσει να υπάρχει.. Να μη μου πάρει το χαμόγελο που έχει έρθει στα χείλη μου τον τελευταίο μήνα μαζί με το πρωινό ξύπνημα...
Ξέρεις τι σκέφτομαι? ΕΜΑΣ.. ΕΣΕΝΑ.. ΕΜΕΝΑ.. Στα σοκάκια της Πλάκας, κάτω από την Ακρόπολη, στο σπίτι, στο cinema, στον καναπέ αγκαλιά..
Δεν ξέρω αν είναι αγάπη αυτό..όχι δεν είναι.. Δεν μπορεί να είναι. Είναι κάτι παραπάνω. Κάτι πολύ παραπάνω..Κάτι που κανείς δεν μπόρεσε να περιγράψει, κάτι που κανείς δε μπόρεσε του δώσει όνομα και ταυτότητα. Είναι εγώ κι εσύ.. εμείς..
Kiss me
out of the bearded barly
nightly
beside the green green grass
swing swing (swing swing)
swing the spinning step
you wear those shoes and
i will wear that dress!!
kiss me
beneath the milky twilight
lead me
out on the moonlit floor,
lift your open hand
strike up the band and
make the fog lights dance
silver moon sparkling.
So, kiss me!!!
Ταλαιπωρία, άγχος, φύσημα-ξεφύσημα, αυτοκίνητα.. πολλάάάάά αυτοκίνητα! 3 ώρες έκανα να γυρίσω από τη σχολή! Και ο καθηγητής του μαθήματος... α-νω-μα-λος! {να φανταστείτε σαν παράδειγμα ιδιωματικής έκφρασης μας έθεσε το "εδώ ο κόσμος καίγεται και το μ***ί χτενίζεται"... και αναρωτιέμαι... δεν μπορούσε να πει "οποιος βαριέται να ζυμώσει, 40 μέρες κοσκινίζει"? Ή έστω το "όπου ακούς μεγάλα λόγια κράτα και μικρό καλάθι"???} Αλλά τι περιμένεις από ένα κράτος που με κάθε άλλο παρά αξιοκρατικά κριτήρια θέτει σε "υπηρεσία" στα Πανεπιστήμια τον κάθε μλκ??? Κίνηση, συνωστισμοί, κόσμος, παράπονα, φωνές...
Κι εμένα τι με νοιάζει??? Δεν με ενόχλησε καθόλου! Και μόνο που πήρα το πρώτο μου βιβλίο μετά από 2,5 χρόνια φοίτησης, που έγραψα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ κι εγώ από μόνη μου μια σημείωση, μου φτάνει! Δεν έχω ανάγκη από κανέναν αποτυχημένο που θα αμφισβητήσει τη σχολή μου ή τους στόχους μου.. Όπως είπε και η Δ. : "Πολλοί θα ήθελαν να είναι στη θέση σου!" Οπότε, never mind και καλή φοιτητική χρονιά σε όσους ξεκίνησαν καινούριο εξάμηνο!!!
Φιλοσοφική??? Φιλοσοφική!! Αφού αυτό μας έκατσε!!!!!
Πώς είναι αν φεύγει ένα άτομο από τη ζωή σου? Μια άσχημη κατασταση.. Ποσο μαλλον οταν αυτη ειναι αναστρεψιμη και ποσο μαλλον οταν αυτος ειναι "Ο Μεγαλος σου Αδερφος"...Ετσι αυτο το post ειναι αφιερωμενο σε εκεινον...
Λυπαμαι για καθε προβλημα που σου δημιουργησα, λυπαμαι που δεν μπορω να βρω τροπο να σε κανω να αναθεωρισεις την κατασταση και να μεινεις.. Θυμαμαι ολες εκεινες τις φορες που με (υπο)στηριξες, που με εκανες να νιωσω καλυτερα, που ενω επεφτα ΕΣΥ με κρατουσες.. Θυμαμαι ολες εκεινες τις συζητησεις.. την πρωτη μας συζητηση στη Χαλκιδα.. Αν και οι περιστασεις φανηκαν σαν να μην ειχα ακουσει λεξη απο οσα μου ειχες πει για το καλο μου, ησουν ο πρωτος που με εκανε να συνειδητοποιησω πως ημουν σε μια σχεση-καταστροφη και πως αυτο δε μου αξιζε... Θυμαμαι τις εκδρομες μας, τα μερη που με πηγες, που δεν ειχα ξαναπαει ποτε.. Τα ξενυχτια μας, τις βολτες μας.. Σε θυμαμαι διπλα μου στο ατυχημα, θυμαμαι την αντιδραση σου την ωρα που γινοταν και την αντιμετωπιση σου μετα.. Το ποσο με προσεξες, το ποσο νοιαστηκες..
Και μετα.. θυμαμαι να σε ακουω να μου λες πως πρεπει να φυγεις, πως δεν σε κραταει αλλο αυτος ο τοπος.. Σε θυμαμαι να μου λες για το δικο σου ατυχημα και να χανεται η γη κατω απο τα ποδια μου.. Θυμαμαι να μου λες τα προβληματα σου κι εγω να καθομαι να στεναχωριεμαι για ανουσια πραγματα.. Θυμαμαι και το τελευταιο σου μηνυμα να μου λες οτι φευγεις.. Κι εγω να μενω πισω και να αναρωτιεμαι "γιατι?" Να μην εχω το κουραγιο ουτε το δικαιωμα να σε κρατησω εδω.. εδω που ολα σε πληγωνουν.. Να μην μπορω να σου ζητησω να μεινεις και να πρεπει να σεβαστω την αποφαση σου, μια αποφαση ζωης.. Θα στο πω μεσα απο αυτη τη δημοσιευση που μπορει να μην τη δεις και ποτε... "Μεινε..", αλλα φοβαμαι να το πω πιο δυνατα.. Θελω να εισαι ευτυχισμενος και να μη σε χασω ποτε...
Να προσεχεις...
Σ'ευχαριστω πολυ για ολα...
Ενα μονο ευχαριστω ειναι πολυ λιγο...
Θα ειμαι παντα εδω για σενα..
..οπως ησουν κι εσυ αυτα τα χρονια...
Να προσεχεις τον Αδερφο Μου, να μην παθει ποτε τιποτα.. Ποτε...
Να ειναι ευτυχισμενος...
Σ'ευχαριστω...
Once upon a time....
There was a boy...
...and a girl...
But one day...
having the view of....
And from then...
And everyday....
There is NO END in the story!! Sorry!!
Δεν είναι μεγάλη απόφαση.. Απλά σταματάς να κοιτάς πίσω γιατί το μπροστά είναι τόσο αισιόδοξο... Θέλει δύναμη, αλλά στη δίνουν οι γύρω σου.. Και μετά είναι όλα τόσο εύκολα... Απλά συνεχίζεις μπροστά, αλλάζεις σελίδα, κεφάλαιο.. Ξυπνάς και χαμογελάς σαν μικρό παιδί που του έχουν υποσχεθεί παιχνίδια.. πολλά παιχνίδια..
Δεν ακούς τι σου λένε οι γύρω σου, είσαι μονίμως με ένα χαμόγελο στα χείλη, μια ελπίδα, μια αισιοδοξία που κάνει τους άλλους να σε περνάνε για τρελή! Χαζεύεις, ονειρεύεσαι, ανυπομονείς!
Γυρίζω σελίδα και το μόνο που βλέπω είναι μια κενή, άσπρη.. Δεν πειράζει! Μου κάνει! Τώρα που είσαι ΕΣΥ δίπλα μου θα τη γεμίσουμε <<ΜΑΖΙ>> ! Κάθε χάδι, φιλί, νύχτα, μέρα, βόλτα, εμπειρία.. Μαζί..
Στην επόμενη σελίδα ήσουν ΕΣΥ.. Χαίρομαι που τη γύρισα επιτέλους....!!
Λες και αυτή θα ήταν η λύση για όλα στην ζωή μου. Λες και η απάντηση θα ήταν η πιο μεγάλη λύτρωση.
Σε εκκλησίες και σε παρέες, σε ιερωμένους και σε διαβασμένους. Με έναν μαγικό τρόπο, η ζωή μου είχε δεθεί με φτερά και αγγελικές μορφές. Θαρρείς πως οι στρατιές των αγγέλων, μου είχαν κρυφθεί για πάντα, λες και ο Θεός μου έπαιζε κρυφτό. «Θωμα μου, άσε τους αγγέλους και ζήσε» μου έλεγες, αλλά εγώ αφοσιωμένος στην αναζήτηση της ζωής μου, δεν άκουγα.
Τα βράδια που γουργούριζα στην αγκαλιά σου και μου διάβαζες παραμύθια για νεράιδες και βασιλόπουλα, παρηγοριόμουν. Η μυρωδιά των μαλλιών σου και το δέρμα σου που ήταν απαλό σαν τα σύννεφα, με γαλήνευαν. Χαμογελούσα πάντα που σε ρώταγα, για το εάν η βασιλοπούλα φίλησε το βατραχάκι, για το εάν όλοι έζησαν καλά και εμείς καλύτερα. Αλλά δεν μου απαντούσες.
Εσύ αγαπούσες διαφορετικά. Εσύ αγαπούσες άλλα. Τα παραμύθια σου αρκούσαν και οι δράκοι δεν σε έσκιαζαν. Και μόνο από το περπάτημά σου, καταλάβαινα πόσο σίγουρη ήσουν για όσα ένιωθες, για όσα αισθανόσουν, για όσα μπορούσες. Εγώ πάλι, ανασφαλής και μετέωρος, έμοιαζα με σύννεφο στον αέρα. Όπου φυσούσε πήγαινα και όταν δεν φυσούσα βαριόμουν την ανάσα μου, ένιωθα την σκλαβιά μου, κατανοούσα την ταπεινότητά μου.
«Πως γεννιούνται οι άγγελοι;» θέλω να ξέρω. Δύο άνθρωποι μπορούν να φτιάξουν έναν; Δύο μισά φτιάχνουν ένα ολόκληρο; Δύο μπορούν να γίνουν ένας; Δύο που αγαπιούνται είναι πολύ; Ποια είναι η συνταγή μπορείς να μου πεις; Τι απαιτείται;
Μέχρι που ένιωσα όσα ήθελες. Και τότε κατάλαβα. Το βατραχάκι που μου έδειχνες δεν γίνεται ποτέ βασιλόπουλο και ας φιλήσεις όλα τα βατραχάκια της γης. Και οι βασιλοπούλες φοβήθηκαν τους δράκους της ζωής μου και έφυγαν μακριά μου, τρέχοντας. Αυτοί δεν έζησαν ποτέ καλά, μήτε και μεις καλύτερα. Και δεν αρκεί ένας έρωτας ή μια αγάπη για να φτιάξεις έναν άγγελο, δεν αρκεί μια δόση ηλιοβασίλεμα για να ζεις, δεν αρκεί μια ανάμνηση για ν’ αναπνέεις και να νιώθεις πλήρης.
Τελικά είχες δίκιο. «...και εγώ ζήτησα έναν από τον θεό, αλλά μου έστειλε εσένα και εσύ δεν έχεις φτερά. Οι άνθρωποι δεν είναι άγγελοι, μπορούν όμως να γίνουν. Αν αγαπούν πολύ, αν αισθάνονται περισσότερο, αν ψάχνουν αγγέλους όπως εσύ». Κοίτα με τώρα...Περιμένω ακόμη τα φτερά μου. Αγάπησα πολύ, αισθάνθηκα πολύ, ψάχνω αγγέλους όλη μου την ζωή, γιατί δεν μπορώ να πετάξω; Γιατί με καταδίκασαν αιώνια να ζω στην λάσπη; Γιατί δεν μπορώ να ζήσω;
Πως γεννιούνται οι άγγελοι, θα μου πεις; Έψαχνα τα φτερά τους όταν ήταν δίπλα μου και αυτοί δεν είχαν...Μου έδειξες πως πεθαίνουν. Μου έδειξες πως αγαπούν και πως χαϊδεύουν. Πες μου πως γεννιούνται να φτιάξω κάποιον σαν αυτόν που έχασα.Άγγελέ μου...
"Μια δημοσίευση που προβληματίζει, αντανακλά, προβλέπει κι επιβεβαιώνει μέσα από λίγες γραμμές έναν ξεχωριστό εσωτερικό κόσμο...
... Για τον "Αδερφό Μου"
Ένα σπασμένο φτερό μου γιατρεύω και χάνομαι
Δεν έχω κρύψει ποτέ μου αυτό που αισθάνομαι
Αισθάνομαι στο θέμα, την ένταξη στο θέμα
Περιμένει στη γωνία μια καινούρια κοινωνία
Νέα τάξη των πραγμάτων
ξημερώνει τέλοσπάντων
Περιμένει στη γωνία μια καινούρια εμπειρία
Τα ρολόγια πάνε πίσω
Είναι ώρα για να σβήσω
Κοινωνία στη γωνία, όλοι στην παρανομία
Όλοι μες στην αμαρτία και μετά στην εκκλησία
Κοινωνία δανεισμένη, απ' τα χρέη της πνιγμένη
Έξι μέρες ναρκωμένη και το Σάββατο να βγαίνει
Ένα σπασμένο φτερό μου γιατρεύω και χάνομαι
Δε σταματάω ποτέ μου για κάτι να ψάχνομαι
Να ψάχνομαι ακόμα, για όνειρα και χρώμα
[Δεν περιμένω άλλο]
Περιμένει στη γωνία μια καινούρια κοινωνία
Νέα τάξη των πραγμάτων
ξημερώνει τέλοσπάντων
Περιμένει στη γωνία μια καινούρια εμπειρία
Τα ρολόγια πάνε πίσω
Είναι ώρα για να σβήσω
Kοινωνία γκλαμουράτη στη βιτρίνα η απάτη
Θέλει αλβανό εργάτη και ρωσίδα στο κρεβάτι
Κοινωνία ετοιμάσου να σε φάνε τα παιδιά σου
Έρχεται το νέο ρέμα, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα!!!
[Δεν περιμένω άλλοοοοοοοοο!!!]
Απιστευτο το τελευταιο επεισοδιο της σειρας <<2>>
Καλα θα μου πεις μετα απο ενα χρονο το θυμηθηκα και το ειδα? Ισως τελικα η τηλεοραση δεν ειναι τιποτα αλλο παρα εμπειριες τις καθημερινοτητας μας....
2 μερες φτανουν για να σου αλλαξουν τη ζωη?
2 βδομαδες?
2 μηνες?
2 χρονια?
Κι ομως, εγω σου λεω ακομα και 2 ωρες μπορουν να σου κανουν τη ζωη....ανω κατω! (τι νομιζες οτι θα ελεγα?) 2 ωρες, 2 ματιες, 2 κουβεντες... Και να σε κανουν για τις επομενες μερες και βδομαδες να νιωθεις κατι εντονο μεσα σου.. Να μετρας τις ωρες να τον δεις, καθε χαμογελο του να ειναι επιβεβαιωση πως νιωθετε το ιδιο, αυτο το χαζο συναισθημα που μονο σε γυμνασιοπαιδα το βρισκεις... Κι ομως ειναι αρκετο για να σε κανει να περασεις μια ευχαριστη μερα, να ελπιζεις, να ονειρευεσαι, ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ!!! Να σου λειπει καθε λεπτο της ωρας που δε βρισκεται διπλα σου, να πηγαινεις στα ραντεβου πρωτη γιατι δεν αντεχεις να εισαι σπιτι και να περιμενεις, να ετοιμαζεσαι με τις ωρες, να ανταλλαζεις χαζοερωτικα μηνυματα τα οποια συμπληρωνεις μ' ενα χαμογελο ερωτευμενης!!
Κι ολα ειναι τοσο ομορφα, τοσο απλα, τοσο ΥΠΕΡΟΧΑ! Που δε θες τιποτα αλλο για να σε κανει ευτυχισμενη.. Τελικα την πραγματικη ευτυχια τη βρισκουμε στα πιο μικρα και ασημαντα πραγματα.. Σ' ενα χαμογελο, ενα αγγιγμα που σε τιναζει σαν κολωνα της ΔΕΗ, ενα πειραγμα...
Κι εσυ που δεν πιστευες σε οοοοολα αυτα? Κι ομως................!!!!
ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΕΙΡΩ ΣΤΟΝ ΩΜΟ ΣΟΥ
ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΩ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΣΟΥ
ΝΑ ΔΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΠ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ
ΝΑ ΑΝΕΒΩ ΤΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙΑ ΣΟΥ
ΘΕΛΩ ΤΗ ΛΑΜΨΗ ΑΠ ΤΟ ΒΛΕΜΑ ΣΟΥ
ΝΑ ΠΛΗΓΩΘΩ ΑΠΤΟ ΨΕΜΑ ΣΟΥ
ΝΑ ΦΥΓΩ Μ' ΕΝΑ ΣΟΥ ΜΑΛΩΜΑ
ΤΗΣ ΦΛΟΓΑΣ ΣΟΥ ΠΑΡΑΝΑΛΩΜΑ
ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΓΓΙΞΩ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΟΥ
ΜΕ ΔΥΟ ΦΙΛΙΑ ΑΠ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΟΥ
ΝΑ ΝΙΩΣΩ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ
ΑΝΕΜΟΣ ΕΙΣΑΙ ΔΕΝ ΠΙΑΝΕΣΑΙ
ΘΕΛΩ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ ΣΟΥ
ΝΑ ΜΕ ΚΟΙΜΗΣΕΙ ΕΝΑ ΧΑΔΙ ΣΟΥ
ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΡΩΙ ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΗ ΣΟΥ
ΝΑ ΜΕ ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΣΟΥ
ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΤΑΙΡΙ ΣΟΥ
ΣΤΟ ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΟΥ
ΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΩ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΜΟΥ
ΚΑΘΩΣ Μ' ΑΦΗΝΕΙΣ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ
ΣΑΝ ΚΥΜΑ ΜΕΘΥΣΕ ΠΟΘΕ ΜΟΥ
ΣΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΠΕΡΑ ΔΩΘΕ ΜΟΥ
ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΘΥΣΙ ΣΟΥ ΠΑΝΩ ΠΕΣ
ΠΩΣ ΜΑΓΑΠΑΣ ΕΚΑΤΟ ΦΟΡΕΣ!!!!!
Mιας και μπήκα στη διαδικασία να ψάξω για το δικό μου χαζο-ζώδιο και να ρίξω μια ματιά στο τι μου επιφυλάσσει << η μοίρα>> , λέω "δε ρίχνω και μια ματιά στης Μπουμπούς να δω τι στα κομμάτια θα λέει??" Κι εκεί είναι που φρίκαρα!!! :
Η κυκλοθυμία του ατόμου που σας ενδιαφέρει θα σας σπάσει τα νεύρα και θα σας εξωθήσει σε επιθετικές αντιδράσεις, πράγμα που θα ήταν προτιμότερο να αποφύγετε για να μην αρχίσει ο πόλεμος.Καλύτερα να προτιμήσετε ένα μακρινό ταξίδι ή μια εκδρομή που θα δώσει χρόνο σε εσάς και το άτομο που σας ενδιαφέρει να σκεφτείτε καλύτερα τα πράγματα και τις καταστάσεις.Οι μέρες που θα σας ξαναβρούν μαζί θα είναι ισορροπημένες και γεμάτες απόλυτη ευτυχία.
Κι αναρωτιέμαι εγω τώρα??? Βρε, λες????? :-P
