"Πριν το τελος πώς μοιαζει η ζωη σαν αγαπη μεγαλη..."

60' πριν το τελος... Περπαταω αργα στους δρομους που περασα τις καλυτερες στιγμες της ζωης μου, σ'ενα χωριο που λατρεψα, αγαπησα, αποζητησα, μισησα... Ο χρονος εχει ηδη αρχισει την αντιστροφη μετρηση του κι εγω "χανομαι" σε δρομους που καποτε περπατουσα με τις ωρες..

Περναω απ' το νεκροταφειο κι αφηνω ενα λουλουδι στ' ατομα που εφυγαν νωρις απο κοντα μου χωρις να τους πω ποτε ποσο πολυ τους αγαπησα. Δεν εχω πια αλλα δακρυα να τους αφιερωσω, αδειασα μεσα μου. Φοβαμαι..

45' πριν το τελος... Παιρνω το δρομο προς την πλατεια, τα βλεμματα ολων με κανουν να τρεμω.. Κι ειναι ολοι εκει.. Εκει που γελουσαμε, που μαλωσαμε, που ερωτευτηκαμε. Ολοι περιβαλλονται απο ενα ασπρο φως, Θεε μου, ποσο φοβαμαι.. Στην απεναντι γωνια με βλεπω μικρη, να προσπαθω να μαθω ποδηλατο.. Στην πλατεια με βλεπω ερωτευμενη να γραφω στιχακια στα παγκακια για εναν αθωο, παιδικο ερωτα που θα κρατησει για παντα.. Εντρομη με βλεπω πια μεγαλη κοπελα στο απεναντι μαγαζι. Θεε μου, δεν μπορει να ειμαι εγω αυτη. Τοσο κρυα και σιγουρη για τον ευατο μου.. Ποσο πολυ αλλαξα, ποσους πληγωσα και ποσες φορες μετανιωσα..

20' πριν το τελος... Νιωθω το χρονο να παγωνει μεσα μου, μπαινω μεσα στο αυτοκινητο να αναζητησω ατομα που τοσο λησμονησα. Ερχομαι σε σενα, να σου πω ποσο πολυ λυπαμαι. Να σου πω ολα αυτα που δε σου ειπα ποτε μου, ενα μεγαλω "ευχαριστω" μαζι μ' ενα χαμογελο που, οταν το ειχες αναγκη, ποτε δε στο χαρισα. Δε βλεπω την ωρα να φτασω εξω απο το σπιτι σου. Οσο πιο πολυ πλησιαζω, τοσο νιωθω την ατομοσφαιρα αποπνικτικη.. Ενας καταμαυρος ουρανος που δε θυμιζει σε τιποτα την ανοιξιατικη μερα που ολοι προσμεναμε.. Λιγα μετρα πιο κατω βλεπω ολη την παρεα μαζεμενη. Ανοιγω το ραδιοφωνο ν' ακουσουν ολοι το τραγουδι μας. Ενα τραγουδι υποσχεσης, ενα τραγουδι για το "για παντα" που ποτε δεν πιστεψα. Ενα αμοιβαιο χαμογελο ειναι η ανταμοιβη μου για ολα οσα ζησαμε..



5' πριν το τελος... Κι επιτελους φτανω στο σπιτι σου.. Η καρδια μου κοντευει να σπασει! Ανοιγω την πορτα, αλλα η ολη ηρεμια με τρομαζει.. Ο δυνατος ανεμος παιρνει μακρια τις σκεψεις μου, που μολις ειχα βαλει σε μια ταξη. Το σκυλακι μας ερχεται κατα πανω μου, "Ποσο μεγαλωσες βρε Μπαγασα??", αναφωνησα μηπως και μ' ακουσεις και βγεις, γιατι δεν εχω αλλες αντοχες! Ανοιγω την πορτα δειλα, μηπως και σε δω να πεταγεσε μπροστα μου για να μου κανεις εκπληξη! Μια δυνατη λαμψη με τυφλωνει.. Και μετα σκοταδι... Και μετα το τιποτα.............

Δεν προλαβα... ακομα και σε μια ιστορια που εχει τελος, δεν προλαβα να σου πω τιποτα... Ακομα και τις τελευταιες μου στιγμες, λιγο πριν το τελος του κοσμου, δεν ημουν αξια να πω σε ολους οσους αγαπαω τι νιωθω...

Αυτο ηταν ενα παιχνιδακι απο τον Equilibrium μου, που με προσκαλεσε να διηγηθω μεσα σε μια ιστορια τις τελευταιες μου ωρες πανω σε τουτο τον ερημο κοσμο!! Θα ηθελα λοιπον να τις περασω στη γενετηρα μου, σ' ενα μικρο γραφικο χωριο, με τους παιδικους μου φιλους και τους συγγενεις. Εκει που μεγαλωσα, ωριμασα, εκλαψα, πονεσα, αγαπησα, εχασα... Γιατι η ιστορια μου δεν εχει χαπι εντ?? Γιατι δε χρειαζεται να περιμενουμε το τελος του κοσμου για να πουμε ποσο πολυ αγαπαμε τους γυρω μας, ποσο μας λειπουν και ποσο τους εχουμε αναγκη. Ειναι απλα μια ευκαιρια για να συνειδητοποιησουμε ποσο λαθος κανουμε καθε φορα που το νιωθουμε και δε τους το λεμε...

Αν λοιπον πλησιαζε το τελος του κοσμου, θα ηθελα να πω σε ΟΛΟΥΣ οσους μ' εκαναν ευτυχησμενη, σε ολους οσους ηταν διπλα μου, ενα μεγαλο ευχαριστω για ολα.. και να περασω τις τελευταιες μου στιγμες μαζι τους!

Καλω λοιπον τους εξης να γραψουν μια ιστοριουλα αν θελουν με τις τελευταιες τυς ωρες πανω σε τουτο τον κοσμο... :

Οναρ
Mad-Γιατρουλης
Lockheart
Jacki
Marry_anne
Λακων
Βutterfly
Βρασιδας ο Καφρος
Constantinos
Eximnos
Thogias
FuSmoker
Αγγελος

κι οποιον αλλον θελησει!!

Οι κανονες βρισκονται εδω!!