You've got E-mail !!

Δεν ξερω ακομα με σιγουρια τι χαρακτηρισμο θα εδινα για τις "σχεσεις" που αναπτυσσουμε καθημερινα μεταξυ μας σ'αυτον τον bloggόκοσμο. Μπαινουμε, γραφουμε, καταθετουμε ενα κομματι του εαυτου μας, "διαβαζουμε" αλλους, τους εξερευνουμε, τους ανακαλυπτουμε, συμμεριζομαστε ή διαφωνουμε με τις αποψεις τους...

Για ενα πραγμα ειμαι σιγουρη, δυο λεξεις, ενα σχολιο μπορουν ν'αποτελεσουν μια χειρα βοηθειας ανα πασα στιγμη.. Οταν λοιπον δημοσιευσα αυτο, ελαβα ενα εμαιλ απο μια διαδικτυακη φιλη που πραγματικα το ειχα τοσο αναγκη εκεινη τη στιγμη. Λογια αληθινα, αυθεντικα με νοημα. Σκεψεις που εκεινη τη στιγμη η αγανακτηση σου δε σου δινει περιθωρια να σκεφτεις εσυ ο ιδιος.. Και την ευχαριστω πραγματικα γι' αυτο...

" Στην πραγματικότητα, τα πιο σπουδαία, δηλαδή τα θεμελιώδη, της ζωής βρίσκονται μπρος στα μάτια μας, πλάι μας, σε απόσταση μιας αγκαλιάς.Η απόσταση όμως,σε γδέρνει..τρίβεσαι γυμνή πάνω σε αιχμηρό βράχο..αφήνεις κομμάτια της σάρκας σου,και της ψυχής σου,εδώ και εκεί..Όλα τα σημαντικά που θες να μοιραστείς με τον άλλον υποτιμούνται..Αλλά για μένα περισσότερο μετράνε τα ασήμαντα... τα πιο ασήμαντα μέσα στην ημέρα,που σε δένουν με τον άλλον,που σε κάνουν να μοιράζεσαι...άλλωστε απο τον άνθρωπο σου,σου μένει ένα χαμόγελο,ο τρόπος που μιλάει,κάποιες εκφράσεις...τα μικρά,τα ασήμαντα,όχι τα βαθυστόχαστα..Αυτά τα "σπουδαία",με την απόσταση τρίβονται..και γίνονται βοτσαλάκια..ο χρόνος,αμείλικτος τα λειαίνει.. και σε πολλές περιπτώσεις,με το πέρας του,τα κάνει να χάνουν την αξία τους.. Απομακρύνεσαι απ' την ψυχή σου, από την τοποθεσία των κυττάρων σου.Βέβαια,τον έρωτα..την αγάπη,τα όρια τα "σπουδάζουμε" μόνο όταν βρεθούμε να είμαστε εξόριστοι,απο την πληρότητα,που αυτός ο ίδιος μας χαρίζει..Ο κάθε έρωτας,ανεξαρτήτου απόστασης μας δίνει μια μικρή ανάμνηση,μια μικρή γεύση απο τον παράδεισο,και την απώλεια αυτού..Η ουσία είναι οτι η απόσταση για τον έρωτα είναι ό,τι ο άνεμος για τη φωτιά. Σβήνει τη μικρή, φουντώνει όμως τη μεγάλη...Η απόσταση μπορεί να είναι άπειρη ακόμα και μόλις ένα μέτρο δίπλα στον κάθε άνθρωπο.Και αυτό είναι το χειρότερο.η χειρότερη μορφή να χάσεις κάποιον..να είναι δίπλα σου,ΜΟΝΟ σωματικά..Πολλές φορές νιώθω ασφυκτικά γύρω μου αμέτρητους ανθρώπους σε απόσταση αναπνοής μα ταυτόχρονα και σε απόσταση ετών φωτός απο μένα..Ο έρωτας είναι αυτό που ενώνει και διαιρεί, που καταστρέφει και γεννά, και βρίσκεται πάντα σε πόλεμο με το πνεύμα μας. όλα είναι σχετικά ;) Αυτά τα 850 χιλιόμετρα,που μεσολαβούν στην περίπτωση μου,δεν είναι ΣΕ κάθε περίπτωση αρνητικά..έχουν και κάποια πράγματα,θετικά,τα οποία ίσως να υπήρχαν δύσκολα υπο άλλες συνθήκες ;) "

Σ'ευχαριστω Βιργινία μου για εκεινο το βραδυ... :)