
Σημερα με τρομαξε η απαθεια μου, η αισθηση του να μη μου λειπεις.. Πολλες φορες πιανω τον εαυτο μου να με πιεζω να μη μου λειπεις, να μη σε σκεφτομαι. Με τρελαινει να σε σκεφτομαι, να εισαι εκει, μεσα στο μυαλο μου, να τρυπωνεις και να μη βγαινεις στιγμη απο εκει.
Εχω σχεδιασει απειρες φορες τη ζωη μου μαζι σου κι αυτο ειναι λαθος. Πρεπει να σταματησω να επενδυω με τοσο υπερβολικο βαθμο σε σενα. Να στηριζομαι στο μελλον μας και να χανω το παρον μας. Τρομαζω. Σε αποφευγω, σου ξεφουρνιζω τις vampirοφιλοσοφιες μου και μας "χαλαω". Θελω να σταματησω να ζηλευω, να φοβαμαι. Ισως γι'αυτο δεν επενδυσα ποτε συναισθηματικα σε καμια μου σχεση. Ισως γι'αυτο δεν εδωσα ποτε τιποτα. Φοβομουν.
Και τωρα που αισθανομαι πιο ευτυχισμενη απο ποτε, φοβαμαι γι'ακομα μια φορα. Φοβαμαι μηπως αυτο δε σου ειναι αρκετο. Θελω να ξυπναω και να σε βλεπω να με κοιταζεις, να χαμογελας και να μου λες οτι με χαζευες επειδη βαριανασαινα. Να μου δινεις φιλια ενω κοιμαμαι. Να ξυπανω στην αγκαλια σου.
Μ'ακους? Βαρεθηκα να ξυναω μονη στο κρεβατι που ειμασταν μαζι αγκαλια. Βαρεθηκα να καθομαι στον καναπε που αποκοιμηθηκα στην αγκαλια σου. Κουραστηκα να μετραω τις μερες οπως οι φανταροι και τα μαθητουδια. Σε θελω εδω μαζι μου. Να μοιραζομαστε τα παντα.
Οχι, δε βαρεθηκα, δεν κουραστηκα με σενα. Με μενα. Με μενα που θελω ολα να ειναι ιδανικα. Να ειναι αψογα και χωρις ατελειες. Κι ο καιρος περναει, και το μονο που δεν περναει ειναι ολα οσα νιωθω για σενα. Μεγαλωνει.... δυναμωνει....
Αυτη τη φορα θα ειμαι δυνατη, αυτη τη φορα θα παλεψω, αυτη τη φορα δε θα το βαλω στα ποδια και δε θα περασω 7 χρονια αναρωτιοντας πως θα ηταν αν δεν το ειχα κανει. Θα μεινω και θα παλεψω.
Συγγνωμη για καθε φορα που σου γκρινιαξα, που σου ειπα πως δουλευεις υπερβολικα.
Συγγνωμη που σου υπενθυμισα τι εχω κανει εγω για σενα σαν να περιμενα ανταλλαγμα
Συγγνωμη για οσες φορες σε πιεσα, ζηλεψα κι αντεδρασα με μια αδικαιολογητη αμυνα στο φοβο μη σε χασω
Συγγνωμη που δε σου λεω καθε φορα αυτο που νιωθω
Συγγνωμη που δεν ειμαι διπλα σου οταν εισαι κουρασμενος
Συγγνωμη αν σε στεναχωρεσα καποια στιγμη, συγγνωμη, αλλα Σ'αγαπαω.............
Αυτο-νόητο
-
Πες μου τώρα εσύ γιατί όταν κάτι το κάνουμε εμείς φαίνεται φυσιολογικό ενώ
όταν το πράττει ο άλλος τον κρίνουμε και το θεωρούμε λανθασμένο..
Και γιατί στον...
Πριν από 13 χρόνια



4 ψυχές άφησαν το αίμα τους....:
hmmm...as poyme oti ena potaki bghke se kalo...kapoia ebale myalo apo oti fainetai...bravo moy...
Eimai gamatos...den 8elw eyxaristw apo sena...moy arkei poy 8a alla3eis to teleytaio pragma poy den prolaba na soy ala3w...kai ayto einai o allos soy eyatos...3ereis esy..aytos o eaytos soy poy einai ligo psixospastikos...
Bravo vampi moy synexise etsi kai 8a deis oti mporeis na kaneis polla pragmata....
Good luck.. .::vVampirelloSs::.
Έρχεσαι χάνεσαι, θυμάσαι ξεχνάς, θέλεις φοβάσαι, αγγίζεις απομακρύνεσαι, δακρύζεις πετάς. Γιατί;
@ Komisa
δεν ξερω αν αλλαξα... Θα δειξει... Βλεπεις, τωρα ειναι αλλιως τα πραγματα, υπαρχει η αποσταση, ο εερωτας.. 2 παραγοντες που περιπλεκουν την κατασταση..
@ Βιργινια μου
ειδες?? Ενας σωρος απο συναισθηματα, ενας σωρος απο αντιδασεις που ερχονται η μια μετα την αλλη χωρις να τις ελεγχεις...
Που μπορω να βρω το μετρο? ΠΟυ μπορω να βρω τον ελεγχο???
Δημοσίευση σχολίου