Σε σιχαθηκα κοινωνια... μ'ακους?

Σημερα ξηλωνω το ροζ μου ουρανο με τις καρδουλες...
Δε χωραει σ'αυτη τη Δευτερα μου...

Τη μισω αυτη τη Δευτερα, μ'εξοργιζει, με ποναει
Με κανει μιζερη
Ντρεπομαι...

Τη μισω αυτη την κοινωνια που με αναγκαζει να ειμαι δικη της
Με μισω που δεν εχω το σθενος να βγω στους δρομους να ουρλιαξω απο αγανακτηση, να αντιδρασω
Με μισω που ξερω πως η φωνη μου δε θα μπορεσει ν'αλλαξει και πολλα

Σ'αυτη τη Δευτερα μου μονο ντροπη και θρηνος χωρανε
Ας ειναι....
Δεν το βαζω κατω, θα παλεψω, μ'ακους?
Θα διεκδικησω, θα σε συντριψω, θα σε κανω κομματια
Δε θα σ'αφησω να μ'απογοητευεις
Θα....θα.....θα....

Αυτης της Δευτερας ο ηλιος δε φτανει στο παραθυρο μου, σκοτεινιασαν ολα
Μαυρισαν
Οπως η ψυχη μου, οι ελπιδες μου...
Aυτη τη φορα δε θα σε συγχωρησω, στερεψα απο ελπιδες

Θα παλεψω, μ'ακους?

Σιχαινομαι τον κοσμο που μ'αναγκαζετε να ζω, να υπαρχω, να ελπιζω
Σας μισω για καθε δικαιωμα που στερειτε

Σας σιχαινομαι που στο βωμο των καθηκοντων και των θελω σας θυσιαζονται αθωες ψυχες

Σε σιχαθηκα κοινωνια, μα θα σ'αλλαξω, μ'ακους?