Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2008

Τα μαθητικα τα χρονια δεν τ'αλλαζω με τιποτα!!!!



Να λοιπον κι ενα καλο που εχει αυτο το fb... Βρισκεις ατομα απ'τα παλια, ατομα με τα οποια ειχες μοιραστει ολο σου το ειναι, ειχατε περασει τα πανδεινα μαζι, αλλα... πολλες φορες παιρνεις ξεχωριστους δρομους...

Setting: Δευτερα λυκειου

Πρωταγωνιστες: Μαρια, Γιαννα, Δαναη, Ελιαννα

Δε χρειαζομασταν τιποτα παραπανω... Την αλανα διπλα στο σχολειο, ενα κασετοφωνακι, κι ενα πακετο τσιγαρα... Ωρες ατελειωτες σ'εκεινη την αλανα... Ποσα συναισθηματα, ποσες απιστευτες και μοναδικες στιγμες... Μου λειπουν , πολλες φορες μου λειπουν.. Δεν εχω λογια ουτε καν να τις περιγραψω... Νιωθω λες κι αφησα σ'εκεινα τα παγκακια τη μικρη Μαρια.. Τη Μαρια το μαγκακι, που ενθουσιαζοταν καθε μερα και με διαφορετικο αγορι, που ερωτευθηκε, που εκανε τις μεγαλυτερες τρελες... σ'εκεινα τα παγκακια..

Μου λειπουν...

Μου λειπει εκεινη ανεμελια. Ειχαμε λυση για ολα. Για το πώς θα καλυψουμε τις κοπανες, για το πως θα πλαστογραφησουμε χαρτια για τις απουσιες, το τι θα κανουμε το βραδυ, το πώς θα χωρισουμε..



Εφταιξα κι εγω. Εκανα τα λαθη μου. Τις λαθος επιλογες. Ο Σ. μου στερησε οχι μονο μια 5μερη, αλλα μ'εκανε να απανρηθω ολο αυτο το κομματι του εαυτου μου. Εχασα τον αυθορμητισμο μου, το χιουμορ και την αφελεια μου.

Θα τα ξαναβρω! In fact, τα ξαναβρηκα... Αλλα μαζι με τον ερωτα, ξαναβρηκα και τη Μαρια του Λυκειου. Εκεινη που εδινε ψυχη και σωμα για τη φιλια.

Δε χρειζοταν τιποτα παραπανω απο μια αναπαντητη και παρατουσαμε διαβασματα και φροντιστηρια και... ραντεβου στην αλανα!

Εχουν περασει 4 χρονια και ομολογω πως ουτε απο τη μερια μου, ουτε απο την αλλη μερια εγινε ποτε μια κινηση για μια επανασυνδεση. Ας μη γελιωμαστε, κανεις καινουριες παρεες, δενεσαι με ατομα, ωριμαζεις μαζι τους.. Οσο κι αν σου λειπουν λοιπον εκεινες οι στιγμες δεν απλωνεις το κουλο σου να παρεις ΠΟΤΕ ενα τηλεφωνο...

Πριν λιγους μηνες ειχα την καταλυτικη αναγκη να το κανω. Και το εκανα! Και νιωθω υπεροχα! Γιατι μ'αυτα τα ατομα ονειρευτηκα, εκλαψα, γελασα, προβληματιστηκα, ΜΕΓΑΛΩΣΑ..

Σημερα το απογευμα εχουμε μια συναντηση με το ενα μελος της παρεας αυτης,,, Μια συναντηση μετα απο 4 χρονια και τα συναισθηματα ειναι αμοιβαια: "ΜΟΥ ΕΛΕΙΨΕΣ!!!"



Αυτο που θα'θελα να πω ειναι...

ΤΟΛΜΗΣΤΕ... ΣΗΚΩΣΤΕ ΤΟ ΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΑΡΤΕ ΑΠΛΑ ΓΙΑ ΕΝΑ "ΓΕΙΑ ΣΟΥ, ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ? ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ?"

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΑΜΕ ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥΣ..

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΑΝΑΙΡΕΙ ΟΛΑ ΟΣΑ ΖΗΣΑΜΕ...

ΕΝΔΙΑΦΕΡΘΕΙΤΕ ΑΝ ΝΙΩΘΕΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ... ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ..

ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩς Ο ΑΛΛΟΣ ΣΕ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΑ ΧΡΟΝΙΑ...

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΠΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ, Η ΣΚΕΨΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΛΑΙ ΜΑΣ...

ΚΙ ΟΛΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΥΚΛΟ ΤΟΥΣ... ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΠ'ΤΗΝ ΑΡΧΗ...!

15 ψυχές άφησαν το αίμα τους....:

*Κορίνα* είπε...

Πρίν λίγο καιρό με βρήκε μια φίλη μου στο facebook, κ από εκείνη βρήκα και άλλα πολλά παιδιά από το λύκειο..
Μου έχουν λείψει όλα, αλλά και τη σημερινή μου ζωή δεν την αλλάζω!
Είναι η πιο σημαντική περίοδος τα σχολίκά σου χρόνια, και κάθε φορά που τα θυμάμαι είναι η πιο γλυκιά ανάμνηση μου!
φιλια..!

laminore είπε...

Arketa entharruntiko kai aisiodokso to mhnuma sou..! Makari na mhn afhne o kathenas mas tis stigmes na pernoun etsi apla.. Idiws otan prokeitai gia stigmes filias k oi logoi pou mas kratoun makrua einai sthn telikh anousioi!!

Εφιάλτης είπε...

Όντως τα σχολικά χρόνια είναι τα καλύτερα, εκεί ζεις τα παντα, και καλά και κακά, ωραίες στιγμές κρίμα που κάποτε τελειώνουν...

Unknown είπε...

Το σιχαθηκα το μάπα βιβλίο...

Ξέρεις τι θα πει , να σου λένε όλοι απο εκεί μέσα οτι ήσουν μπάζο κι οτι έφτιαξες εξωτερικά???

Δηλαδή , μετάνιωσα που το έφτιαξα το ηλίθιο το κωλόπραμα για ένα και μόνο λόγο:βρίσκεις όχι μόνο όσους θες αλλά και όσους δεν θες!

(Μετρίασε το σχόλιο εαν σε ενοχλεί η λέξη κωλόπραμα και ηλίθιο)

Εξύμνoς είπε...

Εγω παλι Βαμπιρελακι δεν αλλαζω με τιποτα τα φοιτητικα χρονια! Εγω τωρα απολαμβανω... Καθενας ζει διαφορετικα!

Δεν τα λεμε συχνα... καλα να περνας!

panikos kai fovera είπε...

τα σχολικα χρονια ειναι μια μαγευτικη περιοδος,
ενα ομορφο ταξιδι με προορισμο...
το Πανεπιστημιο !!!

Ανώνυμος είπε...

Tsirimpim Tsirimpom!
Pali gia mena milas sto post soy xP

Όναρ είπε...

Εύκολο να το λες και να το εύχεσαι..δύσκολο να το κάνεις..καταντήσαμε οι άνθρωποι αποξενωμένα όντα..δίχως παρόν..και δίχως παρελθόν..Καλημέρες ελπιδοφόρες..

Ανώνυμος είπε...

Μερικά πράγματα που έχουμε μοιραστεί δεν διαβρώνονται εύκολα από τον χρόνο.

Αντιθέτως η ανάμνηση αυτών των ανέμελων στιγμών παραμένει πολύ δυνατή σαν μία στιγμή αθωώτητας.

Ποτέ δεν είναι αργά για επανασυνδέσεις αν αυτό αξίζει. Στο χέρι μας είναι.

την καλημέρα μου

Σπύρος είπε...

αχ...ειναι τοσο πικρο αλλα γλυκο το παρελθον. Πικρο που δεν μπορεις να γυρισεις πισω και γλυκο που το θυμασαι με νοσταλγια..

Ανώνυμος είπε...

Καλές Γιορτές Μικρό μου

Είθε να τις τις περάσεις με ανθρώπους που σε νοιάζονται και σε αγαπούν.

Λακων είπε...

Χρόνια πολλά και ευτυχισμένη η νέα χρονιά.

ILive2LoveMe είπε...

Τα μαθητικά τα χρόνια είναι ανάμνηση ζωής γλυκιά μου.
Καλά Χριστούγεννα! Να περάσεις υπέροχα. Πολλά φιλιά.

Σπύρος είπε...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΟΤΙ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΑΓΑΠΗ ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗ ΚΑΙ ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ :)!!! ΑΡΚΕΙ Η ΑΓΑΠΗ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΓΑΛΗΝΗ :)!!!! ΦΙΛΙΑ ...

Ανώνυμος είπε...

Έχεις δίκιο! Τότε ήταν γαμάτα κι έχω σκεφτεί γαμώτο να καλέσω σπίτι μερικές-μερικές από τότε. Να δω... να ξαναδώ! Προς το παρών: παίζεις! http://www.blogosfaira.com/archives/540