Μια κρυα νυχτα.....

Έχω ανάγκη μια σου λέξη
μια αλήθεια μες τις αυταπάτες
και μια αγκαλιά να με γιατρέψει
από θανάσιμες αγάπες
έχω ανάγκη να βουλιάξω
μέσα στο πιο βαθύ σου βλέμμα
απ' την αλήθεια να τρομάξω
και να φουντάρω σ' ένα ψέμα

Έχω ανάγκη να σου δείξω
πως είμαι πλέον οπαδός σου
με την παλάμη μου ν' αγγίξω
τον πυρετό στο μέτωπό σου
έχω ανάγκη να σε νιώσω
σαν μια προσωπική μου νίκη
με πόσα βράδια να πληρώσω
τη μοναξιά που μου ανήκει


Μια κρύα νύχτα του Σεπτέμβρη
ένα σακατεμένο βράδυ
μόνο τα μάτια σου θυμάμαι
δυο φλόγες μέσα στο σκοτάδι
μια κρύα νύχτα του Σεπτέμβρη
που όσο θυμάμαι με πονάει
έχουν περάσει τόσα χρόνια
μ' αυτή η αγάπη δεν περνάει



Απόψε δε θα βγω στους δρόμους
στα όνειρα μου θα σε ψάξω
ότι δεν έφυγες ποτέ σου
έχω ανάγκη να φωνάξω
σ' όποια αγκαλιά και να κοιμάσαι
εγώ μαζί σου θα ξυπνάω
την πιο γλυκιά σου απουσία
έχω ανάγκη ν' αγαπάω

Εκεινη η κασετα....

Μου' χες γραψει μια κασετα με τραγουδια αγαπημενα
Να τ' ακουω ολες τις ωρες και να σκεφτομαι εσενα
Μα η αγαπη μου για σενα ηταν συντομη πολυ
...οσο μια κασετα μονο διαρκει...


Τωρα λεω δε με νοιαζει
Μια χαρα εγω περναω
Πανε τοσα χρονια πισω
κι εχω μαθει να ξεχναω
Ομως μια παλια κασετα
Που ειναι μες στα πραγματα μου
δε μ'αφηνει να σε βγαλω απ' την καρδια μου



Μου' χες γραψει μια κασετα κι αφιερωση στη θηκη
Κι ετσι πιστεψα πως κατι απο σενα μου ανηκει
Τελικα πολλα δε θελει να ομορφυνει η ζωη
Ενα δωρο, μια στιγμη ρομαντικη

Χμμμ... Στοχος ειναι τα λεφτα !!!

Τι ωραιο αμαξι που εχεις..
Να προσεχεις, να μην τρεχεις :)
Και το σπιτι σου μοιαζει με πυργο
Μου αρεσεις, δε στο κρυβω!!!!

Τα καλα εστιατορια ξερεις
και σαμπανια μου προσφερεις
Πιο καταλληλος αντρας για μενα
Δεν υπαρχει απο σενα!!



Η γυναικεια ψυχολογια γουσταρει χρημα και γοητεια
Η γυναικεια ψυχολογια δεν την αντεχει τη δυστυχια!!

Στοχος ειναι τα λεφτα!
Ετσι μου' πε η μαμα
Ετσι μου'πε κι ο μπαμπας που απ' τον αλλον ν' αγαπας!
Στοχος ειναι τα λεφτα!
Που θα πας χωρις αυτα?
Δεν αγαπησε κανεις τους φτωχους τους συγγενεις!! :)



Τι ωραια πισινα που εχεις
Το PH της να ελεγχεις!
Ενα γηπεδο ειναι ο κηπος..
Εισαι ο δικος μου ο τυπος!



Τι πανακριβα δωρα που παιρνεις
Πoσο με κακομαθαινεις!
Στο πλευρο σου τη θεση θα παρω
με δεσποτη και κουμπαρο!

" Ψυχραιμια" παιδιαααα!!!!

Η Υποθεση :

Ο Αλέξανδρος Μάνδακας, μεγαλοπαράγοντας στο χώρο της υγείας και των προμηθειών του δημοσίου, οδηγείται στη φυλακή για κομπίνες. Ο γιος του, ο Τζόρτζης, βρίσκεται στον κυκεώνα της κατάστασης, ενώ μοιράζεται τη συντροφιά της Λούλας, τραγουδίστριας νεανικού ροκ συγκροτήματος. Ο Κρητικός Μίνως Σταυροκομανιός βγαίνει από τη φυλακή με περιοριστικούς όρους και χωρίς να γνωρίζει τα επίκαιρα, θα αναζητήσει τον Μάνδακα για κάτι χρωστούμενα.

Kατά την ταπεινή και προσωπική μου άποψη η ταινία επικεντρώνεται καθαρά στο ενδιαφέρον της νεολαίας και των Βορείων Προαστίων. Σε πρώτη μόστρα είναι το σεξ, τα ναρκωτικά, το μπανιστίρι,η μοντέρνα τεχνολογία και ο ξεφτιλισμένος χαβαλές με "ηθοποιους" που στην πλιοψηφία τους... ανάθεμα κι αν εκαναν ποτε καποιο μαθημα υποκριτικης!! Η παρουσια της Τζ. Αλεξανδρατου -η οποια ηταν και ο λογος που ηθελα να δω την ταινια- βυθιζει καθε ελπιδα σωτηριας της ταινιας απ τα πικροχολα σχολια των κριτικων... Μια παρουσια, κατω απο ενα τραγουδακι που προσωπικα μ' ενθουσιαζει, χωρις κανενα απολυτως νοημα.. Αν βγαζαμε το ρολο της η ιστορια του Ν. Περακη δε θα αλλαζε καθολου!

Γουστα ειναι αυτα βεβαια... Βαρεθηκαμε να κανουμε ομως συκριση τετοιων ηλιθιων και χωρις νοημα ταινιων με αλλες ελληνικεσ παραγωγες τυπου Ελ Γκρεκο και Πολιτικη Κουζινα (θα μου πειτε αλλο στυλ το ενα αλλο το αλλο...) Πολυ απλα θα μπορουσε να υπαρχει και μια υποτυπωδης ποιοτητα και σ' αυτες τις μαλακιες!!!!

Αλεξανδρατου... Η... βασιλισσα της...ΠιΠας??? who knows???

Οι τιτλοι του τελους με προλαβαν.....

Ολοι παιζουμε το δικο μας θεατρο.. Μπορουμε και αποστηθιζουμε ευκολα τα λογια.. Ο καθενας μας εχει τη δικη του τηλεθεαση. Κανεις δεν ξερει το τελος του εργου, ουτε εμεις ουτε οι θεατες. Μονη μας δουλεια... ο πρωταγωνιστικος ρολος μεσα στην ιδια μας τη ζωη. Οι ρολοι αλλαζουν, τα επεισοδια κυλανε. Η μουσικη υποκρουση ποικιλει αναλογα με τη σκηνη.. Η ατμοσφαιρα αλλοτε αποπνικτικη κι αλλοτε παλι χαλαρη...

Τα συναισθηματα αναμεικτα και αμοιβαια.. αλλες φορες παλι, οχι.. Ιστοριες, μπερδεματα, φασαριες.. Κι ολο νομιζουμε πως μονο σε εμας συμβαινουν και οτι ολος ο κοσμος περιστρεφεται γυρω μας αλλ ποτε δεν επιβεβαιωνομαστε...

Καθε φορα που παμε να σωσουμε τα πραγματα.....


....παντα πεφτουν οι τιτλοι τελους με μια φρασουλα : "to be continued..."


Κι εγω τωρα, εδω, σε αυτη τη σκηνη, βρηκα το θαρρος να σου πω οτι......................................

To be continued next week....

Θα ειμαι για παντα...

Για τον μπαμπά μου..

Αυτός είναι ο τίτλος μιας έκθεσης που έγραψε ένα κοριτσάκι 10 χρονών

πίσω απο αυτά τα γιατί κρύβονται συναισθήματα που εμείς σαν λογικοί ενήλικες

έχουμε φροντίσει να θάψουμε βαθειά μέσα μας,ίσως γιατί οι ενοχές των πράξεων μας

χαλάσουν την ηρεμια της ψυχής μας..

Αφιερωμένο απο την Μαρία στον μπαμπά που δεν γνώρισε...

Για τον μπαμπά μου...

Ο μπαμπάς είναι κάτι σαν την μαμά μάλλον..σ'αγαπάει,σε προσέχει και σε προστατεύει.

Όλες οι φίλες μου έχουν μπαμπά.Οταν ρώτησα τη μαμά μου είπε πως ο δικός μου

μπαμπάς έχει πεθάνει.

Όμως μια μέρα βρήκα το ημερολόγιο της κι έμαθα όλη την αλήθεια...

Ο μπαμπάς μου δεν με ήθελε ούτε μ'αγαπούσε..ήθελα να ρωτήσω την μαμά

αλλά φοβήθηκα πως θα με μαλώσειγιατί σκάλισα πράγματα που δεν ήταν δικά μου,

και δεν μίλησα....

Θα ήθελα όμως μια μέρα να τον δω για να τον ρωτήσω:

Φταίω εγώ που δεν με ήθελε; Τι έκανα;;

Γιατί μπαμπά;; δεν ήμουν αρκετά όμορφή; έχω φίλες πιο άσχημες απο μένα..

κι όμως έχουν μπαμπά..

Γιατί μπαμπά;; Τι είχα ή τι δεν είχα και δεν άξιζα την αγάπη σου;

γιατί δεν μου έδωσες την ευκαιρία να σου δείξω την δική μου;;

γιατί μου στέρησες την αγκαλιά σου κι αυτή τη μαγικά λέξη.. μπαμπά;;

Η μαμά μου λέει πως κάθε παιδί είναι ένας άγγελος..

εσύ γιατί αρνήθηκες τον άγγελο σου;;

Αυτά θέλω να τον ρωτήσω αλλά δεν ξέρω που να τον βρω..

και το μόνο που κάνω είναι να φωνάζω μπαμπά στον δρόμο..

και μ'αρέσει γιατί κάποιοι γυρίζουν κι εγώ νιώθω πως μ'ακούει

και θα'ρθει να με βρει..

Όμως όσο κι αν κλαίω κρυφά,τελικά είμαι ευτυχισμένη,γιατί

έχω μια μαμά που μ'αγαπάει όσο δέκα μπαμπάδες μαζί..

Κι έτσι δεν μου λείπει τόσο...Αντίο..μπαμπά..

Κλειστε το διακοπτη !!!

You Are...

You are the paper cut on my heart,
The little sliver in my lungs,
The bit of poison in my blood.

You are the nail through my brain,
The tick on my arm,
The knife through my throat,
The broken ribs.

You are the bit of dirt in my eye,
The needle through my finger,
The noose around my neck,
The gun to my head,
The water I drown in.

You are my brain tumor,
The fire eating me alive,
My cancer, my AIDS,
My disease.

You are the glass embedded in my skin,
The blood in my lungs,
The demon within...

If only you knew....

I would be free of loving you
if only you were mine
If only you knew

If I could speak
Release this quiet storm
And let you see my heart
Open and warm

And only you knew
You answered me when I was calling you
You saw me when I was dreaming you
Into my life



I dream of moments we share, but your not there,
I'm living in a fantasy.
but you don't even suspect,
could probably care less,
about the changes I been going through.

If only you knew....

I belong to You.. You belong to Me...

I belong to you, you belong to me
Forever

Want you
Baby I want you
And I thought that you should know
That I believe
And you're the wind that's underneath my wings
I belong to you, you belong to me

13 Ερωτήσεις Που Μας Σπανε Τα Νεύρα!:)

1.Γυρίζεις σπίτι κατάκοπος και σου λένε: - Ήρθες;
(Όχι έρχομαι σε 10 λεπτά!)

2.Σε παίρνουν τηλέφωνο στο σταθερό: - Έλα ρε σπίτι είσαι;
(Όχι, είμαι στο χωράφι κι έχω κάνει εκτροπή!)

3.Σε καφετέρια: - Ένα frappe γλυκό, χωρίς.
- Χωρίς γάλα;
(Όχι, χωρίς καλαμάκι!)

4.Συναντιέσαι με ένα φίλο: - Έλα ρε που είσαι;
(Στην απέναντι γωνία!)

5.Ανάβεις στο θερμοσίφωνο: - Θα κάνεις μπάνιο;
(Όχι το άναψα για να καίει ρεύμα!)

6.Ντύνεσαι και ετοιμάζεσαι να φύγεις, οπότε ακούς: - θα βγεις;
( Όχι, προβάρω ρούχα!)

7.Τρως το φαΐ, ζητάς δεύτερο πιάτο και σου λένε: - Σ' άρεσε;
(Όχι, αλλά μη σε προσβάλω!)

8.Λες στον άλλο ότι βρήκες κοπέλα και σου λέει: - Καλή είναι;
(Όχι αλλά μια ψυχή που είναι να βγει...)

9.Έρχεται ο υδραυλικός σπίτι και ο ιδιοκτήτης τον ρωτάει: - Ήρθατε για
τη βρύση;
(Όχι! Ν' αλλάξω μια λάμπα & να κρεμάσεω και τις κουρτίνες!)

10.Δώδεκα τη νύχτα, βάζεις πιτζάμες, λες καληνύχτα και πας στο δωμάτιό
σου οπότε σε ρωτάνε:
- Πας για ύπνο;
(Όχι πάω να ρίξω μπετά σε μια οικοδομή!)

11.Κάθεσαι σε καφετέρια και περνάει γνωστός: - Α, εδώ κάτσατε;
( Όχι, ολογράμματα είμαστε)

12.Πας στο βενζινάδικο, κατεβαίνεις από το αμάξι και ανοίγεις το
πορτάκι της βενζίνης:
- Βενζίνη θέλεις;
(Όχι, να του βάλω πορτοκαλάδα).

13.Καλείς κλειδαρά, έρχεται μετά από 40 λεπτά και σε βρίσκει από έξω: -
Κλειδώθηκες από έξω;
( Όχι, απλά βρίσκω εναλλακτικούς τρόπους να ανοίγω πόρτες).

Γιατι ηρθες???

Γιατί Δεν Έρχεσαι Ποτέ

Στίχοι-Μουσική-Ερμηνεία: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω
τραγούδι άγνωστο κι αγέννητη σιωπή
Πίσω απ'τα μάτια, πίσω απ' της ζωής το βέλο
κρύβεσαι σαν βροχή που στέγνωσε, το ξέρω
νεροποντή που περιμένω μια ζωή
Γιατί δεν έρχεσαι

Μια καταιγίδα θέλω να 'ρθει να ουρλιάξει
όσα δεν είπαμε από φόβο ή ντροπή
στα σωθικά μας και στα μάτια μας να ψάξει
κάθε μας λέξη μυστική να την πετάξει
μέχρι τον ήλιο ν' ανεβεί και να τον κάψει
Γιατί δεν έρχεσαι
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν νυχτώνει
όταν κρατιέμαι σαν χερούλι απ' το ποτό
απ' το ποτό της φαντασίας μου που με λιώνει
κάθε γουλιά του καίει σαν πάγος και σα χιόνι
κι ανατινάζει του μυαλου μου το βυθό
Γιατί δεν έρχεσαι??

Και σ' εψαχνα.. ναι ντεπομαι που το λεω αλλα το εκανα... Και δεν ειχε καμια απολυτως σημασια.. κανενα νοημα, ισα-ισα απαγορευοταν.. Τι κι αν σε βρηκα? Τωρα εισαι πιο μακρια απο ποτε.. Γιατι δεν ερχεσαι τα βραδια που σε ψαχνω? Γιατι δεν εισαι εδω για μια αγκαλια? Γιατι σταματησε ο χρονος να κυλα οταν ησουν διπλα μου? Γιατι δε μπορω να σταματησω να θυμαμαι πια???

Γιατι δεν φευγεις????

ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΔΕΝ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΥΧΝΑ ΚΙ ΟΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΕΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΞΕΧΝΑΕΙ ΜΕΤΑ!!!


...κι εγω θελω να ερθω στον Παραδεισο Μαζι Σου...

Οι αντρες δεν κλαινε...

Θα με βρεις σε ένα συνοικιακό καφέ να δηλητηριάζω το αίμα μου με καφεϊνη. Θα με βρεις στη γωνιά ενός αθηναϊκού δρόμου να σε αναζητώ στους περαστικούς. Σε ένα διαμέρισμα του τετάρτου ορόφου με θέα ένα λιμάνι κάπου στον βορρά.

Οι άντρες δεν κλαίνε, δεν έχουν δικαίωμα στα δάκρυα. Και αν κάποιες φορές μουσκεύει το πρόσωπό τους φροντίζουν να έχει έρθει η νύχτα, να είναι μόνοι τους και να χαρίζουν κάθε δάκρυ στα άστρα εκεί ψηλά. Σαν παιδικό παραμύθι που ποτέ δε άκουσα είναι τούτα τα λόγια. Εσύ παραμένεις μακριά μου, κι εγώ σε αναζητώ πότε στο σήμερα, πότε στο χθές, πότε στο αύριο που με τρομάζει τόσο πολύ μακριά σου.

Είχε δίκιο ο Πλάτωνας, τώρα πια το ξέρω γιατί
είμαι ένας άνθρωπος μισός δίχως εσένα, αδύναμος και ανήμπορος για οτιδήποτε. Τόσο πολύ αδύναμος που φοβάμαι πως αν κάποτε έρθεις ίσως να μην μπορέσω να σου δώσω όλα όσα θα ήθελα να σου δώσω. Και τα όνειρά μου δεν έχουν νόημα χωρίς εσένα. Τίποτα δεν έχει σημασία χωρίς εσένα. Τίποτα.

Θέλω να γίνω ένα με σένα αγαπημένη, να
φτάσουμε το Θεό και ακόμη πιο πέρα. Όχι δεν
είμαι βλάσφημος, απλά σε νοιάζομαι τόσο πολύ. Δεν τον θέλω τον κόσμο, τι να τον κάνω αφού εσύ είσαι ο κόσμος μου. Θέλω να μιλήσω με τον Θεό για σένα, να του πω ευχαριστώ που σε βρήκα, που με βρήκες, που μας ένωσε. Θέλω να τον ευγνωμονώ για πάντα.

Οι άντρες δεν κλαίνε, κάνουν όμως τα κρυφά δάκρυά τους τραγούδια, έρωτα, μουσική, λόγια γλυκά και όταν έρχεται η νύχτα χαρίζουν κάθε ένα από αυτά στα άστρα εκεί ψηλά. Όχι δεν είμαι αχάριστος. Πλανιέμαι όμως χρόνια τώρα από πόλη σε πόλη αναζητώντας
εσένα αγαπημένη.

Δεν θα ξημερώσει, ώσπου να ’ρθεις δεν θα ξημερώσει. Θα περιμένω αγαπημένη, πότε στο συνοικιακό καφέ, πότε πλάι στη θάλασσα, πότε στο διαμέρισμα του τετάρτου ορόφου, θα περιμένω. Και σου υπόσχομαι να μην χύσω ούτε ένα δάκρυ ώσπου να ‘ρθεις, μα κι αν δακρύσω να μην λυπάσαι γιατί θα γίνουν λόγια γλυκά και μουσική να σου τραγουδήσουν την ύστατη στιγμή «Καλώς ήρθες αγαπημένη καλώς ήρθες».

Του Χρήστου Ιωαννίδη