
Ολοι παιζουμε το δικο μας θεατρο.. Μπορουμε και αποστηθιζουμε ευκολα τα λογια.. Ο καθενας μας εχει τη δικη του τηλεθεαση. Κανεις δεν ξερει το τελος του εργου, ουτε εμεις ουτε οι θεατες. Μονη μας δουλεια... ο πρωταγωνιστικος ρολος μεσα στην ιδια μας τη ζωη. Οι ρολοι αλλαζουν, τα επεισοδια κυλανε. Η μουσικη υποκρουση ποικιλει αναλογα με τη σκηνη.. Η ατμοσφαιρα αλλοτε αποπνικτικη κι αλλοτε παλι χαλαρη...
Τα συναισθηματα αναμεικτα και αμοιβαια.. αλλες φορες παλι, οχι.. Ιστοριες, μπερδεματα, φασαριες.. Κι ολο νομιζουμε πως μονο σε εμας συμβαινουν και οτι ολος ο κοσμος περιστρεφεται γυρω μας αλλ ποτε δεν επιβεβαιωνομαστε...
Καθε φορα που παμε να σωσουμε τα πραγματα.....
....παντα πεφτουν οι τιτλοι τελους με μια φρασουλα : "to be continued..."
Κι εγω τωρα, εδω, σε αυτη τη σκηνη, βρηκα το θαρρος να σου πω οτι......................................
Αυτο-νόητο
-
Πες μου τώρα εσύ γιατί όταν κάτι το κάνουμε εμείς φαίνεται φυσιολογικό ενώ
όταν το πράττει ο άλλος τον κρίνουμε και το θεωρούμε λανθασμένο..
Και γιατί στον...
Πριν από 13 χρόνια




0 ψυχές άφησαν το αίμα τους....:
Δημοσίευση σχολίου