For My Fallen Angel....

Που να κοιμασαι?
Τι να ονειρευεσαι?
Τι χρειαζεσαι...
...για να εισαι ελευθερος?


Βλεπω ενα μικρο νησακι οπου η αδρανεια και η ροη συναντιουνται.Το εδαφος του ωκεανου ειναι ασπρο και απεικονιζει το σεληνοφως που καιγεται..Σε κραταω ζεστο, αποκοιμησου στο στηθος μου που θα σε προστατευει και θα αποσβησει τη διψα σου. Μονο οταν εισαι εδω ειμαι αληθινη..
Τι? Εφυγες κιολας? Πηρες μαζι τα ονειρα μου, τις ελπιδες μου.. Το νησακι βυθιστηκε στην απραξια και τα λαθη μας.. Το χαμογελο αυτοκαταστραφηκε σε μια ελπιδα για ενα καλυτερο αυριο.. "Ολα θα πανε καλα" μου ειπαν.. "Τα καταφερες", ακουσα να λενε.. Δε δειχνω τη λυπη μου κι αυτος ειναι ο μεγαλυτερος πονος.. Συνεχιζω κι αυτη ειναι η μεγαλυτερη λυτρωση. Μια διψα καιει τα χειλη μου, κι ομως δε θελω να εισαι εσυ αυτος που θα τη σβησει. Μακαρι να μπορουσες να ξαναρθεις, εστω για μια φορα, να εξηγησω γιατι εφυγα, να ξαναπαμε ενα ολιγολεπτο ταξιδι σ' εκεινο το νησι, σ' εκεινον τον ηλιο που εκαιγε τα κορμια και τις ελπιδες μας. Εκεινο το νησακι που το εκαψε η φιλοδοξια και η υπερηφανια μου. "Δεν εχεις καρδια" μου ειπαν.. Ναι, δεν εχω. Την εχασα στα τρενα, στις διαδρομες, στα δακρυα κοιταζοντας απο το παραθυρο, κοιταζοντας την πορτα του αυτοκινητου που μ' επαιρνε μακρια απο εσενα. Εκεινη η πορτα.. Ηταν ο εχθρος μου καθε φορα που επρεπε να φυγω. Ηθελα να την ανοιξω, να γυρισω, να απαιτησω, να τολμησω. Ποτε δεν το εκανα.. Στα ονειρα μου καμια φορα σκεφτομαι πως την ανοιγω, κυλιεμαι στο δρομο του γυρισμου και στη στροφη εισαι εσυ και με περιμενεις.. "Μην ξαναφυγεις, Σ'αγαπαω" μου λες και χανομαστε στα χρωματα του δειλινου. Αλλες παλι, δε σε βλεπω στη στροφη, εχεις χαθει. Και τοτε το ονειρο γινεται η επιβεβαιωση της πραγματικοτητας.. Τα βραδια κανω χωρο στο κρεβατι μηπως και φανει η σκεψη σου. Ξερω πως θα ειναι ψυχρη και απομακρη ομως με ανακουφιζει καθε που ερχεται κοντα μου κι ας ειναι το υποκαταστατο σου.. Βαρεθηκα να ψαχνω για εναλλακτικα τυπακια που θα καλυψουν το κενο σου. Τους μισω και δεν τους ανεχομαι. Μισω τον εαυτο μου που τους φιλαει, τους αγγιζει, τους μιλαει. Δε σ'αλλαζω με κανενα...



Ακομα ενα βραδυ που θα περιμενω τη σκεψη σου να μου κανει συντροφια κι ας ξερω πως ηρθε εδω παρα τη θεληση σου πλεον....