Ποτε δε θα προσποιηθω πως ξεχασα.. Ποτε δε θα ξεχασω οταν μ' εκανες να χαμογελασω αληθινα μετα απο τοσο καιρο.. Κι εκεινα τα ματια.. Πιστευα πως θα μπορουσα να τα παρω μαζι μου στο ταξιδι της επιστροφης.. Ποναει να ξερω πως ειμαι δειλη και δεν μπορω να ρισκαρω για λιγες στιγμες ευτυχιας.. Ποναει να επιβεβαιωνω τον εαυτο μου πως δεν ειμαι τιποτα αλλο απο μια 20 χρονη κατακλυσμενη απο φοβο που δεν μπορει να σου πει οτι σ'αγαπαει..
Σ'αγαπαω.. ναι Σ 'αγαπαω..
Αγαπαω τα ματια σου, το χαμογελο σου, τα χειλη σου, το βλεμμα σου, ο τροπος που ερχοσουν κοντα μου, που με προστατεψες, που νοιαστηκες, που γεμισες τις μερες μου...
Λατρευω τον τροπο που επινες το ποτο σου, που με πλησιαζες, που καθοσουν..
Σ'αγαπαω γιατι εμεινες, σε λατρευω γιατι παρα το γεγονος οτι αυτο κανει την καρδια μου κομματια, εσυ ησουν ειλικρινης...
Με μισω που φοβαμαι να ερθω.. που ακομα κι αν το κανω θα ξερω πως πληγωθηκα... Σ' αγαπω κι ας μην το ξερεις, κι ας μην το μαθεις ποτε....
0 ψυχές άφησαν το αίμα τους....:
Δημοσίευση σχολίου