Τετάρτη 27 Αυγούστου 2008

ΕΚΕΙ.....


Παλι τα κανω ολα πουτανα. Παλι η ιδια διαδρομη, τα ιδια συναισθηματα. "Εδω ανηκεις" μου ειπες. Ισως να' χεις και δικιο. Κουραστηκα να τους ακουω ολους να αμφισβητουν τα ονειρα μου. Μετραω μηνες για το πτυχιο και το πρωτο πραγμα που θα κανω ειναι να ψαξω σπιτι ΕΚΕΙ.

ΕΚΕΙ που ειμαι ο εαυτος μου, ΕΚΕΙ που δεν προσποιουμαι και δε συμβιβαζομαι. ΕΚΕΙ που ο χρονος κυλαει με μια τρομακτικα γρηγορη ροη.

Εδω ολα ειναι μουντα, αχρωμα, απροσωπα και τυποποιημενα. Πρεπει να κανω "αυτο" γιατι.. απλα πρεπει. Πρεπει να συμββαστω με "εκεινο", γιατι απλα πρεπει.

Οι υποχρεωσεις μου στην Αθηνα ειναι πλεον μετρημενες στα δαχτυλα ενος χεριου. Μολις ξοφλησω μ' αυτες, θα αποδειξω σε ολους εκεινους που αμφισβητησαν πως θα τα καταφερω ΕΚΕΙ. Και θα τα καταφερω ρε γαμωτο. "ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ", ετσι δε λες???

3 ψυχές άφησαν το αίμα τους....:

jacki είπε...

Θα τα καταφέρεις κορίτσι μου. Αν το θέλεις πολύ και έχεις δύναμη θα τα καταφέρεις.
Άντε καλό πτυχίο τώρα.
Φιλιά πολλά.

Matrix είπε...

Ζεις, περνάς τις ώρες σου εκεί που πραγματικά αναπνέεις.

Μένεις κάπου που δεν σου αρέσει, μόνο περιστασιακά γιατί το απαιτούν κάποιες καταστάσεις.

Αλλά και αυτές τις λίγες στιγμές που μένεις σε "εχθρικό" περιβάλλον προσπαθείς να βρίσκεις δευτερόλεπτα γέλιου, χαράς , δευτερόλεπτα που θα θυμάσαι ευχάριστα όταν πας ΕΚΕΙ που ... γουστάρεις.

Καλημέρα.

Constantinos είπε...

Μόνη πατρίδα μας η Γη...

Και όχι δεν είμαι αναρχικός ;)

Μείνε εκεί που γουστάρεις και μην κοιτάς πίσω.