Το ξέρω θα'ναι αυτό το τέλος,
ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΑΠΟΡΩ ΠΩΣ ΠΕΡΑΣΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ, δεν ξέρω.
Στη πρώτη τη βροχή πως να πιστέψω,
πως φτάνει μόνο αυτή για να τελειώσει oλόκληρη ιστορία.
Στον γκρίζο ουρανό χάθηκε ο ήλιος,
κι η θάλασσα κι αυτή γεμίζει σκοτεινή το φόντο.
Κοιτάζω σιωπηλά τον άδειο δρόμο,
και χίλιες δυο μορφές που μ'άγγιζαν στο χθες σκορπούν μια ελπίδα.
Το ξέρω θα'ρθουν και άλλα καλοκαίρια, ο ίδιος ήλιος πάλι θα φανεί. Τις νύχτες θα σκορπούν το φως τ'αστέρια, της θάλασσας το γκρίζο χρώμα θα χαθεί.
Μα δε θα'ρθει ποτέ το καλοκαίρι, αυτό που μόλις πέρασε στο χθες, Κανένα δεν μπορεί να ξαναφέρει, τις αναμνήσεις που με γέμιζαν τόσες χαρές.
Θυμάμαι ένα γλυκό κορίτσι,
πορφύρα στα μαλλιά, λουλούδια στη καρδιά, δυο χείλη...
Στο κάθε της φιλί ξαναγεννιόμουν,
κι όταν γελούσε αυτή ανοίγαν λες οι ουρανοί εμπρός μου.
Μα φεύγει ο καιρός και τώρα,
πλησίασε πολύ η πιο δύσκολη στιγμή,
στα είκοσι μου χρόνια.
Ήταν γραφτό αυτό το καλοκαίρι, να μου θυμίζει τόσα, ίσως τις πιο όμορφες στιγμές ως τώρα.
Το ξέρω θα'ρθουν και άλλα καλοκαίρια,
ο ίδιος ήλιος πάλι θα φανεί.
Τις νύχτες θα σκορπούν το φως τ'αστέρια,
της θάλασσας το γκρίζο χρώμα θα χαθεί.
Μα δεν θα'ρθει ποτέ το καλοκαίρι,
αυτό που μόλις πέρασε στο χθες.
Κανένα δεν μπορεί να ξαναφέρει,
τις αναμνήσεις που με γέμιζαν τόσες χαρές.
ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΑΠΟΡΩ ΠΩΣ ΠΕΡΑΣΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ, δεν ξέρω.
Στη πρώτη τη βροχή πως να πιστέψω,
πως φτάνει μόνο αυτή για να τελειώσει oλόκληρη ιστορία.
Στον γκρίζο ουρανό χάθηκε ο ήλιος,
κι η θάλασσα κι αυτή γεμίζει σκοτεινή το φόντο.
Κοιτάζω σιωπηλά τον άδειο δρόμο,
και χίλιες δυο μορφές που μ'άγγιζαν στο χθες σκορπούν μια ελπίδα.
Το ξέρω θα'ρθουν και άλλα καλοκαίρια, ο ίδιος ήλιος πάλι θα φανεί. Τις νύχτες θα σκορπούν το φως τ'αστέρια, της θάλασσας το γκρίζο χρώμα θα χαθεί.
Μα δε θα'ρθει ποτέ το καλοκαίρι, αυτό που μόλις πέρασε στο χθες, Κανένα δεν μπορεί να ξαναφέρει, τις αναμνήσεις που με γέμιζαν τόσες χαρές.
Θυμάμαι ένα γλυκό κορίτσι,
πορφύρα στα μαλλιά, λουλούδια στη καρδιά, δυο χείλη...
Στο κάθε της φιλί ξαναγεννιόμουν,
κι όταν γελούσε αυτή ανοίγαν λες οι ουρανοί εμπρός μου.
Μα φεύγει ο καιρός και τώρα,
πλησίασε πολύ η πιο δύσκολη στιγμή,
στα είκοσι μου χρόνια.
Ήταν γραφτό αυτό το καλοκαίρι, να μου θυμίζει τόσα, ίσως τις πιο όμορφες στιγμές ως τώρα.
Το ξέρω θα'ρθουν και άλλα καλοκαίρια,
ο ίδιος ήλιος πάλι θα φανεί.
Τις νύχτες θα σκορπούν το φως τ'αστέρια,
της θάλασσας το γκρίζο χρώμα θα χαθεί.
Μα δεν θα'ρθει ποτέ το καλοκαίρι,
αυτό που μόλις πέρασε στο χθες.
Κανένα δεν μπορεί να ξαναφέρει,
τις αναμνήσεις που με γέμιζαν τόσες χαρές.
8 ψυχές άφησαν το αίμα τους....:
τραγουδακι που εχει τα μισα σου χρονια και πανω
Υπεροχη η μπαλαντα :) και η φωνη του ανδρεα απλα οτι επρεπε.....
καθε καλοκαιρι ειναι μοναδικο γιατι απλα εμεις ειμαστε μοναδικοι καλη προσαρμογη
Ξέρεις πόσα χρόνια πίσω με γύρισες. Τσουκαλάς. Νομίζω δημοτικό πήγαινα. Πω πω χρόνια.
Καλημέρα.
They say timing... is everything
But nothing you control
'Cause there's always tomorrow
But tomorrow never knows
It's 1 day at a (...)
Time keeps running away
No matter what's left behind
It keeps on moving
Tomorrow is not in today
And all of your yesterdays
Are only a matter of
Time.. time..
http://www.youtube.com/watch?v=VYOd3YKAtUg
Να είσαι πάντα καλά όμορφη ψυχή...
Βραδιες του Αυγουστου θα 'ρθουν κι αλλες,
θα περασουνε...
Αλλες αγαπες θα μου σβησουνε τον ποθο.
Μ' αυτο το βραδυ τα τσιγαρα δεν θα φτασουνε...
Θα 'ρθεις να κλεψεις ο,τι εμεινε.
Το νιωθω!
Κι αποψε παλι εισαι παντου,
στο ιδιο παντα ραντεβου.
Αγαπη του καλοκαιριου,
κι αποψε παλι εισαι παντου
Βραδιες του Αυγουστου το μυαλο μου
πλυμμηριζουνε,
τωρα που ψαχνω στο κορμι μου τα φιλια σου.
Κι ολοι οι δρομοι σε σενα με γυριζουνε.
Βαζω διπλα ποτα και πινω.
Στην υγεια σου!
Κι αποψε παλι εισαι παντου,
στο ιδιο παντα ραντεβου.
Αγαπη του καλοκαιριου,
κι αποψε παλι εισαι παντου!
Σίγουρα θα ρθουν κι άλλα καλοκαίρια..ίσως καλύτερα..τα άτομα και οι στιγμές πάντα θα μένουν..χαραγμένες στο ξύλο στο χθες..να σου θυμίζουν..να σε πληγώνουν..να σε λυτρώνουν..Καληνύχτες του αύριο..
Θα έρθουν κι άλλα καλοκαίρια όμορφα, στο υπόσχομαι αυτό.
Γειάσας...πολύ ωραίο μπλόγκ...και αυτό το τραγούδι...πολύυυυ ωραίο.. ένα από τα πολύ αγαπημένα μου..και μου θυμίσατε με αυτό την πιό όμορφη ίσως;;;; και πιό τρυφερή εποχή της ζωής μου;;; τα χρόνια της εφηβίας μου!...ααααχ,ναι φέυγουν τα καλοκαίρια και μας αφήνουν πίσω τις αναμνήσεις τους.. και την πίκρα ίσως..για το τέλος.. και πονάω για ένα καλοκαίρι που έφυγε...για πάντα;;;..και που ήταν το πιό όμορφο της ζωής μου..και πονάω πιό πολύ για την απουσία της ύπαρξης που το έκανε να είναι τόσο όμορφο!!!....έτσι φέυγει ο χρόνος και περνά..σα το νερό..καλώς σας βρήκα,Αθανασία.
Το είπε ο Όναρ πριν από εμένα.
Θα έρθουν και άλλα καλοκαίρια και καλύτερα.
Δημοσίευση σχολίου