Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2008

Μες στα δυο του ματια να κοιταζω....



Πάνω σου η γη ξυπνάει
ήλιος μπαίνει από παντού
κάθομαι και σε κοιτάζω
μη με φοβάσαι
Είσαι ακόμα από τον ύπνο
τ΄όνειρο έχει εξατμιστεί
Μάρτιο θυμίζεις πώς να σε προβλέψω

Ενα απ΄όλα τα βιβλία
που έχω μέσα μου βαθιά
του έρωτα φεγγάρια μαύρα το φωτίζουν
Τίποτα δεν έχει μείνει
κι όμως όλα είναι εδώ
άφησέ με να αγγίξω τα μαλλιά σου

Τον ίδιο το Θεό να είχα απέναντί μου
σου λέω προτιμώ στην κόλαση μαζί σου !!

Άφωνη η ζωή ρωτάει
τόση ομορφιά από που
βρέχει ο ουρανός ρουμπίνια κι απαντάει
μόνο η αγάπη ξέρει τώρα έμαθα κι εγώ
πόσο ανάγκη έχω από την αγκαλιά σου

Τον ίδιο το Θεό να είχα απέναντί μου
σου λέω προτιμώ στην κόλαση μαζί σου

Τίποτα άλλο εκτός από εσένα στο φως
τίποτα άλλο που να με σκοτώνει γλυκά



Αν μπορούσα να βρω την λέξη που θα άγγιζε την καρδιά σου, θα την έλεγα μέχρι να ματώσουν τα χείλη μου...

Να ξέρεις πως η σκέψη μου θα είναι μαζί σου αφού δεν μπορώ να είμαι εγώ. Θέλω να κοιτάζω μέσα στα δύο σου μάτια. Εκεί που σταματάει ο χρόνος και υπάρχει μόνο γαλήνη..

2 ψυχές άφησαν το αίμα τους....:

Όναρ είπε...

Κοίτα μες απ΄τα μάτια και δες την ψυχή..κι εκεί μείνε..μη ζητήσεις περισσότερα..ίσως δεν υπάρχουν..Καλησπέρες αχόρταγες..

Because of you... είπε...

Kαλησπερες γλυκια μου... Πραγματι, η ψυχη ειναι ο πιο φωτεινος καθρεφτης..

Θα μουν αχαριστη αν ζητουσα περισσοτερα, μπορω να ζησω αιωνες μ' αυτα που εχω!

Τις πιο γλυκες μου καλησπερες! :)