Τα μαθητικα τα χρονια δεν τ'αλλαζω με τιποτα!!!!

Να λοιπον κι ενα καλο που εχει αυτο το fb... Βρισκεις ατομα απ'τα παλια, ατομα με τα οποια ειχες μοιραστει ολο σου το ειναι, ειχατε περασει τα πανδεινα μαζι, αλλα... πολλες φορες παιρνεις ξεχωριστους δρομους...

Setting: Δευτερα λυκειου

Πρωταγωνιστες: Μαρια, Γιαννα, Δαναη, Ελιαννα

Δε χρειαζομασταν τιποτα παραπανω... Την αλανα διπλα στο σχολειο, ενα κασετοφωνακι, κι ενα πακετο τσιγαρα... Ωρες ατελειωτες σ'εκεινη την αλανα... Ποσα συναισθηματα, ποσες απιστευτες και μοναδικες στιγμες... Μου λειπουν , πολλες φορες μου λειπουν.. Δεν εχω λογια ουτε καν να τις περιγραψω... Νιωθω λες κι αφησα σ'εκεινα τα παγκακια τη μικρη Μαρια.. Τη Μαρια το μαγκακι, που ενθουσιαζοταν καθε μερα και με διαφορετικο αγορι, που ερωτευθηκε, που εκανε τις μεγαλυτερες τρελες... σ'εκεινα τα παγκακια..

Μου λειπουν...

Μου λειπει εκεινη ανεμελια. Ειχαμε λυση για ολα. Για το πώς θα καλυψουμε τις κοπανες, για το πως θα πλαστογραφησουμε χαρτια για τις απουσιες, το τι θα κανουμε το βραδυ, το πώς θα χωρισουμε..



Εφταιξα κι εγω. Εκανα τα λαθη μου. Τις λαθος επιλογες. Ο Σ. μου στερησε οχι μονο μια 5μερη, αλλα μ'εκανε να απανρηθω ολο αυτο το κομματι του εαυτου μου. Εχασα τον αυθορμητισμο μου, το χιουμορ και την αφελεια μου.

Θα τα ξαναβρω! In fact, τα ξαναβρηκα... Αλλα μαζι με τον ερωτα, ξαναβρηκα και τη Μαρια του Λυκειου. Εκεινη που εδινε ψυχη και σωμα για τη φιλια.

Δε χρειζοταν τιποτα παραπανω απο μια αναπαντητη και παρατουσαμε διαβασματα και φροντιστηρια και... ραντεβου στην αλανα!

Εχουν περασει 4 χρονια και ομολογω πως ουτε απο τη μερια μου, ουτε απο την αλλη μερια εγινε ποτε μια κινηση για μια επανασυνδεση. Ας μη γελιωμαστε, κανεις καινουριες παρεες, δενεσαι με ατομα, ωριμαζεις μαζι τους.. Οσο κι αν σου λειπουν λοιπον εκεινες οι στιγμες δεν απλωνεις το κουλο σου να παρεις ΠΟΤΕ ενα τηλεφωνο...

Πριν λιγους μηνες ειχα την καταλυτικη αναγκη να το κανω. Και το εκανα! Και νιωθω υπεροχα! Γιατι μ'αυτα τα ατομα ονειρευτηκα, εκλαψα, γελασα, προβληματιστηκα, ΜΕΓΑΛΩΣΑ..

Σημερα το απογευμα εχουμε μια συναντηση με το ενα μελος της παρεας αυτης,,, Μια συναντηση μετα απο 4 χρονια και τα συναισθηματα ειναι αμοιβαια: "ΜΟΥ ΕΛΕΙΨΕΣ!!!"

Αυτο που θα'θελα να πω ειναι...

ΤΟΛΜΗΣΤΕ... ΣΗΚΩΣΤΕ ΤΟ ΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΑΡΤΕ ΑΠΛΑ ΓΙΑ ΕΝΑ "ΓΕΙΑ ΣΟΥ, ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ? ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ?"

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΑΜΕ ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥΣ..

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΑΝΑΙΡΕΙ ΟΛΑ ΟΣΑ ΖΗΣΑΜΕ...

ΕΝΔΙΑΦΕΡΘΕΙΤΕ ΑΝ ΝΙΩΘΕΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ... ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ..

ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩς Ο ΑΛΛΟΣ ΣΕ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΑ ΧΡΟΝΙΑ...

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΠΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ, Η ΣΚΕΨΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΛΑΙ ΜΑΣ...

ΚΙ ΟΛΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΥΚΛΟ ΤΟΥΣ... ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΠ'ΤΗΝ ΑΡΧΗ...!

Φοβος και παθος.......

"Σ'ευχαριστω που εφυγες, γιατι φευγοντας πηρες μαζι σου και τον φοβο μου μη σε χασω..."

Αυτο διαβασα πριν λιγες μερες σ'ενα αρθρο και προβληματιστηκα.. Στην παρεα, το ερμηνευσαμε ποικιλοτροπως.. Εγω ειπα οτι η τυπισα ζουσε μεσα στην ανασφαλεια και ο τυπακος με τη φυγη του τη διευκοληνε.. Ο Πανος ισχυριστηκε οτι το αποφθεγμα εχει αρνητικο περιεχομενο και, μιας και ο τυπος εφυγε, τι σημασια εχει για τον φοβο της κοπελιας? Η Φωτο πανω κατω συμφωνησε με τον προλαλισαντα...

Τι τελικα σημαινει?

Ποσοι απο μας εχουμε βρεθει σε μια χεση που φοβομαστε μηπως χασουμε το συντροφο μας? Κι ολη αυτη η ανασφαλεια και ο φοβος κατακλιζουν τα συναισθηματα μας και μας αποσπουν την προσοχη απο την ουσια της σχεσης??

Τελικα οταν χανουμε κατι που φοβομασταν μην το χασουμε, ειμαστε καλυτερα ή χειροτερα? Ειναι καλυτερα να εχεις κατι κι ας ζεις με το φοβο μηπως το χασεις ή να μην το' χεις καθολου?? Οκ, δε μιλαω για το γεγονος να εχουμε κατι και να προσπαθουμε να το ζησουμε στο επακρον χωρις φοβο και παθος.. Ας θεωρησουμε δεδομενο οτι ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ!

Πώς το αντιμετωπιζουμε? Πως διαχειριζομαστε την κατασταση? Απ' τη στιγμη που το χανουμε, ο φοβος εξατμιζεται ή διαιωνιζεται?

Και τι επιτελους σημαινει το : "Σ'ευχαριστω που εφυγες, γιατι φευγοντας πηρες μαζι σου και τον φοβο μου μη σε χασω..."

Φυση - Άνθρωπος 1-0

10.000 νεκροι στην Κινα κι αναμεσα τους 1.000 παιδια..

Αυτο εγραφε ο τιτλος πρωινης εκπομπης, πραγμα που συγκλονισε ολους μας. Τις τελευταιες μερες το ανθρωπινο ειδος βαλλεται απο φυσικες καταστροφες που εμεις οι ιδιοι εχουμε προκαλεσει, εμμεσως πλην σαφως... Τελικα οσα πυρινα οπλα κι αν κατασκευασει ο τερατωδης ανθρωπινος νους, οσες ωρες κι αν ξοδεψει για να εφευρει νεα ειδη οπλοχρησιας, δεν μπορει να τα βαλει με την ιδια τη φυση..

Καποτε ακουγα για συναντησεις τον Μεγαλων Δυναμεων καθε 5 χρονια κατω απο τους παγους της Ανταρκτικης, για συνοικιες τους στο διαστημα ετσι ωστε σε μια μεγαλη παγκοσμια καταστροφη, εκεινοι να εχουν εξασφαλισει εναν αλλο τροπο ζωης. Ακουσα για μυστικα σχεδια Αμερικανων και Ρωσων, για απιστευτα κι ομως αληθινα καταφυγια κατω απ' το εδαφος.. Κι ρωταω εγω, απλα και ταπεινα, στον θανατο ολοι ισοι δεν ειμαστε? Ποσο ανοητοι μπορουν να ειναι οσοι πιστευουν οτι θα εξαφανιστουμε εκατομμυρια ανθρωποι και θα επιζησουν μονο τα αθλια τομαρια τους?


Οι καταστροφες που και οι ιδιοι προκαλεσαν, σκοπιμως ή μη, στη φυση, θα ανταποδωσουν επιλεκτικα το "ευχαριστω" τους προσ τη συμπεριφορα μας στη Μητερα φυση?

Τυφωνες, θεομηνειες, σεισμοι, πλημμυρες.. Μονο αυτα ακους πλεον στις ειδησεις, με μονο διαλειμμα καποιο θαυμα γεννησης ή ενος επιτευγματος καποιου παιδιου-θαυματος.. Μηπως η αντιστροφη μετρηση εχει ηδη αρχισει? Μηπως ακομα και τα πιο αθωα μπλογκοπαιχνιδα αντιπροσωπευουν τον μεγαλυτερο μας φοβο για ο,τι επροκειτο να ακολουθησει...?

Φοβαμαι, τρεμω στην ιδεα για τον κοσμο που θα αντκρισουν τα παιδια μου. Για εναν κοσμο-κληρονομια που θα τους αφησουμε, γεματο απωλειες, φυσικες καταστροφες, φτωχια, απεργιες, οικονομικη δυσχερια, εγωκεντρισμο και εκμεταλλευση...

Καποτε, πιο μικρη, συνηθιζα να ειμαι αισιοδοξη, ζωγραφιζα ουρανοξυστες μ'εναν καταγαλανο ουρανο κι εναν φωτεινο ηλιο στην πανω αριστερη μερια που οι ακτινες του φωτιζαν ολο τον φανταστικο μου κοσμο.. Τωρα, αν μου δινες ενα χαρτι, θα ζωγραφιζα ενα γκρεμισμενο κτιριο, εναν μαυρο ουρανο και κομμενα δεντρα.. Αχρωμο, χωρις ουσια.. Υπαρχει ελπιδα? Θελω να πιστευω πως ναι...



Θελω αυτος ο ηλιος που σημερα κοιτουσα με λαχταρα απ'το μπαλκονι να ξεπροβαλει, να μη σταματισει ποτε να φωτιζει τον κοσμο μου..

Θελω το νερο να δροσιζει καθε στιγμη μου..

Θελω ο αερας να φουσκωνει τα πνευμονια μου και να παιρνει μαζι του, στο περασμα του, τα φυλλα μου μολις επεσαν απο καποιο δεντρο..

Θελω το πρασινο να τυλιξει καθε μου τοπιο... Διχως φωτιες καποιων ασυνειδητων πολιτων τα καλοκαιρια..

Θελω η θαλασσα να συνεχιζει να με κανει περιφανη με το γαλαζιο της χρωμα..

Θελω το ηλιοβασιλεμα να συνεχιζει να με εμπνεει και να με κανει να ερωτευομαι..

Θελω να ζω σ'εναν κοσμο που τον κυριευει η φαντασια και το χρωμα, κι οχι υλιστικες απαιτησεις...

Δυο-δυο στην μπανιερα δυο-δυο..Ή μηπως... 3 ???

Ποσο ευκολη ειναι η μονογαμια στις μερες μας? Ποσο ευκολο ειναι να βροντοφωναξεις ενα "ΟΧΙ" σε τοσους πειρασμους που υπαρχουν γυρω σου??

Ειναι ενα θεμα που κατα καιρους με απασχολει και με προβληματιζει.. Μεχρι ποια ηλικια συγωρειται η απιστια? Ή μηπως η μοιχεια.. δεν εχει ηλικια??

Εισαι αντρας, γυρω στα 24, με μια σχεση που εν μερει σε καλυπτει, περνας καλα και αυτο σου φτανει. Βγαινεις αντροπαρεα και μια ξανθια απ' το απεναντι τραπεζι σου κλεινει το ματι. Τι θελει τελικα για να αντισταθεις? Δυναμη? Πυγμη? Αυτοπεποιθηση? Ποσο κατασταλαγμενος μπορει να εισαι στα 24 σου? Ουφφφ πολλα ερωτηματα..



Εισαι 24, κοπελα, με μια σχεση που λες απλα "Οκ, περναω καλα κι αυτο μεχρι στιγμης μου φτανει!". Βγαινεις με τις φιλες σου και ενα ωραιος τυπακος απο μια αντροπαρεα σε προσελκυει. Σου κανει κοπλιμεντα, μια επιβεβαιωση που ολες μας αν μη τι αλλο εχουμε αναγκη. Ενα φλερτ θεωρειται απιστια?? Κι αν φτασεις στο σημειο της απιστιας, θα εισαι ειλικρινης με το συντροφο σου? Αντεχεις να τον χασεις για κατι περιστασιακο?

Ποιο απο τα δυο φυλα ειναι επιρρεπεστερο στην... πολυγαμια??

Τι γινεται οταν βρησκεις το αλλο σου μισο... σε 2 μερη? Ο ενας συμπληρωνει τον αλλον : Ο ενας ειναι καλος, ευγενικος, γεναιοδωρος, προστατευτικος.. Ενω ο αλλος εχει τη μαγκια, το χιουμορ και την κοινωνικοτητα που θαυμαζεις σ' εναν αντρα... Τους βαζεις και τους δυο στην ιδια μπανιερα ή προτιμας μια ντουζιερα που θα χωρεσει εντελει ΜΟΝΟ τον εναν απ' τους δυο?



Η προσωπικη μου αποψη για τη μονογαμια ειναι λιγακι.. φυλλο και φτερο! Θα ειμαι ειλικρινης λεγοντας πως αρκετες φορες προσπαθησα να την αποφυγω, ισως γιατι πλεον ειμαστε απλυστοι και παντα βρισκουμε και θελουμε κατι που μπορει να λειπει απο το χαρακτηρα του συντροφου μας.. (μιλαω για ψυχικα χαρισματα και οχι υλικα αγαθα!!) Ποσο μπορει ο καθενας μας να ελεγχει τον εαυτο του σε πειρασμους? Ποια τα ορια μας και στις ποσες φορες μπορουμε να παρουμε συγχωροχαρτι?? Πολλες φορες και, βλεποντας τους γυρω μου, κατεληξα στο συμπερασμα πως ειμαστε σε μια σχεση μονο και μονο επειδη μας προσφερει ασφαλεια και σιγουρια. Εκει ειναι και οι περισσοτερες φορες που θα αναζητησουμε αυτο το "κατι" που θα λειπει απο τον συντροφο μας. Η παροιμια των προγονων μας "Υπαρχουν κι αλλου πορτοκαλιες που κανουν πορτοκαλια", ποσο φοβαμαι πως μπορει να μας εχει γινει καθημερινοτητα??

Λετε πως φταιμε εμεις οι γυναικες. Εμεις σας προκαλουμε, εμεις αναβουμε τις φωτιες κι αντε εσεις να τις σβησετε.. Πιστευω οτι η ευθυνη ειναι εξισου και των δυο..

Και το χειροτερο ειναι οτι... ακομα χαπι κατα της πολυγαμιας δεν εχει εφευρεθει!!!

Update : Σε μια αποπειρα μου να... κανω κι εγω τη βλακεια μου, σας ομολογω με απολυτη ειλικρινια πως δε θα θελατε να εισαστε στη θεση μου οταν... βρεθηκαμε και οι 3 στην ακρη ενος δρομου! Δεν μπορω να πω, ωραια παρεα ημασταν αλλα προς Θεου, δε θελω να το ξαναζησω αν και... φτηνα (πολυ φτηνα πιστεψτε με!) τη γλιτωσα! Μας πηρε καμποσες ωρες με μαυροδαφνη στο μπαλκονι με την κολλητη Δ. μεχρι να συνειδητοποιησουμε τι ακριβως ειχε συμβει εκεινο το βραδυ!!!!

Περι Φιλιας....

Μετα απο μια αξιολογη αναρτηση απο τον φιλο μου τον Lockheart, πηρα την πασα να γραψω κι εγω με τη σειρα μου τα βιωματα μου επι του θεματος...

Απο μικρη ημουν αρκετα κοινωνικη.. Μιας και η ζωη μου μοιραζοταν σε Αθηνα και Σερρες (απο εκει καταγομαι και πηγαιναμε 3 φορες το χρονο), ειχα αρκετες παρεες τοσο εδω οσο και στη γενετειρα μου.. Ημουν υπερμαχος της φιλιας, την αποζητουσα αρκετα συχνα, φοβομουν τη μοναξια..



Η πρωτη "πραγματικη" μου επαφη με τη λεξη "Φιλια", ηταν στην τριτη Γυμνασιου και κυριως στην ρωτη Λυκειου. 3 φιλες αχωριστες, μοιραζομασταν τα παντα, δακρυζω οποτε το θυμαμαι.. Ζουσαμε η μια για την αλλη, καναμε τα παντα η μια για την αλλη. Ωσπου η εφηβεια, η αντιζηλια και η φυσιολογικη ανωριμοτητα της ηλικιας μας, μας χωρισε (η μια δηλαδη αποχωρησε μετα απο δικη μας προτροπη δυστυχως...)

Τη επομενη μου ουσιαστικη παρεα, μου επιβληθηκε μεσω της μακροχρονιας σχεσης μου, ηταν δηλαδη ατομα τα οποια ναι μεν εμπιστευομουν απολυτα και εδινα ενα κομματι της ψυχης μου σε αυτους, αλλα δεν ηταν ατομα που τα διαλεξα.. Θεωρω οτι οταν διαλεγεις τους φιλους σου (και για να μην παρεξηγηθω, δεν εννοω απο εγωηστικη επιλογη, δεν ειναι καλλιστεια η φιλια...) εισαι ακομα πιο περιφανος οταν επιβεβαιωνεσαι με τον καιρο για την επιλογη σου.. Παρενθεση : Εξαλλου οπως λεει και η Μια Και Μοναδικη Χαρουλα : "Τους φιλους τους διαλεγουμε γι' αυτο δεν του πεδευουμε!", κλεινει η παρενθεση! Για προσωπικους λογους, επειτα απο το χωρισμο, αποφασισα να μην τους φερω ΠΟΤΕ σε δυσκολη θεση να επιλεξουν, σε καμια περιπτωση δε θα το εκανα αυτο, κι ετσι πλεον η επικοινωνια μας ειναι μηδαμινη..



Τη στιγμη που σας γραφω, νιωθω η πιο τυχερη του κοσμου.. Γιατι μπορει οι δυσκολιες για τις οποιες υπεφερα αρκετα, πονεσα κι εκλαψα, να ηταν αρκετες, ομως ο,τι εγινε, εγινε για καλο μιας και θεωρω πως τα ατομα που εχω πλεον διπλα μου ειναι κυριολεκτικα διαμαντια! Και γι' αυτο δε θα μπορουσα ποτε να μην ευχαριστησω την Ε. μου, το ατομο που μου εδωσε την ευκαιρια να νιωσω ξανα πως ανηκω καπου "ουσιαστικα".. Γεμισαν τη ζωη μου με νοημα, παρ' ολο που δεν το λεω (μου ειναι πιο ευκολο να το γραψω εδω, μιας και δε θα το δουν!) ειναι απο τα πιο σημαντικα ατομα που εχω στη ζωη μου αυτη τη στιγμη! Νιωθω πως εχω συνεχως νοερα τον φυλακα αγγελο μου, πως οταν μου συμβει κατι, θα το πω σε ατομα που λατρευω, που εμπιστευομαι και δεν μπορω να φανταστω τη ζωη μου χωρις αυτα. Η λεξη φιλια λοιπον, για εμενα, αντικατοπτριζεται σε καθε στιγμη που με εκαναν να χαμογελασω, οταν το ειχα αναγκη πιο πολυ απο ποτε, που μου εδωσαν την ευκαιρια να συνεχισω μαζι τους, καθε φορα που θα χορεψουμε παρεα, θα βγουμε εξω, θα γελασουμε, θα παιξουμε ακομα κι οταν θα βαρεθουμε! Αισθανομαι η πιο τυχρη κοπελα στον κοσμο που τους εφερε στο δρομο μου! Αν και τωρα πουσας τα γραφω με πηραν τα ζουμια, οταν τους κοιταζω χαμογελαω.. Μαζι τους καταφερα να συνεχισω, να γινω αλλος ανθρωπος, να ζησω ολα οσα δεν μπορεσα να ζησω.. Θα εκανα τα παντα για να τους βοηθησω και να σταθω πλάι τους... Να τους πω ενα μεγαλο "ευχαριστω" για ολα εκανε ο καθενας τους ξεχωριστα για μενα..



Στην Δ. μου, που με εχει ανεχτει 7-8 χρονια τωρα (της χορηγει το ΙΚΑ lexotanil μη νομιζετε! να κανω και λιγο χιουμορακι γιατι σαν πολυ συγκνηθηκα!)
Στην Ε. μου, πως χωρις την αισιοδοξια της (ασχετα αν την εδωσε ολη σε μενα κι εκεινη ξεμεινε απο αυτην!) και τις ψυχαναλησεις που μου εκανε δωρεαν δε θα ημουν εδω που ειμαι! Για την ευκαιρια που μου εδωσε να γραφω αυτα που γραφω τωρα!)

Στον Κ. μου που χωρις αυτον.. δε θα χαμογελουσα καθε πρωι που ξυπναω, δε θα επαιρνα πρωτοβουλιες για να παλεψω για το μελλον μου! Αν δεν υπηρχε στη ζωη μου, δε νομιζω πως θα εκανα σχεδια για το μελλον, μαζι του ΟΛΑ ειναι διαφορετικα και υπεροχα!

Στον Β. που οταν ειμαι με αυτο το παιδι δε σταματαω να χαμογελαω! (εκτος οταν ειμαι μεσα στο τουτου του, εκει ομολογω πως.. σοβαρευομουν τα πραγματα! Δεν ειναι για γελια οταν εισαι αλυσοδεμενος με τη ζωνη!)

Στον Α. για ολες τις συζητησεις που εχουμε κανει, για τις λιγες και καλες κουβεντες που εχει πει για μενα και ενα ακομα ευχαριστω που εξαιτιας του προσπαθω να σοβαρευτω που και που (μη μας πει και χαζοχαρουμενες, καταλαβες???)

Στους Λ.,Λ.,Σ.,Σ.,Α.,Β.,Α.,Μ.,Μ.,Μ.,Ε.,Γ.,Β.,Σ.,Θ. απο Σερρες που μου χαριζουν παντα τις καλυτερες και αναντικαταστατες διακοπες της ζωης μου!!

Ουφφφφ, νιωθω σαν να ειμαι στα Oscar, αλλα το ευχαριστηθηκα ειλικρινα! Να' σαι καλα Σπυρακο μου!

Δινω πασα σε οσους δεν καληψαν αυτο το θεμα στο bloggακι τους και το βρισκουν αρκετα ενδιαφερον ωστε να μας πουν κι εκεινοι με τη σειρα τους βιωματα και εμπειριες περι "φιλιας"!

Η φιλία μοιάζει με τα παλιά βιβλία..που ο χρόνος έρχεται και τους προσδίδει πολύ μεγαλύτερη αξία. (Β. Ουγκώ)

Όταν προσδοκούμε από τους άλλους να μάς «καταλάβουν», στην ουσία τους ζητούμε να μάς συμμεριστούν την αυτοκατανόησή μας. Φιλία είναι η (σιωπηρή) συμφωνία ότι η μία πλευρά συμμερίζεται την αυτοκατανόηση της άλλης. (Παναγιωτης Κονδυλης)

Ο ισχυρός έχει σκλάβους, ο πλούσιος κόλακες και ο σοφός φίλους.
Ισοκράτης

Οι φίλοι δε ζουν απλώς σε αρμονία, όπως λένε μερικοί, αλλά σε μελωδία.
Χ. Θόροου

Περι Αγιου....

Ενα κοκκινο κουτι γεματο με ο,τι λογης λουλουδι μπορεις να φανταστεις μπορει να σε κανει να πετας χιλιομετρα μακρια για μερες! Αρκει φυσικα για να σου επιβεβαιωσει ποσο τυχερος (ή και ατυχος... μου' χει τυχει κι αυτο στο παρελθον) μπορει να εισαι για τον-την συντροφο σου..

Δεν μ' ενθουσιαζει και πολυ αυτη η γιορτη.. Αν και φετος, παρα το διαβασμα.. διαψευστηκα :)

Δε χρειαζεσαι μια εμπορικη γιορτη για να σου υπενθυμισει ποσο ερωτευμενος ή ρομαντικος ή.. και γαϊδουρι μπορει να εισαι. Το ολο σκηνικο με τις καρδουλες και ολα τα συναφη μ' αφηνει αδιαφορη. Η ουσια ειναι να ξυπνας αν μη τι αλλο, 4-5 φορες την εβδομαδα μ' ενα γλυκο χαμογελο στα χειλη και να ξερεις πως καποιος ειναι εδω για σενα και νοιαζεται... Να μετρας τις ωρες, τα λεπτα, τα δευτερολεπτα για να τον δεις.. Να κανεις ονειρα μαζι του-της, κι ας φανταζει το μελλον μακρινο. Να μοιραζεσαι σκεψεις, προβληματισμους. Η ουσια του ερωτα δεν ειναι στα ακριβα κοσμηματα και στις ευφημερες κοκκινες καρδουλες, αλλα σε μια καρτα σε λουλουδια, τοσο απλη και ταυτοχρονα τοσο σημαντικη για σενα.. Λιγες λεξεις κι ομως σε κανουν να νιωθεις πολυ σημαντικη..

Αν μπορουσα να επιλεξω εγω το δωρο μου για μια τετοια μερα.. θα ηταν μια αιωνιοτητα μαζι, μια συγγνωμη κι ενα Σ' αγαπω...

Χρονια Πολλα λοιπον σε ολους τους ερωτευμενους.. οχι για χτες, αλλα για σημερα, για αυριο, για μεθαυριο και για καθε μερα που αν μη τι αλλο θα' πρεπε να ειναι ξεχωριστη μιας και μας δωθηκε η ευκαιρια να μοιραστουμε ενα κομματι της ζωης μας.. Ακομα κι αν δεν εχετε την ευκαιρια αυτη, ακομα κι αν πονατε, αυτο δε σας στερει το δικαιωμα να εισαστε ευτυχισμενοι και ερωτευμενοι! Ο ερωτας δε συνεπαγεται κι ανταποκριση! Αξιζει ομως να το νιωσεις, να κλαψεις, να πονεσεις γι' αυτο..

Οσο για το δωρο μου.. εκτος απο το χθεσινο, το καλυτερο νομιζω οτι μου δωθηκε στις 19 Οκτωβριου :)

Θανατος... παθητικος συμβιβασμος ή μοιραια καταληξη?

H απραξια και η αδρανεια που επελεξα για 2 χρονια ηταν ενα ειδος αυταπαρνησης.. Ειχα μια ταση να μηδενιζω τα παντα, ολους τους στοχους και τα ονειρα που ειχα, παραδιδοντας τον εαυτο μου στην απαθεια και την αυσοδια. Καποιοι το χαρακτηρισαν ως απλα μια φαση, ενα συμβιβασμο με την βολη και την ανευθυνοτητα της ηλικιας μου.. Εγω το λεω... πρωιμο θανατο...

Οταν βλεπεις γυρω σου ανθρωπους, μικροι και μεγαλοι, να παλευουν για να κρατηθουν στη ζωη, νιωθεις εσυ ο ιδιος τοσο μικρος που ποτε δεν παλεψες για τιποτα.. Οταν οι γυρω σου εχουν καταφερει να σταθουν στα ποδια τους, ειτε συναισθηματικα ειτε επαγγελματικα, γινονται για σενα παραδειγμα προς μιμηση, σε αφυπνιζουν..

Μπορει η θεληση για ζωη να νικησει την απειλη του θανατου? Και τι ειναι ο θανατος...?

Μέσα στη ζωή μας τον συναντούμε καθημερινά· μέσα στα νοσοκομεία κάποιοι νέοι γύρω από το προσκέφαλο του αγαπημένου τους φίλου, τη μάνα πάνω στον τάφο του παιδιού της που δεν πρόλαβε να χαρεί, στην άσφαλτο που έκοψε το νήμα της ζωής του πατέρα που τόσα όνειρα έκανε για τα παιδιά του, στο άκουσμα των βραδινών ειδήσεων... το μακρόσυρτο κλάμα που συνοδεύει τη νεκρώσιμη πομπή, στις ατέλειωτες ώρες μοναξιάς του μικρού κοριτσιού στο σκοτεινό δωμάτιο που προσπαθεί να ψηλαφίσει το χέρι της μάνας που δεν θα ξαναδεί... και η ζωή, μαζί με τη χθεσινή μέρα, φεύγει μέσα από τα χέρια μας.

Η πραγματικότητα όμως είναι εκεί, ο θάνατος είναι αιώνιος και συνάμα προσωπικός αντίπαλος του καθενός μας. Οι βασιλιάδες, ακόμη και οι πιο ισχυροί της γης οφείλουν να υποκύψουν στο δρεπάνι του αδυσώπητου θεριστή. Ο θάνατος παραμονεύει πάντοτε την ανθρωπότητα. Είναι ένα γεγονός που φαίνεται αφύσικο στον άνθρωπο όταν σχετίζεται με τον εαυτό και το άμεσο περιβάλλον του, φυσικό όμως, όταν σχετίζεται με τους άλλους. Ο θάνατος εξισώνει όλους τους ανθρώπους. Απογυμνώνει τον πλούσιο από τα εκατομμύρια του και το φτωχό από τα κουρέλια του. Σβήνει τη δίψα της φιλαργυρίας και σταματά τη φλόγα των παθών. Ο θάνατος δε γνωρίζει όρια ηλικίας, ούτε μεροληπτεί. Είναι κάτι που φοβούνται όλοι οι άνθρωποι. Επιφυλάσσεται να συναντήσει όλους μας και το ζήτημα του ερχομού του είναι απλώς ζήτημα χρόνου. Ο άνθρωπος θα συναντήσει το θάνατο μία και μόνο φορά, αλλά είναι υποχρεωμένος να τον συναντήσει!

Πηγη

Θεωρουμε πως ολα συμβαινουν στους γυρω μας και ποτε σε εμας.. Μας λενε "Αδραξε τη μερα σου" και για μας σημαινει απλα μια ακομα tres bannal φιλοσοφια..

Τι ειναι λοιπον ο θανατος? Μια αναμφισβητητα φυσικη και μη αναστρεψιμη καταληξη του ανθρωπου ή ενας συμβιβασμος με την ανικανοτητα μας να αλλαξουμε τη μοιρα που καποιος αλλος οριζει εις βαρος μας εκεινη τη στιγμη??

Κι οταν φυγουμε ποιος ποναει περισσοτερο? Εμεις ή ολοι εκεινοι που αφησαμε πισω "φευγοντας" ??

Eλληνοτουρκικη φιλια... To be or Not to be?

Αυτες τις μερες αναρωτιομουν αν μπορει να υφισταται μια πραγματικη ελληνοτουρκικη φιλια ή διαπραγματευση, διπλωματια ή whatever τελοσπαντων...

Ειχα την πεποιθηση οτι για τους Τουρκους ειμαστε, οπως και συνηθιζαμε να ειμαστε στις κοκκινες σελιδες της Ιστοριας, κατι το τελειως "διαφορετικο" που επρεπε να εκτουρκιστει.. Πως η κληρονομια τους, που χαρακτηριζεται απο μια δοση επιβολης και προσηλωσης, ερχεται σε αντιπαραθεση με τη δικη μας που επικεντρωνεται στον πολιτισμο, τη δημοκρατια, την ανοχη και την πολυπολιτισμικοτητα.. Προσπαθησαν να μου "μαθουν" μεσα απο τα καναλια και τις εκπομπες οτι οι Τουρκοι αντιπροσωπευουν ακομα το στοιχειο της βαρβαροτητας, ενω η γλυκια μας Ελλαδα ανηκει στην κοσμικη Ενωμενη Ευρωπη. Ομολογω οτι η πληση εγκεφαλου που ειχαν σκοπο να μου κανουν πετυχε απολυτα! Ειχα φτασει σε σημειο να παραδεχομαι τον ρατσισμο μου απεναντι στους "αντιπαθεστατους γειτονες", να θεωρω σαχλες θεωριες περι ελληνοτουρκικης φιλιας, ανουσιους και ρηχους τους ελληνοτουρκικους ερωτας που προβαλονταν μεσα απο το δαιμονισμενο κουτι.. Προσπαθησαν να μου αποδειξουν πως η σημερινη Τουρκια βαδιζει με παροπιδες προς τον ισλαμικο φονταμεταλισμο και πως η Ιστορια θα επαναληφθει αν συνεχισουμε να κραταμε αυτη την παθητικη σταση..



Πηγα στην Κυπρο, ειδα τα μνηματα, τα βασανιστηρια, την κατακοκκινη και σιχαμερη τουρκικη σημαια να κυματιζει με δεος και ειρωνια στο κυπριακο βουνο, δακρυσα, τους μισησα, τους καταραστηκα..
Κι επρεπε να φτασουμε στο 2008 για να αναρωτηθω, τι στα κομματια τελικα ειμαστε? Φιλοι? Εχθροι? Εραστες? Ομοιοι? Διαφορετικοι? Κι αμεσως ερχονται στο μυαλο μου οι καταστροφες απο σεισμους το 1999 σε Ελλαδα και Τουρκια, τοτε που ο απλος λαος απεδειξε στα "μεγαλα κεφαλια" και των δυο κυβερνησεων, τι θελει πραγματικα ο ενας απ' τον αλλον.. Ενα χερι βοηθειας στις δυσκολες στιγμες, μια αγκαλια κι ενα πιατο φαϊ..



Δε θα παρω θεση στο θεμα σε καμια περιπτωση, αλλα μιας και παραπανω κακοχαρακτηρισα τους "απροσκλητους" γειτονες, θα περασω και στην απεναντι πλευρα. Οπου η κουλτουρα τους εχει πολλα κοινα στοιχεια με τη δικη μας, η μουσικη τους, ο τροπος διασκεδασης, τα φαγητα, το χιουμορ, οι τροποι εκφρασης της νεολαιας..

Αν θα επισκεπτομουν ποτε την Τουρκια? Χμμ, παντως οχι την Κωνσταντινουπολη, φοβαμαι, τρεμω και θλιβομαι.. Ισως καποιο αλλο μερος που να μη μου θυμιζει πως απο εκει "ξεριζωθηκε" με τη βια ο ελληνισμος.. Αν ξερω τουρκικα? ναι... το προσπαθω τουλαχιστον..
Και ποια ειναι η γνωμη μου (και οχι η θεση μου) οσον αφορα την ελληνοτουρκικη φιλια?? ΟΙ μονοι που θα εχαναν απο αυτην να ηταν ενδεχομενως... τα "μεγαλα κεφαλια" των αντιστοιχων κυβερνησεων..

..:::Περι... Σεξ:::.. Χωρις Σκονακι!

Μου σταλθηκε το παρακατω email σημερα απο τη φιλη μου την Κ. με μια παρακληση να το συμπληρωσω και αν το δημοσιευσω ή να το κανω forward ωστε το σεξ να παψει να ειναι ενα θεμα αναστολων και να γινει ενα θεμα ενημερωσης και προληψης...

Επειδη εγω η ιδια καταγγελω τα spam-emails, δεν επετρεψα στον εαυτο μου να το προωθησω αλλα καλυτερα να το δημοσιευσω! Εξαλλου δε θεωρω οτι το να μιλας περι σεξ... σε κανει ανηθικο πλασμα!!


Εχουμε λοιπον το εξης... :


1. Πιστευεις στον ερωτα? Οχι τοσο.. αλλα μπορει να διαψευστω μια μερα!

2. Θεωρεις πως εχεις παει με περισσοτερους απ' ο,τι ενα αγορια-μια κοπελα στην ηλικια σου? Οχι, σε καμια περιπτωση!

3. Σου' χει τυχει ποτε να κοιτας το ρολοι σου την ωρα του σεξ ουρλιαζοντας απο μεσα σου "Τελειωνεεεεε!!"? Χμμμ, για να ειμαι ειλικρινης.. μια φορα βιαζομουν λιγο :)

4. Εχεις ταμπου στον ερωτα? Oχι, δε νομιζω.....!

5. Πιο ειναι το πιο ασυνηθιστο μερος που επραξες μια ερωτικη πραξη? Εχμ, το μπαλκονι.....?

6. Εχεις πεσει ποτε θυμα σεξουαλικης παρενοχλησης (ειτε λεκτικης ειτε αλλης μορφης?) Λεκτικης ναι, στο δρομο...

7. Πως το αντιμετωπισες? Φωναξα, ουρλιαξα, εβρισα, εκτονωθηκα!!

8. Προτιμας τους μεγαλυτερους-ες ή μικροτερους-ες σε ηλικια? Χμμμ, δεν εχω ιδιαιτερο προβλημα, αλλα κατα 99% εχω μια ταση προς τους μεγαλυτερους σε ηλικια

9. Θεωρεις την εκτρωση αμαρτια? Φυσικα! Σε καμια περιπτωση δεν τη δικαιολογω, εκτος στης υπαρξη γενετικου προβληματος!

10. Εχεις χρησιμοποιησει το χαπι της επομενης μερας(αν εισαι γυναικειου φυλου)? Yup, twice...

11. Προτιμας τον ερωτα ή το σεξ? Το καθε πραγμα στον καιρο του! Αλλα μιας κια μολις σημερα απντησα το δευτερο στην ερωτηση του φιλου μου τον Άκη , θα επιμεινω στην απαντηση μου :)

12. Μπορει το σεξ να επανασυνδεσει ενα "αποστασιοποιημενο" ζευγαρι? Οχι, σε κμαια περιπτωση δεν το πιστευω...

13. Θεωρεις την ομοφυλοφιλια αμαρτια? Οχι φυσικα αν ειναι δυνατον!! Τοτε ο Πλατωνας και ο Σωκρατης θα' χουν καει στην κολαση!

14. Σκεφτηκες ποτε την ερωτικη πραξη με ατομο του ιδιου φυλου με σενα? Ομολογω πως ναι :)

15. Θα το εκανες ποτε αυτο? Ποτε μη λες ποτε...!

16. Εισαι straight, ετεροφυλος ή ομοφυλοφιλος? Δε μ' αρεσουν οι ταμπελες στη σεξουαλικοτητα του καθενος, οποτε δε θα μου αποδωσω καμια απο τις 3!

17. Εχεις συχνες ερωτικες σχεσεις με διαφορετικα ατομα? Δε θα το' λεγα... 18. Λαμβανεις προφυλαξεις? Ναι κατα ενα μεγαλο ποσοστο! 19. Μεχρι ποια ηλικια σκεφτεσαι τον εαυτο σου να το κανεις? Μεχρι την τελευταια μερα που θα λαμβανω χωρο σ' αυτο τον κοσμο...

20. Κανεις τα απαραιτητα τεστ για προληψη ΜΣΝ (Μεταδιδομενων Σεξουαλικων Νοσηματων)? Φυσικα!



21. Ειχες ποτε καποιο φιλο οροθετικο? Οχι, αλλα δε θα ειχα προβλημα να εχω...! Δεν κατηγοριοποιω τους ανθρωπους με τετοιες βασεις!

22. Καποιο φιλο ομοφυλοφιλο? Ναι ναι ναι!!!

23. Εχεις προσποιηθει ποτε πως ηρθες σε οργασμο? Χμμμ, ναι το εκανα κι αυτο ..

24. Τελικα... το μεγεθος μετραει? Νομιζω πως ναι... Για να ειμαι ειλικρινης... ναι!

25. Ηταν το σεξ ενας απ' τους λογους για καποιο χωρισμο σου? Ναι φυσικα και ηταν!!
26. Τελικα... κοβεται το σεξ? Σε καμια περιπτωση!!

28. Εχεις μετανιωσει για καποια απο τις ερωτικες σου πραξεις? Οχι, ποτε και ουτε προκειται.. Εχω την ευθυνη των επιλογων μου. Δεν μετανιωσα και ουτε θα μετανιωσω ποτε...

29. Το "σεξ της συμφιλιωσης" μετα απο καποιο καυγα ειναι οντως πιο εντονο? Ναι ναι ναι!

30. Θεωρεις οτι τα επιπλεον κιλα επηρεαζουν τη σεξουαλικη ζωη? Δεν ξερω.. δε μου εχει τυχει...

31. Ξερεις ποσα ειδη οργασμων υπαρχουν? Αν ναι ποσα? Για τη γυναικα ξερω... Δυο... Τωρα για τον αντρα... θα σε γελασω..

32. Γνωριζεις καποιον διασημο ψυχολογο που να ασχοληθηκε με τη σεξουαλικοτητα? Ο Freud νομιζω!

33. Συζητας τις σεξουαλικες σου εμπειριες με φιλους ή συγγενεις? Φυσικα!

34. Σ' αρεσει να μιλάς την ωρα του σεξ? Κανεις δεν κερδισε τιποτα με τη σιωπη!!

35. Θυμασαι τον-την πρωτο-η σου? Ναι....

36. Θα πηγαινες με καποιον-α μικροτερο-η? Χμμ, ναι :)

37. Εχεις φαει χαστουκι κατα την ερωτικη πραξη? Nαι, το' χω ζησει ΚΑΙ αυτο!!

38. Σου αρεσουν οι ταινιες πορνο? Οχι, δε θα το' λεγα...

39. Φαντασιωνεσαι καποιον αλλον εκτος απο τον-την συντροφο σου? Γενικοτερα αν το εχω κανει? ναι...

40. Εχεις κανει σεξ μεσω ιντερνετ? Οχι!!



Σ' ευχαριστουμε πολυ για τη συμμετοχη σου... Το οτι δεχτηκες να απαντησεις σημαινει πως εισαι ειλικρινης, δεν εχεις ταμπου και δεχεσαι να συζητας θεματα περι σεξ χωρις κομπλεξ και αναστολες. Να θεωρεις το σεξ εναν τροπο εκφρασης συναισθηματων προσαρμοζοντας το καταλληλα στα θελω και την προσωπικοτητα σου!

..:::Λαγνεία:::..

Συνοπτικά :

Tι ειναι η Λαγνεία?? : Η σφοδρή επιθυμία είναι ένας διακαής πόθος για την ευχαρίστηση του σώματος.

Γιατι το κανουμε? : Για σε παρακαλω πολυ!!

Η τιμωρια μας στην κολαση θα ειναι : Θα πνιχτoυμε στην πυρκαγιά και το θειάφι. Όχι φιλιά.

Σχετικά σύμβολα : Η σφοδρή επιθυμία συνδέεται με την αγελάδα και το μπλε χρώματος.

Μια συμβουλη για τη λαγνεια : " H λαγνεία είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο στη ζωή μας. Mόνο οι άρρωστοι άνθρωποι αποστρέφονται τη λαγνεία τους. Γι’ αυτό νοσεί η ψυχή τους. Γιατί και το σώμα τους νοσεί. Kαι το σώμα νοσεί όταν δεν νιώθει ηδονή. H λαγνεία μας είναι αυτό που μας ορίζει το σώμα μας. Γιατί η λαγνεία είναι ένα από τα θανάσιμα αμαρτήματα, ποτε δεν καταλαβα.. Aλλωστε, δεν συμφωνώ με τον τιμωρό Θεό που μας επιβάλλει η Eκκλησία και επιβραβεύει ή καταδικάζει τους πιστούς σε Παραδείσους και Kολάσεις. Tα πάντα είναι το σώμα μας και όσα αυτό έχει ανάγκη "

H λαγνεια αποτελει ενα εξαιρετικα ασυνηθιστο και ερεθιστικο αμαρτημα.. Εξαλλου αναμεσα στα 7 θανασιμα αμαρτηματα νομιζω οτι ειναι το πιο...σκανδαλωδες. Καλυτερα να διακατεχεσαι απο λαγνεια παρα να κατηγορηθεις για το 7ο Θανασιμο Αμαρτημα : "Oυ φονευσεις", σωστα???

Πηγη σχετικων πληροφοριων : http://new.e-go.gr

You may...kiss the bride? Hell not to me!

Καποτε, πριν... αρκετο καιρο, με θυμαμαι με μια παρεα σ' ενα μαγαζακι, δυνατα η μουσικη... να μου λεει : " Θελω να παντρευτουμε....!"

Θυμαμαι το χαζο χαμογελο μου, σαν παιδι που του χαριζαν ενα βουνο απο παιχνιδια! Τα ειχαμε σχεδιασει ολα... Ημερομηνιες, καλεσμενους, σπιτι, δουλεια (του).. Ηταν υπεροχο.. Μονο που ο καλος Θεουλης μου δωσε ενα δωρο... την αποδειξη αλλαγης για να τον γυρισω πισω!

Δεν μπορω να διανοηθω τον εαυτο μου, στα 21 μου, με καποιον που δε σε σεβεται, σε θελει στο σπιτι "απεγνωσμενη" νοικοκυρουλα. Τοτε φανταζε ιδανικο..

Τελικα τι στα κομματια ειναι ο γαμος? Μια κερδοσκοπικη ιεροτελεστεια ή μια ευλογια απ' το Θεο? Το ξεκινημα μιας καινουριας αρχης ή η αρχη πολυ σοβαρων υποχρεωσεων?? Και πως εισαι σιγουρος για αυτη τη μεγαλη αποφαση??

Και τι γινεται οταν βαριεσαι ευκολα? Πως ξερεις οτι δε θα τον βαρεθεις κι αυτον-ην? Και μετα... πρεπει να συμβιβαστεις?



Βλακειες... Ισως επειδη δεν πιστευω στους ερωτες τους μεγαλους και τους παντοτινους.. Nothing lasts for ever.. Καποτε ειχα το κακο συνηθειο να φερνω σπιτι τους.. αγαπητικους της Μαιρουλας :) Πλεον δεν το κανω σε καμια περιπτωση.. Οταν νιωθεις πως δε θελεις να δεσμευτεις σε κατι "αιωνιο, παντοτινο και ακρως σοβαρο", ασχετα αν νιωθεις πως η σχεση πληροι αρετες, αν οχι ολες τις προδιαγραφες, τοτε κρατας και καποια ορια. Ξενερωτο ε? Γιατι ομως πρεπει να δωσεις στον αλλον το εναυσμα να δεθει απολυτα μαζι σου οταν εσυ ο ιδιος δεν πιστευεις σε φτερωτα αγγελακια, καρδουλες και ροζ συννεφακια?


Xαιρομαι πολυ οταν βλεπω ευτυχησμενα ζευγαρακια στα σκαλια της εκκλησιας. Ισως κατα βαθος να ζηλευω αυτη τους την πιστη στο "παντοτινο..."