Aποφθεγματα της Καλημερας #3

Αν ήξερες τι αξίζουν τα μάτια σου για μένα, δεν θα με ρωτούσες γιατί σε κοιτάω..



Τι αξια θα είχαν οι ακρογιαλιές της ψυχής μου,αν δεν ήσουν εσύ εκει

να με περιμένεις??



Θα γεμίσω το κρεβάτι σου με ροδοπέταλα... Ίσως έτσι νιώσεις τη δροσιά της ζωής.



Αν ήμουν τριαντάφυλλο και με έκοβες...Θα σου ζήταγα συγνώμη που σε τρύπησα,την ώρα που με σκότωνες......



Η αληθινή αγάπη μέσα στην ψυχή ενός ανθρώπου είναι σαν ένα δέντρο που σιγά – σιγά μεγαλώνει, και σκεπάζει όλο και περισσότερους ανθρώπους κάτω από την δροσερή σκιά του.



Το μόνο που μου μένει να σου δώσω
μια μυρωδιά καλοκαιριού απ'τις ακτές.
'Ησουν παρένθεση που με έκανε να νιώσω
πως ό,τι φεύγει όλο γυρίζει από το χτες...



Oποιος συλλεγει τη μοναξια του,

για να μεινει μονος μαζι της .

Ποτε δε σταματαει να συλλεγει...