Τώρα τ’ αστέρια το φεγγάρι όλα μ’ αρέσουνε
μυρίζει θάλασσα εκεί έξω, νυχτολούλουδα
Σ’ αυτή τη σφαίρα που πατάς, μαζί γυρίζουμε
κι εγώ να φτάσω τη σκιά σου μες στα σύννεφα.
Τ’ αυτοκίνητα όταν τρέχουνε κάτι αφήνουνε
πίσω η σκόνη, το χαμόγελο, τα βήματα
Τη μυρωδιά σου μες στη νύχτα ερωτεύεται
ένα παιδί που όλο μεθάει απ’ το σήμερα.
Που όλο κοιτάει να σταθεί μέσα στη σκέψη σου,
αγγίζει κάτι από το χτες, κάτι απ’ το αύριο
Σηκώνομαι πάλι μπροστά μου ξετυλίγεται ένα αντίο, ένα γεια σου, κι ένα Σάββατο.
Που μου’ χες πει ψιθυριστά κάτι που μου ‘μεινε
Πως αν δε θες κάτι πολύ, ποτέ δε γίνεται
Εγώ να χάνομαι μαζί σου ονειρεύομαι μ’ αυτό που θέλω πιο πολύ πάντα μου χάνεται.
Έτσι όπως χάθηκε το βλέμμα όταν σ’ αντίκρισα Που μου’ χες πει ψιθυριστά, κάτι που μου ‘μεινε Που μου’ χες πει ψιθυριστά, κάτι που μου ‘μεινε Έτσι όπως λύθηκε στο χρόνο η αγάπη μου
Το γκάζι πάτησα, θυμάμαι δε σου μίλησα
για όλα αυτά που ‘χα σκεφτεί, κι αυτά που ένιωσα
στην αγκαλιά σου, στο φιλί. Τα χέρια ένωσα
μέσα στον κόσμο μου, τον κόσμο σου συνάντησα
Έναν ήλιο που οι αχτίδες του, είχαν χρώματα,
πολύ παράξενα. Δε τρόμαξα, τα άγγιξα.
Ένα όνειρο, μα αλλόκοτα καμώματα.
Μια σκιά μέσα στο σύμπαν μου, βυθίζεται
κι η εικόνα σου, στον ύπνο μου ζαλίζεται.
Μαζί και τα’ άρωμά σου που’ ν’ ακόμα ‘δω
για να μου δείξει πώς να βγάλω το χειμώνα αυτό.
Πως αν δε θες κάτι πολύ, ποτέ δε γίνεται.
Εγώ να χάνομαι μαζί σου ονειρεύομαι
μ’ αυτό που θέλω πιο πολύ πάντα μου σβήνεται.
Πως αν δε θες κάτι πολύ, ποτέ δε γίνεται
Εγώ να χάνομαι μαζί σου ερωτεύομαι
μ’ αυτό που θέλω πιο πολύ πάντα μου λύνεται
Έτσι όπως λύθηκε για πάντα η αγάπη μου...
Eνα πολυ γλυκο email για καλημερες... Σ'ευχαριστω :)





0 ψυχές άφησαν το αίμα τους....:
Δημοσίευση σχολίου