
Θυμηθηκα τα σχολικα μου χρονια σημερα... και συγκεκριμενα το διαστημα μεταξυ πρωτης και δευτερας λυκειου.. Ηταν αξεχαστα.. Και λεω "ηταν" γιατι πλεον η πραγματικοτητα σε τιποτα δε θυμιζει εκεινη την ανεμελεια, την απερισκεψια και την ανωριμοτητα.. Ζουσαμε για το σημερα, ο εξω κοσμος φανταζε σε εμας σαγηνευτικος, σε αντιθεση με τωρα που, προσωπικα, μου ειναι αδιαφορος και βαρετος..
Δε μας ενοιαζε να ντυθουμε και να στολιστουμε για να ξημεροβραδιαστουμε σ' ενα μπαρακι, ντυνομασταν και στολιζομασταν για να ξενυχτισουμε ολοι παρεα σ' ενα παρκακι, με μουσικη και τσιγαρο (το τελευταιο ειναι παραδειγμα προς αποφυγη φυσικα..)
Οι πρωτες διακοπες μου γυναικοπαρεα ηταν στη δευτερα λυκειου.. 3 κοπελες μονες τους. Δε μας ενοιαζε τιποτα, μια μπυρα και αραζαμε σε μια παραλια ακουγοντας μουσικη. Στηριζαμε η μια την αλλη (οσες διαφορες ή αντιζηλιες κι αν υπηρχαν), ζουσαμε η μια για την αλλη.. Καναμε τρελες, ολες μαζι, παντα μαζι..
Τα χρονια περασαν και οι 3 φιλες της ιστοριας μου, η Μ. η Γ. και η Δ. χαθηκανε.. (καλα η Μ. και η Δ. ειναι ακομα φιλες κολλητες, απλα αναφερομαι στο συνολο...) Σημερα αναρωτιομουν που πηγε ολη αυτη η ανεμελια.. Ανοιξα ενα κουτι με αναμνησεις, με ερωτικα στιχακια, με σκονακια, με αφιερωσεις και λευκωματα.. Μια ασπρη φανελα, δωρο της Γ. για εμενα, ηταν γεματη με στιχακια περι φιλιας κτλ.. Ενα τετραδιο γεματο ραβασακια που μαρτυρουσε τους μεγαλους ερωτες μας.. Ραντεβου, στιχακια, συνωμοσιες..
Κι αναρωτιεμαι ρε γαμωτο? Που πηγαν ολα αυτα? Γιατι χανονται? Γιατι μεγαλωσαμε...? Που ειναι τα γελια και οι πλακες? Που...? Αρπαξα ενα κινητο (ο Θεος να το κανει κινητο) που ειχα στο λυκειο.. Προσπαθησα να το ανοιξω να βρω κατι παλιους αριθμους.. Βρηκα.. Εναν.. Εστειλα..
Ξερω πως το μεγαλυτερο μεριδιο ευθυνης ηταν δικο μου.. Αντεδρασα με υπερβολικη κακια σε ορισμενα πραγματα. Προσποιηθηκα πως πηρα ωριμες αποφασεις ενω καθε αλλο παρα ετσι θα τις χαρακτηριζα.. Διεγραψα ανθρωπους απο τη ζωη μου για ανοητους λογους.. Πηρα αποφασεις που, τωρα που το σκεφτομαι, βλεπω μια αλλη Μ. να τις παιρνει.. Δεν ημουν εγω αυτη, δεν μπορει να ημουν..
Θελω να γυρισω στα παλια, τοτε που βγαιναμε ακομα και για μιση ωρα, τοτε που γελουσαμε με τις ωρες στους δρομους, που δε μας ενοιαζε το αυριο, ζουσαμε τη στιγμη.. Θα' θελα να ζητησω συγγνωμη απο ολους εκεινους που αδικησα και τους φερθηκα ασχημα..
Θα' θελα για ενα βραδυ να γυρισω το χρονο πισω, στη δευτερα λυκειου, σ' εκεινο το παρκακι, εγω, η Δ., Γ. ο Α., Σ., Γ., Κ., Κ., κι ο Ψηλος... Θυμαμαι οτι η ωρα περνουσε σβελτα.. Θελω να το ξαναζησω.. αλλα δε γινεται.. κουρασηκα να μεγαλωνω...
Hits of the Day :
Θελω να γυρισω στα παλια, εδω και τωρα..
Θελω την παλια μου γειτονια, για μια ωρα..
Θελω να γυρισω να σε βρω..
Ενα βραδυ ειναι αρκετο..
Γ. Μαζωνακης
Εισαι εδω κι ειναι παντα αυτο αρκετο..
Και οσα δεν εχουμε πει
Μεσα απο τη σιωπη..
Χρονια τωρα φωναζουν Σ' αγαπω...



5 ψυχές άφησαν το αίμα τους....:
Δεν το συζητω...διαβαζω αυτα που γραφεις και βλεπω τον εαυτο μου. Και σιγουρα δεν ειμαι ο μονος. Γι αυτο δεν ειμαι καλα τελευταια. Βλεπω οτι χαλαμε. Χαλαμε νωρις. Πλησιαζουν τα γεννεθλια μου και γινομαι χειροτερα.
Εχουμε καιρο για να τα πουμε. Καληνυχτα ροκου και χαιρομαι που σε βρηκα.
Υ.Γ. Χαιρομαι που εχεις πολλα διαφορετικα και ποιοτικα ακουσματα στην μουσικη.
Αχχ... ξύνεις πληγές..
Έχω κ εγώ παρόμοια βιώματα..
Κ παρόμοια λάθη...
Οι σοβαρές αποφάσεις με ωριμότητα ήταν αυτές που με φάγανε...
Πόσο θα ήθελα κ εγώ ένα απόγευμα με τα γέλια κ τις φωνές μας..
Με το ΜΑΖΙ... που μόνο μαζί το κάναμε να ακούγεται ονειρικό...
Τα φιλιά μου!
@ Eximnos
Να σαι καλα... Αυτο το ροκου θα το κανω print screen να το δειξω σε οσους με λενε μπουζουκοβια!
Μην αναλωνεσαι ομως στο παρελθον.. Δυστυχως δε γυριζει πισω κι εισαι ακομα μικρος για να νοσταλγεις τα χρονια που περνανε!
Ας το απολαυσουμε λοιπον!! :P
@ Mary_anne μου,
επεδιωξε το αυτο το απογευμα, παρε τηλεφωνο οσους χαθηκαν και ειναι δυνατον να ξαναβρεθειτε και απολαυστε ενα απογευμα ΟΛΟι μαζι παλι.. ΟΙ ανθρωποι δυστυχως αλλαζουν και δεν ξερω κατα ποσο ειναι ευκολο να γινει στην πραξη αυτο, αλλα ας παρει καποιος αυτη την αποφαση!
ΠΟλυ γλυκες καληνυχτες!!
Ας αφησω κι αλλο λιγο αιμα λοιπον...
Ανοιξα σε tabs μερικα blogs και αφησα το δικο σου για το τελος!
Γιατι? Μα για να απολαυσω τη μουσικη που παιζει!!
Μια χαρα ροκου εισαι. Μπορω να σου φτιαξω και μια βεβαιωση αν θες. Να πατησω και την σφραγιδα μου?
καλημερα...πλεον...
(ακου τεσσερεις παρα...)
Περιγράφεις καταστάσεις που είχα καιρό να θυμηθώ!! Και είμαι 22 χρονών!! Αν είναι δυνατόν.. Σιγά τα χρόνια που πέρασαν ας πούμε, κι όμως οι διαφορές είναι τεράστιες! Πως γίναμε έτσι ρωτάμε όποτε βρισκόμαστε, αλλά ότι και να κάνεις ο χρόνος δε γυρνάει πίσω.. Οπότε πάλι καλά που τα ζήσαμε να λες..! Καλό σου βράδυ!
Δημοσίευση σχολίου