Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
Το μουσικό Συγκρότημα "18 Παρά τέταρτο" που δημιουργήθηκε στην πόλη των Σερρών θα μας εκπροσωπήσει στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2008,την Πέμπτη 9 και το Σάββατο 11 Οκτωβρίου στο Γήπεδο Πυλαίας.
Το Τραγούδι:Αν χρειαστεί
Συνθέτης: ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΕΜΑΝΕΤΖΗΣ
Στιχουργός: ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΕΜΑΝΕΤΖΗΣ
Ερμηνευτής: Μπάντα "18 Παρά Τέταρτο" (ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΕΜΑΝΕΤΖΗΣ, ΤΑΣΟΣ ΜΟΣΧΟΒΑΚΗΣ, ΣΑΚΗΣ ΑΖΑΣ, ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΟΡΑΚΑΣ, ΝΑΣΙΑ ΚΑΡΑΤΖΑ)
Όλοι αναζητούν την αγάπη
γυρεύουν κάπου μια ζεστή αγκαλιά
γυρεύουν ένα φιλί, ένα χάδι
ένα στήριγμα, μια παρηγοριά
Γι’ αυτό κι εσύ όπου κι αν είσαι τώρα
το βλέμμα αν σηκώσεις στον ουρανό
θα ακούσεις κάθε μου σκέψη κι εγώ να τραγουδώ
…πως όλο τον κόσμο θα γυρίσω
παντού θα ψάξω να σε συναντήσω
και κάτι μέσα μου φωνάζει πως δεν είσαι μακριά
αν χρειαστεί τον κόσμο θα γυρίσω
θα ζω για την στιγμή που θα σ’ αντικρύσω
και τότε θα σου χαρίσω όλη μου την καρδιά
μες στο μυαλό τους όλοι έχουν μια εικόνα
πως θα είναι το άλλο τους μισό
και λαχταρούνε να έρθει εκείνη η ώρα
όταν το βρούνε να του πουν αγαπώ
γι’ αυτό κι εσύ όπου κι αν είσαι τώρα
το βλέμμα αν σηκώσεις στον ουρανό
θα ακούσεις κάθε μου σκέψη κι εγώ να τραγουδώ
Αν χρειαστεί όλο τον κόσμο θα γυρίσω για να σε βρω
αν χρειαστεί όλο τον κόσμο θα περπατήσω για να σε βρω!!
Comfortable as I am,
I need your reassurance
Comfortable as you are,
You count the days
But if I wanted silence, I would whisper
And if I wanted loneliness, I'd choose to go
And if I liked rejection, I'd audition
And if I didn't love you, you would know
And why can't you just hold me,
And how come it is so hard?
And do you like to see me broken?
And why do I still care?
You say you see the light now
at the end of this narrow hall
I wish it didn't matter
I wish I didn't give you all
But if I wanted silence, I would whisper
And if I wanted loneliness, I'd choose to go
And if I liked rejection, I'd audition
And if I didn't love you, you would know
And why can't you just hold me
And how come it is so hard?
And do you like to see me broken?
And why do I still care?
Poor little misunderstood baby
No one likes a sad face
But I can't remember life without him
I think I did have good days
I think I did have good days
And why, why can't you just hold me
And how come it is so hard?
And do you like to see me broken?
And why do I still care? 
Ξύπνα Θανάση, λάβε δράση, έχει αλλάξει η ζωή, έχεις καλό σκοπό κι αισθήματα, μ’ αυτό δεν αρκεί
Δε νοιάζεται καμια απο μας για την καλή σου καρδιά, μα μόνο για τη φουσκωμένη τσέπη σου απ’ τα λεφτά!
Ξύπνα Θανάση, λάβε δράση, μην εθελοτυφλείς, τώρα που οι άντρες λιγοστεύουν να το επωφεληθείς
Και στον δικο μου συνεχώς τα λέω μα δε μ’ ακούει, παρέα μ’ άλλα δυο μπακούρια, τι παράξενο χούι
Είναι η γενιά του facebook των emo και του καφέ, νομιζεις ευκολα θα πεσουμε ρε φιλε? Αμ δε!
Στο γυμναστήριο που πας έχεις κολλήσει τρελά μ’ ένα απίστευτο μωρό, μα όλο σου κάνει νερά
Power plate λίγο στήθος και στο τέλος squat, πρησμένοι μυς για να τους δω μα εγώ είμαι απόμακρη σνομπ
κι εκεί που πας να μου την πέσεις εντελώς ξαφνικά, φιλάω στο στόμα έναν παππού προκλητικά
Παιδιά υπάρχει κρίση, αντίθετα στην φύση, παρέα όλοι πάτε, μ’ ανάθεμα που πάτε
Παιδιά υπάρχει θέμα, βουλιάζετε στο ψέμα, και έτσι όπως το πάτε, στην κόλαση θα πάτε
Τσάμπα παλεύεις με τα σίδερα θα στο ξαναπώ, γουστάρουμε πλαδαρούς φαρδύκωλους με Rolex χρυσό
Επώνυμο με status και υπογραφή με prestige, κάποιο λαμόγιο ψευτομάνατζερ μες τη showbiz
Ξύπνα Θανάση λάβε δράση είναι η ώρα μηδέν, εμείς δεν πέφτουμε άμα δεν έχεις ένα turbo cayenne
Δε μας γυαλίζει ο καλλιτέχνης με τα ιδανικά, ψάχνουμε μεγάλο βιοτέχνη με χοντρό κουμπαρά!
Πάμε με γέρους και χοντρούς μόνο απ' την upper class,οι νέοι κι ωραίοι έχουν καταντήσει μπας κλας
Κι όταν μυρίσουμε το χρήμα ορμάνε σ’ αυτό, όπως ορμούν κι οι μύγες όταν μυριστούν το σκατό
Δεν είναι ο Βούδας ο Αλλάχ δεν είναι ούτε ο Χριστός, είναι δολάριο το Euro και ο μαύρος χρυσός
Γι’ αυτό και το μωράκι πάλι με το πτώμα θα βγει, που δεν του φτάνουν δυο Viagra για να του σηκωθεί
Στη Μύκονο μάθε λοιπον θα μας παει, ακους?, αγόρασε Ferretti 25 μέτρα ο παππούς
Με καπετάνιο μάγειρα και δύο μούτσους γερούς, που αν κοιμηθεί τ’ αφεντικό εγώ τους έχω ικανούς
Ξύπνα Θανάση γιατί η φάση έχει προοπτική, τώρα που οι άλλοι κάνουν πίσω μπρος να κάνεις εσύ
Μην παραιτείσαι μάγκας είσαι και ωραίο τεκνό, η επανάσταση απ’ τη Μύκονο θ’ αρχίσει γι’ αυτό
Γυαλί φιμέ πολύ τουπέ ψηλό κασέ ξέχνα την Άρτα this is Σπάρτα ύφος μολών λαβέ
Άστο frappe είναι passé espresso freddo στο εξής, κάν’ το νησί να σε θυμάται αφού μπορείς!
Στεκομαι στη γεφυρα και περιμενω στο σκοταδι
Πιστευα πως θα ειχες ερθει μεχρι τωρα...
Δεν υπαρχει τιποτα αλλο εκτος απ'τη βροχη, ουτε καν πατημασιες στο δρομο
Προσπαθω ν' ακουσω κατι, μα μονο σιωπη υπαρχει...
Avril Lavigne, I'm with you
Στιχοι-Συνθεση-Ερμηνεια : Onirama
Εγώ δεν ξέρω ν' αγαπάω τόσο λίγο
δίνω τα πάντα δίνω σώμα και ψυχή
μη μου ζητήσεις τελικά και συ να φύγω
δεν έχω πλέον τώρα άλλη αντοχή.
Κοίτα τα μάτια μου και θα με νιώσεις
κοίτα μη γίνεις μες το δάκρυ μου βροχή
κοίτα τα μάτια μου μη με προδώσεις
είσαι το τέλος μου εσύ και η αρχή.
Εγώ δεν ξέρω ν' αγαπάω σαν τους άλλους
δίνω τα πάντα δίνω σώμα και ψυχή
είμαι απ' τους έρωτες εκείνους τους μεγάλους
που δεν αλλάζουνε σε κάθε εποχή.
Ρώτησα τα μάτια μου, τι έχουν και πονάνε
και μου παν ότι πέρασα, πολλά, μα σ' αγαπάνε
ρώτησα τα μάτια μου, γιατί είναι δακρυσμένα
και μου παν πως δακρύσανε, γιατί είδανε εσένα
Ρώτησα τα μάτια μου, γιατί 'ναι γελασμένα
και μου 'παν πως αγάπησαν, και πίστεψαν στο ψέμα
ρώτησα τα μάτια μου, τι έχουν και πονάνε
και μου παν ότι πέρασα, πολλά, μα σ' αγαπάνε
Τα λόγια μου είναι μια γλυκιά προσευχή
Κουρνιάζουν έξω απ' το κλεισμένο σου παράθυρο
Κι αν τ' άφηνες θα ανοίγαν μια ρωγμή
Απ' το μικρό κελί σου ως το άπειρο
Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς σαν το κατάδικο
Πάνω απ' τη στάχτη που σκεπάζει τον παράδεισο
Πάνω απ' τη στάχτη
Βάλε φωτιά σ' ό,τι σε καίει, σ' ό,τι σου τρώει τη ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι ανοιχτοί
Είν' η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά, στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες, ραγισμένοι ουρανοί
Είν' η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή
Βάλε φωτιά σ' ό,τι σε καίει...
Ζήσε μαζί μου στον αέρα...
Τα λόγια μου είναι μια ανέλπιδη ευχή
Σβησμένα φώτα μέσα στο άχαρο δωμάτιο
κι αν τα άφηνες θα καίγαν τη σιωπή
και θα διαλύαν το κρυμμένο σου παράπονο
Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς...
Βάλε φωτιά σ' ό,τι σε καίει...
Ζήσε μαζί μου στον αέρα...
Βάλε φωτιά σ' ό,τι σε καίει, σ' ό,τι σου τρώει τη ψυχή
Υπάρχει ακόμα, υπάρχει κάτι που δεν έχει χαθεί
Είν' η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα...
Summer has come and passed
The innocent can never last
Wake me up when September ends
Like my fathers come to pass
Seven years has gone so fast
Wake me up when September ends...
Here comes the rain again
Falling from the stars
Drenched in my pain again
Becoming who we are...
Θέλω να πετάξω να ξεφύγω ν αποδράσω, σ’ ότι
μου ματώνει την ψυχή μου ν’ αντιδράσω, λόγο να
μην δίνω πουθενά και σε κανένα και σημαία να’ χω
την αγάπη μου για σένα .
Πάμε να φύγουμε οι δυο μας και όπου μας πάει
Τ’ όνειρο μας , δως μου το χέρι σου και πάμε
Μόνο μαζί σου δεν φοβάμαι ,πάμε να φύγουμε
οι δυο μας και όπου μας πάει τ’ όνειρο μας , δως
μου το χέρι σου και πάμε μόνο μαζί σου δεν
φοβάμαι .
Άγγελε μου ζήσε την ζωή, σ’ αγαπάω ζήσε την
στιγμή
Θέλω να θυμώσω να αγριέψω και να βρίσω
Σ όλα τα παράλογα την πλάτη να γυρίσω, να
χαθώ σε όνειρα παλιά και αγαπημένα και
σημαία να’ χω την αγάπη μου για σένα .
Πάμε να φύγουμε οι δυο μας και όπου μας πάει
Τ’ όνειρο μας , δως μου το χέρι σου και πάμε
Μόνο μαζί σου δεν φοβάμαι ,πάμε να φύγουμε
οι δυο μας και όπου μας πάει τ’ όνειρο μας , δως
μου το χέρι σου και πάμε μόνο μαζί σου δεν
φοβάμαι .
Άγγελε μου ζήσε την ζωή, σ’ αγαπάω ζήσε την
στιγμή....!!!!!!
Ο ουρανός ανάβει τα φώτα
τίποτα πια δεν θα 'ναι όπως πρώτα
ξημέρωσε πάλι.
Ξυπνάω στο φως τα μάτια ανοίγω
για λίγο νεκρός χαμένος για λίγο
ξημέρωσε πάλι.
Κι έχεις χαθεί μαζί με τον ύπνο
μαζί με του ονείρου τον πολύχρωμο κύκνο
μην ξημερώνεις.....Ουρανέ.......
Άδεια η ψυχή μου το δωμάτιο άδειο
και από τ' όνειρό μου ακούω καθάριο
το λυγμό της να λέει όνειρο ήτανε, όνειρο ήτανε.
Θα ξαναρθείς μόλις νυχτώσει
και τ' όνειρο πάλι την αλήθεια θα σώσει
θα 'μαι κοντά σου.
Μόνο εκεί σε βλέπω καλή μου
εκεί ζυγώνεις κι ακουμπάς την ψυχή μου
με τα φτερά σου.
Μα το πρωί χάνεσαι φεύγεις,
ανοίγω τα μάτια κι αμέσως πεθαίνεις
μη ξημερώνεις ουρανέ.
Άδεια η ψυχή μου το δωμάτιο άδειο
και από τ' όνειρό μου ακούω καθάριο
το λυγμό της να λέει όνειρο ήτανε, όνειρο ήτανε.
