Σε μιαν ανασα....

Ανάβω ένα τσιγάρο
απ’ τα απαγορευμένα
πάντα το σκασιαρχείο
αγαπούσα πιο πολύ
ανάβω κι άλλο ένα τσιγάρο.

Στη δουλειά και στο σχολείο
στης αγάπης την αρένα
μια απόδραση ζητούσα
και μια άτακτη φυγή.
ώσπου φάνηκες εσύ!

Πήραν φόρα οι μελωδίες
και του έρωτα οι χημείες
και γεννήθηκαν τραγούδια
για ένα όμορφο παιδί που ούτε το 'χα φανταστεί.

Είναι τώρα που μετράνε
κάπου δυο δεκαετίες
και κανένας πια δε θέλει
να το σκάσει από κει,
φτάνει δίπλα να είσαι συ.

Σε μιαν ανάσα
τόσα χρόνια τα χωράω
τα φιλιά σου κι όσες γράψαν μουσικές.
Σε μιαν ανάσα ,σε μιαν ανάσα
Ο,ΤΙ ΕΓΙΝΑ ΣΕ ΣΕΝΑ ΤΟ ΧΡΩΣΤΑΩ
στο χρωστάω κι η δειλη δε το ξεστόμισα ποτέ!!!



Κι αν καμιά φορά με πιάνουν
κάτι ανόητες μανίες
και τα κάνω άνω κάτω
και τραβάω το σκοινί
του σκορπιού μου το κεντρί.

Βγάζω ,μάτια μου, ισόβια
σε κρυμμένες μου φοβίες
μη ξυπνήσω κάποια μέρα κι έχεις εξαφανιστεί
μια ζωή χωρίς ζωή.

Σε μιαν ανάσα
τόσα χρόνια τα χωράω
τα φιλιά σου κι όσες γράψαν μουσικές.
Σε μιαν ανάσα, σε μιαν ανάσα
Ο,ΤΙ ΕΓΙΝΑ ΣΕ ΣΕΝΑ ΤΑ ΧΡΩΣΤΑΩ ΣΤΟ ΧΡΩΣΤΑΩ ΚΙ Η ΔΕΙΛΗ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΣΤΟΜΙΣΑ ΠΟΤΕ!!!

Αυτο ειναι ενα κομματι που το ακουω συχνα τις τελευταιες μερες... Το αφιερωνω στη κολλητη μου Δ., στην "αδερφη ψυχη μου" την Ε., στον Αδερφουλη μου και σ' ενα ατομο που... χωρις αυτον δε θα ημουν ο,τι ειμαι τωρα.. Με βοηθησε να κανω ενα απο τα μεγαλυτερα λαθη στη ζωη μου για να μαθω να εκτιμω την ουσια σ' εναν ανθρωπο..

Σ' ευχαριστω, ΟΛΑ σε σενα τα χρωσταω.. κι ας μην το ξεστομισα ποτε η δειλη...