"Θυμασαι τοτε που χανομασταν με τις ωρες... μιλουσαμε για ολους και για ολα?", μου ειπες..
"Που κοιτιομασταν στα ματια και ορκιζομασταν "Παντα Αληθεια"? Που δε μας ενοιαζε τιποτα αλλο, απο το να ειμαστε μαζι... Μετρουσαμε τις ωρες μεχρι να βρεθουμε, με φιλαγες με παθος κι εγω το μονο μερος που ηθελα να σε παω ηταν τ' αστερια... Σου χαϊδευα τα μαλλια κι εσυ μου ελεγες κατι ασυναρτησιες για δαιμονες και πριγκιπες... Μου λεγες πως ειχα ερθει να σε σωσω απο τα δεινα της μοιρας σου, πως θα ειμασταν παντα μαζι... Που πηγε αυτο το παντα?"
Δεν ξερω... Τι να σου πω? Τα εχω χαμενα.. Εχουν περασει και χρονια.. Δε θυμαμαι... (Ψεματα, θυμαμαι...). Τι θελεις να σου πω τωρα? Λυπαμαι?
"Λυπασαι? Γιατι δεν πιστεψες σε μας, αυτο θελω να μου πεις. Γιατι τα διελυσες ολα, εφυγες και τα ριμαξες ολα. Συμβιβαστηκες με τη ζωη σου εκει.. Φυσικα, εκει τα εχεις ολα. Εδω δεν ειχες και πολλες επιλογες.", μιλουσες και η φωνη σου ετρεμε. Ειχες τοσα να πεις αλλα οι λεξεις δεν εβρισκαν το δρομο τους.
Μη γυρνας πισω, το μελλον ειναι μπροστα σου. Μην γινεσαι κατι αλλο απο αυτο που θυμομουν για σενα.. Σε παρακαλω... (Θεε μου, ποσο ομορφος εισαι? Ποσο θελω να σου πω οτι μετανιωσα? Οτι θελω να γυρισω πισω? Εγωησμος...)
"Θελω πισω οσα μου στερησες. Οσα υποσχεθηκες πως θα ζησουμε και χαθηκαν. Οσα ονειρευτηκαμε. Τα θελω ολα!", τρεμεις.. ποτε δε σε ειχα ξαναδει ετσι.. Τοσο δυναμικο, με τοση οργη μεσα σου...
Θελω να φυγω, σε παρακαλω, ασε με. τελειωσε. Δεν αλλαζει τιποτα πια.. Συνεχισε τη ζωη σου κι ασε με να ξαναφυγω, οπως το εκανα και τοτε.. Λυπαμαι... Ειλικρινα λυπαμαι... (Σ' αγαπαω, συγχωρα με...)
Καποτε, πριν... αρκετο καιρο, με θυμαμαι με μια παρεα σ' ενα μαγαζακι, δυνατα η μουσικη... να μου λεει : " Θελω να παντρευτουμε....!"
Θυμαμαι το χαζο χαμογελο μου, σαν παιδι που του χαριζαν ενα βουνο απο παιχνιδια! Τα ειχαμε σχεδιασει ολα... Ημερομηνιες, καλεσμενους, σπιτι, δουλεια (του).. Ηταν υπεροχο.. Μονο που ο καλος Θεουλης μου δωσε ενα δωρο... την αποδειξη αλλαγης για να τον γυρισω πισω!
Δεν μπορω να διανοηθω τον εαυτο μου, στα 21 μου, με καποιον που δε σε σεβεται, σε θελει στο σπιτι "απεγνωσμενη" νοικοκυρουλα. Τοτε φανταζε ιδανικο..
Τελικα τι στα κομματια ειναι ο γαμος? Μια κερδοσκοπικη ιεροτελεστεια ή μια ευλογια απ' το Θεο? Το ξεκινημα μιας καινουριας αρχης ή η αρχη πολυ σοβαρων υποχρεωσεων?? Και πως εισαι σιγουρος για αυτη τη μεγαλη αποφαση??
Και τι γινεται οταν βαριεσαι ευκολα? Πως ξερεις οτι δε θα τον βαρεθεις κι αυτον-ην? Και μετα... πρεπει να συμβιβαστεις?
Βλακειες... Ισως επειδη δεν πιστευω στους ερωτες τους μεγαλους και τους παντοτινους.. Nothing lasts for ever.. Καποτε ειχα το κακο συνηθειο να φερνω σπιτι τους.. αγαπητικους της Μαιρουλας :) Πλεον δεν το κανω σε καμια περιπτωση.. Οταν νιωθεις πως δε θελεις να δεσμευτεις σε κατι "αιωνιο, παντοτινο και ακρως σοβαρο", ασχετα αν νιωθεις πως η σχεση πληροι αρετες, αν οχι ολες τις προδιαγραφες, τοτε κρατας και καποια ορια. Ξενερωτο ε? Γιατι ομως πρεπει να δωσεις στον αλλον το εναυσμα να δεθει απολυτα μαζι σου οταν εσυ ο ιδιος δεν πιστευεις σε φτερωτα αγγελακια, καρδουλες και ροζ συννεφακια?
Xαιρομαι πολυ οταν βλεπω ευτυχησμενα ζευγαρακια στα σκαλια της εκκλησιας. Ισως κατα βαθος να ζηλευω αυτη τους την πιστη στο "παντοτινο..."
"Το Ημερολογιο", μια ταινια που αφορα εναν νεο και φτωχο, τον Νόα, και μια νεα, πλουσια και κακομαθημενη, την Αλι. Η Αλι περναει το καλοκαιρι της στην επαυλη, στο χωριο της μητερας της με την οικογενεια της. ΟΙ δυο νεοι ερωτευονται τρελα, αλλα οι γονεις της Αλι την παιρνουν μακρια.. Ο Νόα της εγραφε για εναν ολοκληρο χρονο, 365 γραμματα, ομως εξαιτιας της μητερας της, κανενα δεν εφτασε στα χερια της Αλι, ποτε. Η Αλι γινεται εθελοντρια νοσοκομα και γνωριζει εναν πλουσιο στρατιωτη, ο οποιος της κανει προταση γαμου. Τη μερα που δοκιμαζει το νυφικο της, βλεπει ενα αρθρο στην εφημεριδα με τον Νοα, να εχει φτιαξει ενα τεραστιο σπιτι μονος του, το σπιτι που της ειχε υποσχεθει.. Η Αλι πηγαινει πισω να τον συναντησει...
Τελικα οπως φαινεται, οι πρωτοι και εφηβικοι ερωτες δεν ξεχνιουνται ποτε.. Ποσοι απο εμας ομως θα ειχαν το θαρρος να τα παρατησουν ολα και να αναζητησουν παλι εκεινη την ανεμελια, την τρυφεροτητα και τη μοναδικοτητα που τους προσφερε εκεινος ο εφηβικος ερωτας?? Μπορει ενας εφηβικος ερωτας να παλεψει με τη φθορα του χρονου και να κρατησει αιωνια? Κι οταν φτανει η ωρα να διαλεξεις τη σιγουρια και την ασφαλεια του παροντος ή το παθος, τον απολυτο ερωτα και την πραγματικη αγαπη του παρελθοντος... τι κανεις?? Μπορει η αβεβαιοτητα να προσφερει την απολυτη ευτυχια?Μπορει κατι που καποτε, πριν 7 χρονια, οπως στην ταινια να σε κανει να τ' αφησεις ολα πισω και να κυνηγησεις τον αληθινο ερωτα???
Παραθετω τα πιο σημαντικα quotes της ταινιας, αυτα που μ' εκαναν να να δακρυσω, να κλαψω, να βαλαντωσω, να πω "γιατι......?" και να κανω σαν μικρο παιδι....
Noah : The best love is the kind that awakens the soul; that makes us reach for more, that plants the fire in our hearts and brings peace to our minds. That's what I hope to give you forever.
Noah: My Dearest Allie. I couldn’t sleep last night because I know that it’s over between us. I’m not bitter any more, because I know that what we had was real. And if in some distant place in the future we see each other in our new lives, I’ll smile at you with joy and remember how we spent the summer beneath the trees, learning from each other and growing in love. The best love is the kind that awakens the soul and makes us reach for more, that plants a fire in our hearts and brings peace to our minds, and that’s what you’ve given me. That’s what I hope to give to you forever. I love you. I’ll be seeing you. Noah.
Duke: I am nothing special; of this I am sure. I am a common man with common thoughts, and I’ve led a common life. There are no monuments dedicated to me and my name will soon be forgotten, but I’ve loved another with all my heart and soul, and to me, this has always been enough.
Duke: That’s my sweetheart in there. Wherever she is, that’s where my home is.
Allie’s mother (about her sweetheart of 25 years ago, now a laborer shoveling gravel): Sometimes when I’m in the area, I just stop here and I watch him, trying to picture how different my life might have been. [she cries]
Young Noah:It’s not about keeping your promises, and it’s not about following your heart.
Young Allie: Why didn’t you write me? Why? It wasn’t over for me, I waited for you for seven years. But now it’s too late.
Young Noah: I wrote you 365 letters. I wrote you everyday for a year.
Με αφορμη μια συζητηση που ειχαμε χτες σε μια καφε στην Κυψελη, οπου ενας "φιλος" (οκ μπορει να ειναι και η πρωτη φορα που τον αποκαλω ετσι... ειδατε που μου περναει σιγα σιγα και δεν ειμαι υπερβολικη?? )με αποκαλεσαι μεταξυ αστειου "κοριτσακι του μπαμπα" ειπα να καω ενα γκαλοπ με του τι ειδους ανθρωπος ειμαι τελικα και να δω αν εμμεσως ταυτιζονται οι αποψεις τους με τη δικη μου...
So... ξεκιναμε!!! :
--> Αποψη Νο 1 : "Λοιπον, μερικες φορες εισαι γκρινιαρα, αλλα συνολικα ευθυμη κοπελα και fun to be with... Στυλιστικα... ακομα δεν μπορω να καταλαβω πώς το κανεις! Συνδιαζεις ενα λαϊκο με rock στυλ! (Λιγο ακομα παρεα με την Ελενη να κανεις κι ελπιζω να κλεισεις προς το rock!) "
--> Aποψη No 2 : " Σε νοιαζει πολυ η γνωμη των αλλων για σενα, η διαθεση σου παει απ' τα υψη στον πατο με το παραμικρο και αντιστροφα.. Εισαι ανασφαλης, οπως ολες οι γυναικες αλλοστε! Γουσταρεις χαβαλε μεχρι αηδιας οταν εισαι στα καλα σου! Οταν σε πιασουν τα ψυχολογικα σου δε σε αφηνουν για ωρες - μερες!
Υ.Γ. "Και εξαιρετικα εξυπνη!!! "
--> Αποψη Νο 3 : " Εισαι ειλικρινης και αμεση, δηλαδη δε φοβασαι να πεις αυτο που σκεφτεσαι (ισως φοβασαι να το δειξεις..). Σε στυλ εισαι πιο μαζεμενη.. Βγαζεις κατι πιο λαϊκο, πιο γυναικειο.. αν και εχεις και καποια στοιχεια πιο rock.. Τωρα σαν χαρακτηρας.. εισαι μαγκακι δεν το αρνουμαι! Εισαι ανωριμη σε καποια πραγματα, αρκετα ρομαντικη, ο,τι αισθανεσαι συνηθως το δειχνεις! Εισαι κοινωνικη, δεν εχεις προβλημα να γνωριζεις κοσμο! Εισαι ντροπαλη κατα εναν πολυ αλλοκοτο και περιεργο τροπο που δεν ταιριαζει με το στυλ που βγαζεις.."
--> Αποψη Νο 4 : " Εισαι λιγακι αστατος τυπος, αλλα ειναι λογικο μιας που μεγαλωνεις.. Ενθουσιαζεσαι ευκολα αλλα βαριεσαι και ευκολα! Σε γενικες γραμμες θα σε ελεγα ενα παιδι που τωρα σιγα σιγα γινεται γυναικα και διαμορφωνει χαρακτηρα! "
---> Αποψη Νο 5 : " Aπ' οσο σε ξερω εισαι μια νορμαλ γυναικα. Αστεια και ειλικρινης! Σου αρεσει να αστειευεσαι ακομα και με το πιο ασημαντο πραγμα.. Μου φαινεσαι οξυδερκης και νευρικη ωρες ωρες αλλα αν και μακρια, καταλαβαινω πως εισαι χαμογελαστη και γλυκια. Αν και φαινεσαι απομακρη και σοβαρη εισαι μεχρι στιγμης το αντιθετο Κυρια Δασκαλα! "
Ποια η δικη μου αποψη για τον ιδιο μου τον εαυτο??
Αν και δε θα ειμαι αντικειμενικη και θα τα παρουσιασω πολυ ιδανικα ολα... ειναι η εξης :
Ειμαι γκρινιαρα, ναι ειμαι το παραδεχομαι.. Δεν ημουν ετσι.. Δεν επαιρνα τοσο σοβαρα οσα μου συνεβαιναν. Μ' αρεσει να χαμογελαω, αλλα μισω τις φωτογραφιες.. Ειμαι υπερβολικη σε πολλα πολλα πολλα πραγματα.. Δυσκολα θα αποκαλεσω καποιον "φιλο μου", αλλα απαξ και το καω σημαινει πως εχει ξεχωριστη θεση στη ζωη μου.. Δεν ειμαι καλη στη σχεσεις (θα ελεγα πως ειμαι απαισια!) ειμαι πολυ περιεργη, μπορει να δημιουργω καταστασεις χωρις να υπαρχει λογος! Δε ζηλευω καθολου, σιχαινομαι τη ζηλια και τις αρρωστημενες σχεσεις. Δεν μ'αρεσει αν δινω αναφορα σε κανεναν και για κανενα λογο. Υπηρχε μια περιοδος της ζωης μου που εβγαζα εναν αρνητισμο προσ τους αλλους, μια απαισιοδοξια.. Τωρα νιωθω πιο δυνατη απο ποτε, νιωθω ετοιμη να κανω οσα προσπαθησαν να μου στερησουν! Να διεκδικησω το μελλον και την αξιοπρεπεια μου. Μισω το ποδοσφαιρο, λατρευω το μπασκετ! Απεχθανομαι τον Ολυμπιακο, ο,τι εχει σχεση με στρατο και αυτοκινητα.
Ειμαι πολυ σπαταλη αλλα ξερω που να σταματησω.λατρευω το πολυ φαϊ, αλλα περναω την επομενη μερα συχνες βολτες απ' τη ζυγαρια για να μην παρω ουτε ενα κιλο παραπανω (τα 51 ειναι αρκετα και μου φτανουν!). Μ' αρεσει να νιωθω κοσμο γυρω μου, ειμαι αρκετα κοινωνικη και γνωριζω κοσμο ευκολα. Δε μ' αρεσει να συμβιβαζομαι, οταν κατι δε μου αρεσει το δειχνω πολυ εντονα. Συνηθως με λενε "ωμη και κυνικη", ισως να ειμαι.. δε μου αρεσει αν ειμαι ψευτο-κολακας. Λατρευω την αντικειμενικοτητα. Βαζω πανω απ' ολα και ολους την οικογενεια μου (κι οταν λεω οικογενεια εννοω α΄, β΄ και γ΄ βαθμου συγγενεις). Δεν ξερω μπανιο, σιχαινομαι τα εντομα, φοραω συνηθως ροζ, μ' αρεσει καθε ειδος μουσικης (απο death music μεχρι μπουζουκια ή Bocelli). Μισω το ψεμα και την κοροϊδεια, ειμαι τερας ειληκρινιας! Δυσκολα προσαρμοζομαι, μ' αρεσει πολυ ο υπνος και αναγνωριζω στον εαυτο μου πως μπορει αν ημουν κακομαθημενη, αλλα ηρθε η ωρα να ξεπληρωσω σε ΟΛΟΥΣ ο,τι μου εδωσαν (καλο και κακο). Φημιζομαι για την ασταθεια μου, βαριεμαι ευκολα...
Εγώ δεν ξέρω ν' αγαπάω τόσο λίγο
δίνω τα πάντα δίνω σώμα και ψυχή
μη μου ζητήσεις τελικά και συ να φύγω
δεν έχω πλέον τώρα άλλη αντοχή.
Κοίτα τα μάτια μου και θα με νιώσεις
κοίτα μη γίνεις μες το δάκρυ μου βροχή
κοίτα τα μάτια μου μη με προδώσεις
είσαι το τέλος μου εσύ και η αρχή.
Εγώ δεν ξέρω ν' αγαπάω σαν τους άλλους
δίνω τα πάντα δίνω σώμα και ψυχή
είμαι απ' τους έρωτες εκείνους τους μεγάλους
που δεν αλλάζουνε σε κάθε εποχή.
Ρώτησα τα μάτια μου, τι έχουν και πονάνε
και μου παν ότι πέρασα, πολλά, μα σ' αγαπάνε
ρώτησα τα μάτια μου, γιατί είναι δακρυσμένα
και μου παν πως δακρύσανε, γιατί είδανε εσένα
Ρώτησα τα μάτια μου, γιατί 'ναι γελασμένα
και μου 'παν πως αγάπησαν, και πίστεψαν στο ψέμα
ρώτησα τα μάτια μου, τι έχουν και πονάνε
και μου παν ότι πέρασα, πολλά, μα σ' αγαπάνε
Πάντα εισαι εδω..
παντα θα σαι στην καρδια μου ακομα και αν χαθω
και αν χαθω στην μοναξια μου και οταν ολα θα' χουνε χαθει και δεν γυρισεις πια ποτε και εγω τρεμω για το κρυο για ενα αδικο αντιο!!!!
Οταν μας απαγορευουν την αγαπη αυτη και δεν θελουνε να ειμαστε μαζι, εγω θα μαι εδω, θα' μαι παντα εδω περιμενοντας τον ουρρανο μια ανασα απο φως!Σε παρακαλω τις ωρες που φοβαμαι πες μου πως μ αγαπας πως μαζι σου παντα θα μαι!!!!
Οταν μας απαγορευουν την αγαπη αυτη και δεν θελουνε να ειμαστε μαζι, εγω θα' μαι εδω θα' μαι παντα εδω περιμενοντας τον ουρανο μια ανασα απο φως!!!Ειναι ολα μαγικα στην ζωη μου, το σκοπο πες το μου αλλη μια φορα το δικο σου σ αγαπω!!!
Κι αν δεν θελουνε να ειμαστε μαζι εγω θα μαι εδω, θα' μαι παντα εδω περιμενοντας τον ουρανο μια ανασα απο φως!!!!
Κοιταξα τον ηλιο της ψυχης σου μες στα ματια σου.. θεε μου τι υπεροχα ματια ειναι αυτα?? Θα μπορουσα να τα κοιταζω με τις ωρες... Να χαζευω και να πλανιεμαι στο χρωμα τους..
Αν μπορουσα να παλεψω με τον ουρανο, να σκισω τα συννεφα στα δυο, να παω κοντρα στον ανεμο μονο και μονο για να σου πω μια καληνυχτα... θα το εκανα. Ακομα και με κλειστα τα ματια φανταζεις σαν την απολυτη τελειοτητα.. Ποσο θα' θελα να μπω στα ονειρα σου και να σου δωσω ενα φιλι.. Θα εκανα τα παντα αρκει να σου' λεγα μια καληνυχτα κρυφα, και μ' εναν ψιθυρο να σου φωναξω ποσο πολυ Σ'αγαπαωωωω...
Θα μπορουσα να κλεισω ολα μου τα συναισθηματα σ' ενα γυαλινο μπουκαλι, να το ριξω στη θαλασσα και να περιμενω αιωνες ολοκληρους να το βρεις και να καταλαβεις... Η σιωπη μου ταξιδευει σε θαλασσες φουρτουνιασμενες, παλευει με τα κυματα και τη σιωπη μου.. Οι λεξεις ξεθωριαζουν, μα αυτα που νιωθω...ποτε! Μενουν ανεπαφα. Ποτε κανεις δεν τα αλλαζει. Χανονται αλλα επιτρεφουν πιο δυνατα. Σε λατρευω. Ναι σε λατρευω.
Κλεινω τα ματια και ονειρευομαι τον κοσμο μας. Εναν ολοκληρο κοσμο που θα χωραει μονο εμας τους δυο.. Κανεις αλλος. Μονο εγω κι εσυ.. Ακομα κι αυτος δε θα χωραει τη λατρεια μου..
Θα περιμενω να νυχτωσει λιγο, να πεσει το βαθυ σκοταδι, να κλεισεις τα ματια σου και να' ρθω να σου ψιθυρισω ολα μου τα σχεδια για εμας στ' ονειρο σου...
Μετά από την πρόσκληση του φίλτατου Σπύρου Lockheart παραθέτω κι εγώ με τη σειρά μου 3 ποιήματα - στίχους ξεχωριστούς για μένα... 
Του Προδρομου Μαρκογλου... Ενα ποιημα που επεσε κατα λαθος στα χερια μου καποια στιγμη αδυναμιας και αδιεξοδου στη ζωη μου....
Kική Δημουλά, "Ενός Λεπτού Μαζί..." (1998)
Σκεπάστηκα με εφτά πέπλα
για να με ξεσκεπάσεις
εφτά φορές
Μυρώθηκα μ’ εφτά μύρα
για να με μυρίσεις
εφτά φορές
Σου είπα εφτά ψέματα
για να με αφανίσεις
εφτά φορές
Nαι το εκανα σημερα!! Επιτελους γιατι ετσι οπως ειχα ξεσηκωθει σαν μικρο παιδι δε θα το αντεχα... Νιωθω οτι το εβγαλα απο μεσα μου... Ηρεμησα??? Χμμμ... θα δειξει...
Ναι οκ ψιλοακριβο μου φανηκε αλλα αξιζε τα λεφτα του! Μικρο και διακριτικο, πισω απ' το λαιμο (και λιγο πιο κατω...)... Ναι ειμαι ευτυχισμενη! Νιωθω οτι επιτελους το εβγαλα απο μεσα μου!! οτι θα το βλεπει ο κοσμος (το καλοκαιρακι στην παραλια και πολυ ειναι) κι ας μην ξερει τι σημαινει... Τουλαχιστον νιωθω οτι το μοιραζομαι εμμεσως....
Με γεια μου λοιπον!!! :)
Μιας και το ματς με τον χαζογαυρο ηταν βαρετο και προβλεψιμο (ολοι εχουμε μαθει πως σ' αυτη τη ζωη ολα εξαγοραζονται πλεον, ακομα κι ενα "φτηνο" ματς), ειπαμε με την Ε. μιας και ακομα και γλωσσοφιλο να ριχναμε κανεις δε θα μας επαιρνε χαμπαρι (ολο το μαγαζι ηταν αφοσιωμενο στο ξεπουλημενο ματσακι), να ταυτισουμε καθεναν απο εμας μ' εναν ηρωα καρτουν...
Να σας παρουσιασω λοιπον την παρεα μας... Τα συμπερασματα δικα σας!!! :
Ο Πανοραμιξ μας τα "ζυγιζει" ολα.. Ειναι ο σκεπτικος της παρεας, ο λογικος, ο υπευθυνος, ο αφοσιωμενος! Δυσκολα θα πει κακο λογο για καποιον, ειναι πανεξυπνος και μετρημενος. Οι γνωσεις του πανω σε ολα τα θεματα ειναι δεδομενες, ειναι σοβαροφανης και αυστηρος με τους γυρω του (με μενα μαλλον λιγο περισσοτερο!!). Μονο του ελαττωμα η περιστασιακη (και δικαιολογημενη εν μερει γκρινια του γκρρρρ). Θα τον βρειτε στα σκαλοπατια της Νομικης σχολης με μια τσαντα ή ενα κινητο στο χερι να στελνει μνμ σε μενα ( ε που αλλου φυσικα???)
Δυναμικη, τρελη, παλαβη!! Μπορει να αλλαξει η διαθεση της απ' τη μια στιγμη στην αλλη! Θα σε κανει να νιωσεις υπεροχα, θα σου ανεβασει τη διαθεση, θα σε κανει να γελασεις με την ψυχη σου και να ακουστεις σε ολο το μαγαζι! Ειναι η ψυχη της παρεας.. Θα τη συναντησετε( μαλλον θα την ακουσετε..) σε οποιοδηποτε δρομο να ειναι παντα γελαστη και ευδιαθετη (εξαιρουνται οι μερες της εξεταστικης!!).. Θα τη βρειτε στον τριτο οροφο της Φιλοσοφικης σχολης με ενα τσουρμο around και παντα με ενα βιβλιο-σημειωσεις στο χερι!!!
Το απολυτο κολληταρι!! Συναισθηματικο, ναζιαρικο και...ερωτιαρικο! Κι εμπρος προς τη δοξα τραβα με σημαια της τη λογικη και μονο! Πολλες φορες μ' εχει σωσει απ' του "χαρου" τα δοντια, δινοντας μου και σφαλιαρα για να στρωσω.. Απιστευτα ευθυμο ατομο, προσιττο και ευχαριστο! Μπορει να σας αναλυσει και να συζητησει τα παντα, μονο μην κανετε το λαθος και κοιμηθειτε μετα μαζι της! Κλωτσαει :(
.....εγώ είμαι άτακτο παιδι και της καρδιάς μου το κλειδι όπου μ'αρέσει και όπου θέλω θα το δίνω...........
.....εγώ είμαι άτακτο παιδι και εσύ αλλιώς αν μ'εχεις δει δε θα μ'αλλάξεις έτσι θα μείνω........
Γεια σου μάγκα, είμαι εγώ γυναίκα
και ανήκω σε ένα φύλο που το λέτε ασθενές
ντελικάτη, πιο λεπτή και αδύνατη
από κάθε αρσενικό που τριγυρνά στον καφενέ.
Ο καλός Θεούλης με λυπήθηκε
Και μου ‘δωσε ένα όπλο που με κάνει δυνατή
Μου ‘πε μη φοβάσαι εσύ κορίτσι μου
Τον άντρα θα τον έχεις πάντα σε… υποταγή.
Μπαμ και κάτω, σε έριξα στα δίχτυα μου
Και μ’ ένα κοίταγμά μου σου θολώνω τη ματιά
Μπαμ και μέσα, στα όνειρά σου τρύπωσα
Και κούνια που σε κούναγε γιατί είμ’ εγώ θεά!!
(Μπαμ και κάτω, με έριξες στα δίχτυα σου
Και μ’ ένα κοίταγμά σου μου θολώνεις τη ματιά
Femme fatale, στα όνειρά μου τρύπωσες
Και κούνια που με κούναγε γιατί είσ’ εσύ θεά.)
Κι όλο εσύ να μου μιλάς γεμάτος πάθος να κοιτάς
Σαν γλυκός, πιστός φρουρός ξανά μ’ ακολουθάς...
Μπαμ και κάτω, το μυαλό σου κόλλησε
Στα μάγια που σου έκανε η δική μου τσαχπινιά
Μπαμ και κάτω, έπεσες αγόρι μου
Και τ’ ασθενές το φύλο, σου σκλαβώνει την καρδιά.
(Κι όλο εγώ να σου μιλώ γεμάτος πάθος να κοιτώ
Σαν γλυκός, πιστός φρουρός ξανά σ’ ακολουθώ και…)
Μπαμ και κάτω, πέσατε στα δίχτυα μου
Και με ένα κούνημά μου σας ταράζω τα νερά
Femme fatale, στα όνειρά σας τρύπωσα
Και ζήτω που καήκατε γιατί είμ’ εγώ θεά
Και ναι! Μετά από μια δεκαετία επιτέλους ηρθε η Αγάπη! Περασαμε απιστευτα.. Το "χωριο" μεταφερθηκε" στην πρωτευουσα!
Αν και η μουσικη του μαγαζιου δεν ηταν και αυτη που καθημερινα επιδιωκω να ακουσω, περασαμε απιστευτα, ειδικα οταν μας εκανε τη χαρη να βαλει ελληνικα τυπου "Μη μου μιλας για καλοκαιρια" , "Σαν σταρ του Σινεμα", "Εσυ μου' πες πως μ' αγαπας.." και αλλα πολλα πολλα πολλα... Μιας και ηταν καθημερινη λοιπον κι εμεις φτασαμε στο μαγαζι κατα τις 1 παρα, ειχα την εξης ευλογη απορια : " Μα καλα ολοι αυτοι αυριο δε δουλεουν ρε γαμωτο? Μονο εγω ξυπναω απογευμα μετα απο ξενυχτι???".. Φυσικα η ερωτηση ηταν ακρως ρητορικη μιας και βρισκομασταν στο Κολωνακι...
Λιγες πληροφοριες σχετικα με το μερος... (τα αλλα ειναι απορρητα :p ) :
Το Big Apple είναι ένα all day στέκι, είτε για να αρχίσετε τη μέρα σας, είτε για να κάνετε ένα lunch break ή και για να καταλήξετε το βράδυ με την παρέα σας, για καλή δυνατή μουσική και ποτό. Τα events του Big Apple έχουν γίνει θεσμός, γεμίζοντας τις νύχτες μας με θεματικές βραδιές R&B και πολλά χάπενινγκ. Ο χώρος έχει νεοϋορκέζικο ύφος, με μίνιμαλ πινελιές και στα δύο επίπεδα, εντυπωσιακό φωτισμό από οπτικές ίνες πάνω από το μπαρ και κατακόκκινα κλαδιά στους τοίχους του επάνω lounge χώρου. (Τις Δευτερες στα desk ειναι οι παραγωγοι του Best FM καθως και 4 κοπελες με ζαρτειερες και ακρως αποκαλυπτικες εμφανισεις που σοκαρουν!!)
