Will you still love me tomorrow morning?

"Θυμασαι τοτε που χανομασταν με τις ωρες... μιλουσαμε για ολους και για ολα?", μου ειπες..

"Που κοιτιομασταν στα ματια και ορκιζομασταν "Παντα Αληθεια"? Που δε μας ενοιαζε τιποτα αλλο, απο το να ειμαστε μαζι... Μετρουσαμε τις ωρες μεχρι να βρεθουμε, με φιλαγες με παθος κι εγω το μονο μερος που ηθελα να σε παω ηταν τ' αστερια... Σου χαϊδευα τα μαλλια κι εσυ μου ελεγες κατι ασυναρτησιες για δαιμονες και πριγκιπες... Μου λεγες πως ειχα ερθει να σε σωσω απο τα δεινα της μοιρας σου, πως θα ειμασταν παντα μαζι... Που πηγε αυτο το παντα?"

Δεν ξερω... Τι να σου πω? Τα εχω χαμενα.. Εχουν περασει και χρονια.. Δε θυμαμαι... (Ψεματα, θυμαμαι...). Τι θελεις να σου πω τωρα? Λυπαμαι?

"Λυπασαι? Γιατι δεν πιστεψες σε μας, αυτο θελω να μου πεις. Γιατι τα διελυσες ολα, εφυγες και τα ριμαξες ολα. Συμβιβαστηκες με τη ζωη σου εκει.. Φυσικα, εκει τα εχεις ολα. Εδω δεν ειχες και πολλες επιλογες.", μιλουσες και η φωνη σου ετρεμε. Ειχες τοσα να πεις αλλα οι λεξεις δεν εβρισκαν το δρομο τους.



Μη γυρνας πισω, το μελλον ειναι μπροστα σου. Μην γινεσαι κατι αλλο απο αυτο που θυμομουν για σενα.. Σε παρακαλω... (Θεε μου, ποσο ομορφος εισαι? Ποσο θελω να σου πω οτι μετανιωσα? Οτι θελω να γυρισω πισω? Εγωησμος...)

"Θελω πισω οσα μου στερησες. Οσα υποσχεθηκες πως θα ζησουμε και χαθηκαν. Οσα ονειρευτηκαμε. Τα θελω ολα!", τρεμεις.. ποτε δε σε ειχα ξαναδει ετσι.. Τοσο δυναμικο, με τοση οργη μεσα σου...

Θελω να φυγω, σε παρακαλω, ασε με. τελειωσε. Δεν αλλαζει τιποτα πια.. Συνεχισε τη ζωη σου κι ασε με να ξαναφυγω, οπως το εκανα και τοτε.. Λυπαμαι... Ειλικρινα λυπαμαι... (Σ' αγαπαω, συγχωρα με...)