Σ' Αγαπάω , Μ' Ακούς ??

Θα πενθώ πάντα -μ' ακούς;- για σένα, μόνος, στον Παράδεισο.

(...)

Που πια δεν έχω τίποτε άλλο
Μες στους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
Να φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου
Να μυρίζω από σένα και ν' αγριεύουν οι άνθρωποι
Επειδή το αδοκίμαστο και το απ' αλλού φερμένο
Δεν τ' αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ' ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου

Να μιλώ για σένα και για μένα.

Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν, μ' ακούς
Δεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα, μ' ακούς
Το χαμένο μου αίμα και το μυτερό, μ' ακούς
Μαχαίρι
Σαν κριάρι που τρέχει μες στους ουρανούς
Και των άστρων τους κλώνους τσακίζει, μ' ακούς
Ειμ' εγώ, μ' ακούς
Σ' αγαπώ, μ' ακούς
Σε κρατώ και σε πάω και σου φορώ
Το λευκό νυφικό της Οφηλίας, μ' ακούς
Που μ' αφήνεις, που πας και ποιος, μ' ακούς



Σου κρατεί το χέρι πάνω απ' τους κατακλυσμούς

Οι πελώριες λιάνες και των ηφαιστείων οι λάβες
Θα 'ρθει μέρα, μ' ακούς
Να μας θάψουν κι οι χιλιάδες ύστερα χρόνοι
Λαμπερά θα μας κάνουν πετρώματα, μ' ακούς
Να γυαλίσει επάνω τους η απονιά, μ' ακούς
Των ανθρώπων
Και χιλιάδες κομμάτια να μας ρίξει

Ηρθες κι αυτο φτανει να με γεμισει για τις υπολοιπες 15 μερες... Δεν υπηρξε πιο ομορφη στιγμη απ'το ν'ανοιγω τα ματια μου και να βρισκεσαι διπλα μου, να'μαι στην αγκαλια σου και να παρακαλαω να σταματησει εκει ο χρονος..
Ναι, θα τ'αφηνα ολα πισω μου για μια ολοκληρω ζωη ΜΑΖΙ ΣΟΥ και, ναι, θα το κανω.. Πινω σε ολες τις στιγμες που ζησαμε και σε οσες ακομα θα'ρθουν... Σ'αγαπαω....

Το πιο μακρυ ταξιδι μου ΕΣΥ.... # 2

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά

τα χρόνια μου είχαν ρίζες ήταν δέντρα
που τα 'ντυσε με φύλλα η καρδιά
και τ' άφησε ν' ανθίζουν μες την πέτρα

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση
οι φίλοι μου φεγγάρια ήταν νησιά
που δίψασε η καρδιά μου να τα ψάξει

Το πιο μακρύ ταξίδι μου ΕΣΥ
η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας
μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή
η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας...

Το πιο μακρυ ταξιδι μου ΕΣΥ....

1η μερα

Κι ετσι ξεκινησαμε... Στις 1/10/2008 για την Μεγαλη Πολη! Στο τρενο γνωρισαμε 2 φοιτητριες της Θεσσαλονικης, τα'παμε μια χαρα, ακουσαμε μουσικη, χαρμανιασαμε, σκασαμε στο φαϊ....!
Φτασαμε στον προορισμο μας κατα τις 9... Κι εκεινος ηταν εκει! Στην Αριστοτελους.. Μονο που η μοιρα τα' φερε ετσι, ωστε να ειμαστε 5 λεπτα αποσταση και να μη βρεθουμε.. Θυμωσα, εξοργιστηκα! Δεν μπορουσα να πιστεψω οτι τα 625 χλμ που μας χωριζαν ειχαν γινει μονο 3, και παλι δεν μπορουσαμε να βρεθουμε! Καπνισα μισο πακετο εξω απο τον ΟΣΕ με την κολλητη Ε. και μου περασε.. Με οδηγησα στην Τουμπα, οπου κι εμεινα στην ξαδερφη Β. Αφου ειπαμε τα νεα μας, της εκανα παραπονα για τον κολλητο της που μ'ειχε εκνευρισει, μας πηρε ο υπνος κατα τις 3!



2η μερα

Ξυπναω μ΄ενα μηνυμα απ'το μωρο μου, γεματο "Συγγνωμη" που η πουτανα η μοιρα μας τα'φερε χτες ετσι και με στεναχωρεσε.. Δεν μπορω να του κρατησω κακια.. Ντυνομαι και συναντιεμαι με την Ε. στην Καμαρα.. Η μπορα που επιασε δε μας εμποδιζει να περιπλανηθουμε μες στη βροχη και να αραξουμε στη Ζωγια για ενα ζεστο καφεδακι! Ολα εδω ειναι υπεροχα... Ακομα και οι κορνες απο τα μποντιλιαρισματα ειναι μελωδικα, οι ανθρωποι ευτυχισμενοι, ξεγνιαστοι, χαλαροι! Ειμαστε τρισευτυχισμενες!! Η βροχη σταματαει και κανουμε μια εξορμηση στα μαγαζια, οπου και μπαστακωνομαστε στα αποδητηρια δοκιμαζοντας το ενα ρουχο μετα το αλλο! Ναιιιιιιιιιι ειμαστε ευτυχισμενες!!!!!!!!
Συναντιομαστε με τη Β. και κανουμε βολτες στο Λευκο Πυργο. Με πιανει μια στιγμιαια μοναξια, μιας και αυτη τη βολτα την ειχα ονειρευτει μονο μαζι του. Μου φευγει ομως και οδευουμε προς την Αριστοτελους.. Αφηνουμε τη Β. να παει να κανει ενα μπανακι στο σπιτι της κι εμεις αραζουμε στα Χαρις Σποτ με παρεα για επιτραπεζια...
Ωσπου..........................
Λαμβανω ενα μνμ απο τη Β. οτι πρεπει να παω να παρω τα πραγματα μου απο εκει γιατι θελει αυριο να παει Σερρες. Της λεω κι εγω με τη σειρα μου να περασω αργοτερα. Επιμενει, θελει να τα παρω τωρα γιατι θα βγει. Της λεω πιο μετα. Επιμενει ξανα, θελει να παω γιατι θα φυγει με τον 6.30 το πρωι και το βραδυ δε θα κοιμηθει σπιτι της.. Ξεκιναμε με την Ε. μες στη βροχη, καταταλαιπωρημενες να παμε να φορτωθουμε τα πραγματα. Μπαινοντας στο σπιτι της Β. το μονο που ηθελα ηταν να φορτωθω τα συμπραγκαλα μου, να χαιρετησω την Β. και να φυγω γιατι ημουν πτωμα.. Ακουω την Ε. να αναφωναζει "Γεια σας!"... "Καλα σε ποιον μιλαει παλι αυτη η τρελη???", αναρωτηθηκα και γυρισα αργα το κεφαλι! Με το που ειδα την ξαδερφη Α. τρελαθηκα! "Καλα τι κανει αυτο το τρελο εδω? Πως ηρθε απο Σερρες???" Γερνω το κεφαλι μου να δω τι εκρυβε ο τοιχος και.................. ηταν αυτος!!!!!!!!!!! Ηταν η αγαπη μου! Τρελαθηκα, μου κοπηκαν τα ποδια, δεν ηξερα τι να κανω, ενιωθα παντελως χαζη, αμηχανη και.. βρεγμενη!!! Κανονιζουμε να παμε σ'ενα μαγαζακι για μαμ και ρετσινα εγω, ο Σταμ μου, η Αγαπη, η Βαγγα και η κολλητη, Ελενη... Περασαμε υπεροχα! Κατα τις 2.30 η Β. και η Α. την κανανε, ενω μειναμε εγω, ο Σταμ και η Ελενη! Μιλουσαμε για ωρες, για τα προσωπικα μας, τις ανασφαλειες μας... Χαιρομουν που τους εβλεπα να μιλανε και να κανουν πλακα.. Ηταν τα 2 πιο σημαντικα προσωπα της ζωης μου και δεν το πιστευα οτι τα ειχα και τα 2 μαζι!
Η βραδια συνεχιστηκε με μενα και την αγαπη μου σ'ενα φιλικο σπιτι. Δεν κοιμηθηκα, οπως καταλαβαινεις! Δεν μπορουσα να το πιστεψω οτι τον ειχα παλι διπλα μου. Δεν κλειναμε τα ματια μας, θελαμε να βλεπουμε ο ενας τον αλλον.. Μιλησαμε για πολλα πραγματα. Του ειπα πως νιωθω (ναι, εκεινο το ρημα που στανταρ εχεις πει εσυ και δεν εχω ξεστομισει εγω ποτε μου, ναι, το ειπα!) Ναι... ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΩΩΩΩΩ! Πειραζαμε ο ενας τον αλλον, γελουσαμε, φωναζαμε, αλλαζαμε συνεχεια θεση στο κρεβατι, κολλουσαμε στον τοιχο, ειμασταν μαζι κι αυτο μας εφτανε...



3η μερα

Εκλεισα τα ματια μου μονο 1 ωριτσα για να εχω λιγο κουραγιο για την αυριανη μερα.. Μου φτιαξε εναν υπεροχο καφε και τον εφερε στο κρεβατι.. Τον ηπιαμε αγκαλια, γελωντας ευτυχισμενα αλλα και κοιταζοντας την ωρα γιατι στις 2 επρεπε να φυγει με την Α. και τη Β. για Σερρες λογω δουλειας..
Ετσι, εμεινα εγω με την Ε. Πηγαμε στο σπιτι ενος πρωην της, μαζευτηκαν κι αλλες 2 κιθαρες και για 4 ωρες τραγουδουσαμε το προγραμμα που θα' χουν στο μαγαζι.. Περασαμε υπεροχα... ειδικα με το μπουζουκι!!!
Το βραδυ πηγαμε εγω με την Ε. σ'ενα εντεχναδικο-ροκαδικο, Παπαγαλος λεγοταν για οσους ξερουν.. Περπατησαμε παλι στον Λευκο τον Πυργο μιλωντας σοβαρα για τη σχεση μου και κατα ποσο εχει πεηρεασει τους γυρω μου. Ξερετε κατι? Δε δινω δεκαρα πλεον! Δεν ειμαι αναισθητη, κι εγω εκλαψα και με κατηγορησα που ενω χωρισα, αμεσως μετα βρεθηκα σε μια τετοια σχεση που να με γεμιζει οσο καμια αλλη. Το προηγουμενο βραδυ μου μαζι του, μ' εκανε να καταλαβω πως η ευτυχια βρισκεται σε μενα και σ'εκεινον.. Κι οσοι με νοιαζονται πραγματικα, θα'ναι ευτυχισμενοι μαζι μου, οπως και ειναι δλδ.. Για οσους πικραθηκαν, λυπηθηκα και συνεχιζω να λυπαμαι, αλλα δε θα ξεκλεψω ουτε μια στιγμη απο αυτο που ζω για να κλαψω ξανα...
Παμε σπιτι κατα τις 4.30 τα ξημερωματα και αραζουμε με την Ε. κουτσομπολευοντας! Τοτε μου λεει το εξης θεϊκο "Ρε συ, αφου ειμαστε εδω, γιατι δεν παμε Σερρες να δω κι εγω αυτο το περιβοητο χωριο που μ'εχεις πρηξει τοσα χρονια?????????" Φλασια!!!!!!!!!!!!! Ετοιμαζομαστε και κατα τις 5.30 το πρωι παμε μια τελευταια βολτα στο Λευκο Πυργο να χαζεψουμε την ανατολη του ηλιου, οπου και συνανταμε μεθυσμενους και... ψιλοτρελαμενους και πεθαινουμε στο γελιο απο τα σκηνικα!



4η μερα - ΣΕΡΡΕΣ

Φτανουμε στο διπλανο χωριο κατα τις 2 κι ερχεται το μωρο μου να μας παραλαβει.. Παμε οι 3 μας για μπυριτσα και ενδιαμεσα της γνωριζω οποιο γνωστο περναει! Παμε με την Α. και την Ε. σ'εναν αγωνα-σοκ μιας κι επαιζαν οι 2 πρωην της κι εγινε μια ψιλοσφαγη! Παμε για μπανακι κι ετοιμαζομαστε για εξω, εγω, το μωρο μου, η κολλητη Ε. και οι ξαδερφες Β. και Α. Παμε Σερρες σ'ενα κλαμπακι τιγκα και μετα Moi, οπου του κανω μια σκηνη ζηλοτυπιες, για την οποια ακουω μπινελικια απ'ολους, μιας και τελικα ειχα κανει λαθος..
Τους αφηνουμε ολους σπιτια τους και παμε μια βολτα με τ'αμαξι.. Εξω εβρεχε... δε θελαμε τιποτα αλλο...



5η μερα - ΣΕΡΡΕΣ

Παμε για φαγακι εγω, το μωρο μου, η Ε. και η Α. στην Κερκινη.. Εκει συνειδητοποιω τη χημεια μεταξυ Αγαπης, Σταμ και Ελενης! Ειχαν κολλησει τοσο πολυ! Τα γελια μας ακουστηκαν σ'ολο το μαγαζι! Ημουν πολυ τυχερη που τους ειχα ολους εκει... οσους χρειαζομαι για να νιωθω ολοκληρωμενη.. Κι ηταν ολοι εκει, σαν μια κολλητη παρεα.. Ακολουθησαν μπυριτσες στο χωριο και το βραδυ παλι κερκινη, με 3 μπουκαλια κρασι στο Αρχονταρικι...! Αφου τους ξαναπηγαμε στα σπιτια τους, αραξαμε στο σπιτι του..
- "Ναι, Σ'αγαπαω ρε βλακα, αλλα αυριο φευγω και δεν το αντεχω..."
- "Θα την παλεψουμε ρε λατρεια, στο υποσχομαι..."

Σε ξυπνησα να σου δωσω ενα τελευταιο φιλι κι εφυγα.. Σ' αγαπω...

Φοβος και παθος.......

"Σ'ευχαριστω που εφυγες, γιατι φευγοντας πηρες μαζι σου και τον φοβο μου μη σε χασω..."

Αυτο διαβασα πριν λιγες μερες σ'ενα αρθρο και προβληματιστηκα.. Στην παρεα, το ερμηνευσαμε ποικιλοτροπως.. Εγω ειπα οτι η τυπισα ζουσε μεσα στην ανασφαλεια και ο τυπακος με τη φυγη του τη διευκοληνε.. Ο Πανος ισχυριστηκε οτι το αποφθεγμα εχει αρνητικο περιεχομενο και, μιας και ο τυπος εφυγε, τι σημασια εχει για τον φοβο της κοπελιας? Η Φωτο πανω κατω συμφωνησε με τον προλαλισαντα...

Τι τελικα σημαινει?

Ποσοι απο μας εχουμε βρεθει σε μια χεση που φοβομαστε μηπως χασουμε το συντροφο μας? Κι ολη αυτη η ανασφαλεια και ο φοβος κατακλιζουν τα συναισθηματα μας και μας αποσπουν την προσοχη απο την ουσια της σχεσης??

Τελικα οταν χανουμε κατι που φοβομασταν μην το χασουμε, ειμαστε καλυτερα ή χειροτερα? Ειναι καλυτερα να εχεις κατι κι ας ζεις με το φοβο μηπως το χασεις ή να μην το' χεις καθολου?? Οκ, δε μιλαω για το γεγονος να εχουμε κατι και να προσπαθουμε να το ζησουμε στο επακρον χωρις φοβο και παθος.. Ας θεωρησουμε δεδομενο οτι ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ!

Πώς το αντιμετωπιζουμε? Πως διαχειριζομαστε την κατασταση? Απ' τη στιγμη που το χανουμε, ο φοβος εξατμιζεται ή διαιωνιζεται?

Και τι επιτελους σημαινει το : "Σ'ευχαριστω που εφυγες, γιατι φευγοντας πηρες μαζι σου και τον φοβο μου μη σε χασω..."

Mazi............

Πάμε να φύγουμε αγάπη μου
έχει στεγνώσει το δάκρυ μου
πάμε να φύγουμε αγάπη μου.

Πάμε να φύγουμε σήμερα
δεν έχει η αγάπη μας σύνορα
πάμε να φύγουμε σήμερα.

Μέσα στα χέρια σου κλείνομαι
στην αγκαλιά σου αφήνομαι
πάμε καρδιά μου να φύγουμε.

Θα προχωράμε μαζί
μέσα σ' αυτή τη ζωή
θα προχωράμε μαζί
κι όπου μας βγάλει...

Θα προχωράμε μαζί
κάνε κουράγιο γιατί
έχει ανηφόρα μπροστά
κι είναι μεγάλη..!

Πέρασα πολλά δίχως αγκαλιά...

κι ήρθες σαν πρωί μέρα τυχερή...

είσαι ουρανός και γη, δίψα, βροχή..

Μες στην ξαστεριά σβήνω τα παλιά

άδειο παρελθόν, μέλλον το παρόν

είσαι ποταμός, πηγή, δίψα, βροχή..

to be continued....

I'm Here Without You Babe....

Οι εκατο μερες απο τοτε που εχω να δω το προσωπο σου,
με γερασαν πια..
Χιλιαδες φωτα με παγωσαν, και δε νομιζω οτι μπορω να μεινω ανεπαφη
μπροστα σε ολο αυτο...

Αλλα ολα τα χιλιομετρα που μας χωρισαν, εξαφανιζονται οταν ονειρευομαι το προσωπο σου...

Ειμαι εδω χωρις εσενα μωρο μου
αλλα βρισκεσαι ακομα στο μοναχικο μου μυαλο
Σε σκεφτομαι μωρο μου
και σε ονειρευομαι ξανα και ξανα..
Ειμαι εδω χωρις εσενα μωρο μου
αλλα ακομα βρισκεσαι μαζι μου στα ονειρα μου
Και αποψε ειμαι μονο ΕΓΩ κι ΕΣΥ..

Τα χιλιομετρα συνεχιζουν
οπως ο καθενας μας λεει απλα ενα "γεια σου"
Ακουσα οτι η ζωη ειναι υπερεκτιμημενη
αλλα ελπιζω οτι θα γινεται ακομα καλυτερο καθως συνεχιζουμε μαζι..

Ολα οσα ξερω, κι οπουδηποτε κι αν πηγαινω
μπορει να ειναι δυσκολο, αλλα δε θα παρει την αγαπη μου για σενα
Κι οταν ακομα και η τελευταια ελπιδα θα καταρρευσει
ακομα κι οταν ολα θα'χουν ειπωθει και θα' χουν γινει πραγματικοτητα
Ακομα και τοτε, μπορει να ειναι δυσκολα, ομως δε θα καταφερει να παρει την αγαπη μου για σενα..

Για σενανε μπορω..........

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
τα χρόνια μου είχαν ρίζες ήταν δέντρα
που τα 'ντυσε με φύλλα η καρδιά
και τ' άφησε ν' ανθίζουν μες την πέτρα

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση
οι φίλοι μου φεγγάρια ήταν νησιά
που δίψασε η καρδιά μου να τα ψάξει

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ
η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας
μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή
η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει
σε όνειρα σ' αισθήματα υγρά
το μυστικό τον κόσμο ν' ανασάνει

Ναι, παλι εσενα σκεφτομαι.. Αφηνομαι και ταξιδευω χιλιομετρα μακρια, εκει, στο δωματιο σου, στο κρεβατι σου. Σε σκεπαζω, σε φιλω και φευγω ξανα.
Ναι, μου φτανει. Κι ενα λεπτο μονο, μου φτανει. Και το "καθολου" παλι, το αντεχω.
Ναι, το αντεχω. Ακομα κι οταν δεν εισαι διπλα μου να σ' αγγιξω, να σε νιωσω, να ψιλαφισω το βλεμμα και το χαμογελο σου..
Ναι, ακομα κι ετσι, αντεχω. Μου φτανει που σ' ειχα, σ' εχω. Αυτη η βαθια ανασα που παιρνω εξαιτιας σου μου ειναι αρκετη.
Σε θελω...

Για σένανε μπορώ να βγω να ζητιανέψω,
κάθε ντροπή ν' αντέξω για σένανε μπορώ
Για σένανε μπορώ να βγω γυμνή στους δρόμους,
αντίθετα στους νόμους και κάθε ιερό

Για σένανε μπορώ τις φλέβες μου να σκίσω,
το αίμα μου ν' αφήσω να τρέξει σαν νερό
Για σένανε μπορώ πατρίδα να προδώσω,
Χριστέ ντρέπομαι τόσο και όμως το μπορώ

Για σένανε μπορώ φονιά να προσκυνήσω,
λεπρό να τον φιλήσω, για σένανε μπορώ
Για σένανε μπορώ στον ʼδη να κατέβω
και σέρνοντας ν' ανέβω το πιο ψηλό βουνό

Για σένανε μπορώ στ' απόσπασμα να πάω
και να χαμογελάω σαν να 'τανε γιορτή,
ν' αφήσω σαν νερό το αίμα μου να τρέξει,
χωρίς να πω μια λέξη, ούτε όχι, ούτε γιατί

Για σένανε μπορώ τις φλέβες μου να σκίσω,
το αίμα μου ν' αφήσω να τρέξει σαν νερό
Για σένανε μπορώ πατρίδα να προδώσω,
Χριστέ ντρέπομαι τόσο και όμως το μπορώ

Κανονιστηκε και το ταξιδι στη Θεσσαλονικη λοιπον! Ομολογω οτι ειναι 5.24 το πρωι και δε μου κολλαει υπνος! Αν και η βδομαδα που ακολουθει προβλεπεται δυσκολη λογω εξεταστικης (3 μαθηματα left...), γεμισα ενεργεια και ορεξη!!!!

Το give the devil his due, δεν πολυ εχω τα μουτρα να ζητησω ξανα λεφτα.. Ελειπα το καλοκαιρι ενα μηνα, πηγα μια βδομαδα Σαντορινη και ξαναεφυγα για μια βδομαδα παλι.. Αχαριστια, το ξερω.. θα φερω μια ισορροπια μολις επιστρεψω, promise..
Καθομαι και κανω μια ανανεωση στο Mp3, νεα κομματια, νεα διαθεση, νεα στιχακια.. Εσβησα ο,τι γελοιο και εμπορικο κυκλοφορουσε. Πλεον μονο συναισθημα, ουσια, νοημα!
Αλεξιου, Γαλανη, Βιταλη, Μητροπανος, Περιδης, Πρωτοψαλτη, Ελληνικη ροκ σκηνη, Θηβαιος κτλ κτλ...

Αν εχετε κατι να μου προτεινετε σ' αυτο το στυλ (ειτε τραγουδι ειτε καλλιτεχνη) δεκτον!

Ναι... παλι....

Ονειρα... παθη... τρελα... ηδονη... ερωτας

Ολα μαζι ξετυλιγονται σε ενα αλμπουμ σκονισμενων καλοκαιρινων εικονων.. Τιποτα πιο σημαντικο, πιο ουσιωδες, πιο σαγηνευτικο απο μια φωτογραφια που κοιτιομαστε καταματα.

Τιποτα πιο νοσταλγικο απο την αλμυρα του κορμιου σου και το αξιοζηλευτο χαμογελο σου. Τα κλεινω ολα σ'ενα κοκκινο κουτι, σαν το χρωμα της μπλουζας σου που με ξετρελανε. Τα κλεινω ολα εκει μεσα, πανε αυτα, τα ζησαμε, εχουμε τοσα ακομα μπροστα μας!



Κι εγω θυμαμαι, χαμογελαω πονηρα, σε σκεφτομαι, σε φανταζομαι. Κι αυτη η χαρα κι η ανατριχιλα διαιωνιζονται. Επιζητω το πειραγμα σου, τη φωνη σου, τα γλυκολογα. Με αλλαξες. Σχηματιζω τη μορφη σου με τον καπνο απ' τα τσιγαρα που γεμιζουν το τασακι. Ζωγραφιζω ενα μονογραμμα στο θαμπο τζαμι.

Ναι, παλι σε σκεφτομαι...

3.. 2.. 1.. καααααατ!!!

Μιας κι επιστρεψαμε ριζικα στις βασεις μας, ειπα να ξεκινησω μ' ενα bloggoπαιχνιδακι ξεκλεβοντας την προσκληση απο τον πολυαγαπητο Lockheart..
Oι κανονες του παιχνιδιου ειναι απλοι : "Στο συγκεκριμένο παιχνίδι καλείστε να παραθέσετε ένα video, κείμενο, στοίχο, τίτλος απο ταινία ή απόσπασμα αυτής ή ότι δηλαδή σας έκανε να συγκινηθείτε και φυσικά αν θέλετε αναφέρεται και τον λόγο που σας συνέβη αυτό."



Το παρακατω ειναι ενα αποσπασμα απο την ταινια "Υ.Γ. Σ' αγαπω", οπως λεει και ο Π., πολυ μελη και χαζοαμερικανικη ταινια, σκοτωνομαστε στο vodeo club καθε φορα που δε μ'αφηνει να τη νοικιασω κι να την ξαναδω.. Το αποσπασμα ειναι απο ενα γραμμα που στελνει η Χόλυ στον αντρα της, Τζέρι, που εχει πεθανει...

P.S. I love you

Holly Kennedy: Dear Gerry, you said you wanted me to fall in love again, and maybe one day I will. But there are all kinds of love out there. This is my one and only life, And its a great and terrible and short and endless thing, and none of us come out of it alive. I don't have a plan... except, it's time my mom laughed again. She has never seen the world... she has never seen Ireland. So, I'm taking her back where we started... Maybe now she'll understand. I don't know how you did it, but you brought me back from the dead. I'll write to you again soon. P.S... Guess what?



Το δευτερο αποσπασμα ειναι απο την ταινια Armageddon. Εχω δει την ταινια, χωρις να υπερβαλλω, πανω απο 15 φορες και ποτε δεν καταφερα να κρατηθω και να μη ξεσπασω σε κλαματα τη στιγμη που ο Χάρι θυσιαζεται στη θεση του αγαπημενου της κορης του...

A.J.: Just tell Grace that, uh, that I'll always be with her. Okay? Can you do that?
Harry Stamper: Yeah. Okay, kid.
Harry Stamper: [pulls AJ's air hose out and rips off his own mission badge and hands it to AJ] Give this to Truman. Make sure Truman gets that! Get in there.
[pushes AJ back into the hatch and closes the door]
Harry Stamper: It's my turn now.
A.J.: Harry! Harry! You can't do this to me! It's my job!
Harry Stamper: You go take care of my little girl now. That's your job. Always thought of you as a son. Always. But, I'd be damn proud to have you marry Grace.
A.J.: [beginning to cry] Harry.
Harry Stamper: You take care of yourself.
[pushes a button sending the hatch up]
A.J.: Harry, no!
Harry Stamper: I love you, boy.
A.J.: Harry, I love you! Don't Harry! Wait a minute! Harry, no!
Harry Stamper: Bye, son.


Καλω οσους ειναι στη δεξια μερια του blog μου, αλλα και σε οσους θελησουν να συμμετασχουν... Αφηνω την προσκληση ανοιχτη!!

10 πραγματα που αλλαξαν στη ζωη μου τους τελευταιους 3 μηνες

1. Περασα τις καλυτερες διακοπες της ζωης μου

2. Περασα ολα τα μαθηματα της εξεταστικης του Ιουνιου

3. Εμαθα ποδηλατο (ουδεν σχολιον...!)

4. Εφτασα σε σημειο να ζυγιζω 49 κιλα (οχι, μη με ρωτησεις κι εσυ, δεν ειμαι ανορεξικη!!)

5. Ζητησα συγγνωμη απο ενα ατομο που για 5 χρονια ημασταν καθε μερα μαζι και το πληγωσα

6. Πηρα διαδρομο κι αρχισα να το παιζω Βεγγος... "Τρεχατε ποδαρακια μου!"

7. Χωρισα, πληγωσα, πληγωθηκα...

8. Εφτιαξα ενα πλανο στη ζωη μου για τα επομενα 2 χρονια, βρηκα σπιτι στις Σερρες...

9. Αυξησα κατα πολυ την ημερισια ποσοτητα αλκοολ και νικοτινης στο σωμα μου,καιρος για αποτοξινωση!

10. Ερωτευτηκα παραφορα, εκλαψα απο ευτυχια, ενιωσα αυτο το "κλικ" για το οποιο μιλατε ολοι κι εγω ιδεα δεν ειχα τι στα κομματια ηταν!

Μες στα δυο του ματια να κοιταζω....

Πάνω σου η γη ξυπνάει
ήλιος μπαίνει από παντού
κάθομαι και σε κοιτάζω
μη με φοβάσαι
Είσαι ακόμα από τον ύπνο
τ΄όνειρο έχει εξατμιστεί
Μάρτιο θυμίζεις πώς να σε προβλέψω

Ενα απ΄όλα τα βιβλία
που έχω μέσα μου βαθιά
του έρωτα φεγγάρια μαύρα το φωτίζουν
Τίποτα δεν έχει μείνει
κι όμως όλα είναι εδώ
άφησέ με να αγγίξω τα μαλλιά σου

Τον ίδιο το Θεό να είχα απέναντί μου
σου λέω προτιμώ στην κόλαση μαζί σου !!

Άφωνη η ζωή ρωτάει
τόση ομορφιά από που
βρέχει ο ουρανός ρουμπίνια κι απαντάει
μόνο η αγάπη ξέρει τώρα έμαθα κι εγώ
πόσο ανάγκη έχω από την αγκαλιά σου

Τον ίδιο το Θεό να είχα απέναντί μου
σου λέω προτιμώ στην κόλαση μαζί σου

Τίποτα άλλο εκτός από εσένα στο φως
τίποτα άλλο που να με σκοτώνει γλυκά

Αν μπορούσα να βρω την λέξη που θα άγγιζε την καρδιά σου, θα την έλεγα μέχρι να ματώσουν τα χείλη μου...

Να ξέρεις πως η σκέψη μου θα είναι μαζί σου αφού δεν μπορώ να είμαι εγώ. Θέλω να κοιτάζω μέσα στα δύο σου μάτια. Εκεί που σταματάει ο χρόνος και υπάρχει μόνο γαλήνη..

Σερραϊκή Συμμετοχή στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2008

Το μουσικό Συγκρότημα "18 Παρά τέταρτο" που δημιουργήθηκε στην πόλη των Σερρών θα μας εκπροσωπήσει στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2008,την Πέμπτη 9 και το Σάββατο 11 Οκτωβρίου στο Γήπεδο Πυλαίας.

Το Τραγούδι:Αν χρειαστεί
Συνθέτης: ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΕΜΑΝΕΤΖΗΣ
Στιχουργός: ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΕΜΑΝΕΤΖΗΣ
Ερμηνευτής: Μπάντα "18 Παρά Τέταρτο" (ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΕΜΑΝΕΤΖΗΣ, ΤΑΣΟΣ ΜΟΣΧΟΒΑΚΗΣ, ΣΑΚΗΣ ΑΖΑΣ, ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΟΡΑΚΑΣ, ΝΑΣΙΑ ΚΑΡΑΤΖΑ)

Στίχοι Τραγουδιού

Όλοι αναζητούν την αγάπη
γυρεύουν κάπου μια ζεστή αγκαλιά
γυρεύουν ένα φιλί, ένα χάδι
ένα στήριγμα, μια παρηγοριά

Γι’ αυτό κι εσύ όπου κι αν είσαι τώρα
το βλέμμα αν σηκώσεις στον ουρανό
θα ακούσεις κάθε μου σκέψη κι εγώ να τραγουδώ

…πως όλο τον κόσμο θα γυρίσω
παντού θα ψάξω να σε συναντήσω
και κάτι μέσα μου φωνάζει πως δεν είσαι μακριά
αν χρειαστεί τον κόσμο θα γυρίσω
θα ζω για την στιγμή που θα σ’ αντικρύσω
και τότε θα σου χαρίσω όλη μου την καρδιά

μες στο μυαλό τους όλοι έχουν μια εικόνα
πως θα είναι το άλλο τους μισό
και λαχταρούνε να έρθει εκείνη η ώρα
όταν το βρούνε να του πουν αγαπώ

γι’ αυτό κι εσύ όπου κι αν είσαι τώρα
το βλέμμα αν σηκώσεις στον ουρανό
θα ακούσεις κάθε μου σκέψη κι εγώ να τραγουδώ

Αν χρειαστεί όλο τον κόσμο θα γυρίσω για να σε βρω
αν χρειαστεί όλο τον κόσμο θα περπατήσω για να σε βρω!!

Kαλη επιτυχια λοιπον!!

πηγη

Λιγες μερες ακομα υπομονη.. Λιγα χιλιομετρα ακομα και παλι μαζι.. Θελω ΕΣΥ να εισαι αυτος που θα με σκεπαζει τα βραδια, που θα σκεπαζει καθε μου αμφιβολια και φοβο. Θελω ΕΣΥ να εισαι διπλα μου οταν ανοιξω τα ματια μου το πρωι.

Εδω και μια βδομαδα ξυπναω 6 το πρωι με το πιο γλυκο σου μηνυμα. Ναι, αν καποιος μου λεγε εκεινο το βραδυ οτι θα ειμασταν μαζι σημερα, θα του' λεγα να κανει ενα κρυο ντουζ! Ποτε δεν πιστευα σε χαζοερωτες και ροζ συννεφακια, και να που ακροβατω ακριβως απο πανω τους! Ολα πανω σου ειναι αψεγαδιαστα, η μυρωδια σου, τα χειλη σου, τα ματια σου, τα χερια σου.

Λυπαμαι μονο που δεν μπορεσα να νιωσω ετσι και με προηγουμενες σχεσεις. Που ημουν ψυχρη, κυνικη και απολυτη.. Λυπαμαι που αναγκαστηκαν να συμβιβαστουν με το ψυχρο εγω μου που δε χαμογελουσε ακαταπαυστα απο ευτυχια και ερωτα, που δε κρεμιοταν πανω απο ενα τηλεφωνο, που δε ζωγραφιζε καρδουλες σε εισιτηρια του μετρο.. Λυπαμαι που ισως τελικα να μην προσπαθησα καν, ναι, ειχατε δικιο, με εβαζα για ολα σ' ενα καλουπι.. "Ειμαι ετσι γιατι δεν πιστευω σ' αυτο, σ'εκεινο, στο αλλο..." Συγγνωμη αν σας εκανα να νιωσετε ασχημα, σας πληγωσα και σας απογοητευσα. Συγγνωμη που δεν ξυπνησα με το πιο πλατυ μου χαμογελο διπλα σας το πρωι, που δε μετρουσα και τα δευτερολεπτα για να βρεθουμε, που δεν εδωσα ο,τι μου δωσατε. Στις σχεσεις μου παντα ημουν αχαριστη και απολυτη. Ισως γιατι δεν ειχε βρεθει αυτο το "κατι" που σου τουμπαρει τον κοσμο αναποδα και να ξεκινησεις τις κοσμοθεωριες σου απο το μηδεν. Συγγνωμη που δεν ημουν αυτο που περιμενατε..

Η κολλητη Ε. λεει πως δεν εχω ν' απολογηθω σε κανεναν για την ευτυχια μου και την κατασταση που βιωνω αυτο τον καιρο. Κι ομως, νιωθω πως πρεπει.. Ειδικα σε ατομα που πιστεψαν οτι μπορω να γινω ετσι και τελικα δεν εγινα.. οχι για κεινους.. Δεν απολογουμαι για τα συναισθηματα μου, απλα λυπαμαι για το κενο που τους προκαλεσα..

Δεν πιστευω σε μοιρες, πεπρωμενα και καρματα, απλα ηταν καπου εκει εξω, περιμενε, περιμενα και..................


Οχι, δεν απολογουμαι σας λεω... απλος αυθορμητισμος...

Τις πιο γλυκες μου καληνυχτες σε ολους σας, και thanxz a lot για τη συμπραξη σας στη τρελα που με βολοδερνει αυτο το διαστημα! Τα φιλια μου και... (ναι επιτελους ηρθε η ωρα να το πω κι εγω μετα απο 2 μηνες διακοπων!!) ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΧΕΙΜΩΝΑ!!!!

Σε Θελω.....

1250 χλμ για σενα.. Κι αλλα τοσα, οσα περνανε απ' το χερι μου, οσα αντεχει η τσεπη κι η καρδια μου..

Γουσταρω τα παντα πανω σου, μεσα σου, διπλα σου. Τα ματια σου οταν με κοιτανε, τα χειλη σου οταν με φιλανε, τα χερια σου οταν μ' αγγιζουν, το χαμογελο σου οταν μιλαμε. Σε θελω.. Ζηλευω, χαμογελαω, παθιαζομαι, ερωτευομαι.. Πραγματα πρωτογνωρα για μενα.

Σε νοιαζομαι, σε χρειαζομαι.. Σε θελω..

Μαζι σου ειμαι αλλος ανθρωπος. Θα κοιταξω τ'αστερια, θα χαζεψω την ανατολη του ηλιου, θ' ακουσω χαζοτραγουδα, θα μου λειψεις, θα σε σκεφτω, θα μιλησω ακαταπαυστα για σενα σε φιλους και γνωστους. Κι ολα αυτα για σενα..

Κι εχω ακομα αλλα τοσα να δωσω, μου βγαινουν αυθορμητα, ξεχειλιζουν απο μεσα μου, δεν το ελεγχω, προσπαθω, αλλα ματαια.. Μου βγαινει αυτη η γλυκα των εφηβικων μου χρονων, αυτο το ασταματητο χαμογελο.



Το μυαλο ταξιδευει στις επομενες μερες που θα μας βρουν μαζι, μερες, βδομαδες, μηνες... Εισαι ολα αυτα που δεν μπορω να γραψω, να εξηγησω, να ερμηνευσω σε ενα κομματι χαρτι, σε μια οθονη υπολογιστη, σε μια συζητηση με φιλους. Εισαι εκει κι ομως ειναι σαν να μη λειπεις ουτε στιγμη απο κοντα μου.

Εγω, που φοβομουν το αγνωστο, θελω να ζησω το αυριο ΜΑΖΙ ΣΟΥ...
Εγω, που τρεμω τα μοναχικα ταξιδια, θα ερχομουν εστω για να σε δω 2 λεπτα..
Εγω, που δεν εμαθα να μοιραζομαι, στα δινω ολα, παρτα, ειναι δικα σου..
Εγω, που ποτε δε ζηλεψα, κοκκινιζω και βγαινω εκτος εαυτου..
Εγω, που που δε ζωγραφιζα καρδουλες, που τα εβαζα ολα σ' ενα καλουπι, τωρα το κανω χιλια κομματια και γινομαι το ανεμελο ερωτευμενο κοριτσακι που χαζευει τα ταβανια ωρες ατελειωτες..
Εγω, που ποτε δεν το ξεστομισα, <<ΕΙΜΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΗ...>>