Αναμνηση...

Για ποσο εισαι καταδικασμενος να θυμασαι?? Τι σημαινει, αληθεια το "να θυμασαι"?

Ποτε δε δεχτηκα να ξεχασω.. Ισως κι αυτος ειναι ενας λογος που αντι να κανω ενα βημα μπροστα κανω δεκα πισω.. Δε μπορω να συμβιβαστω με την ιδεα να σβησεις ο,τι αφορα το παρελθον σου.. Ειμαστε ο,τι ειμαστε και το οφειλουμε σ' αυτο αλλοστε, σωστα? Γιατι λοιπον να προσποιηθεις πως ξεχασες ή ακομα χειροτερα να υποβαλεις τον εαυτο σου σε μια διασικασια να τα "σβησεις" ολα με το ζορι? Οι αναμνησεις μας κρατανε ζωντανους. Μας δινουν κουραγιο να συνεχισουμε, να προσπαθησουμε και να αναζητησουμε το "ακομα καλυτερο..."

Αρνουμαι να συμβιβαστω σε μια οπτικη απατη που ολα ειναι ιδανικα και καινουρια. Ειμαι καθετη και απολυτη εναντια στο Delete.. Οταν γυριζεις την πλατη σου σε ολα αυτα που σε κανανε αυτο που εισαι, οταν αναλωνεσαι μονο στο τωρα, η ουσια χανεται...

Αφιερωστε λοιπον μια νυχτα με χαλαρη μουσικουλα και κρασακι αναπολωντας το παρελθον... Μην το αναζητησετε, μην το νοσταλγειτε... Απλα να θυμομαστε που και που, οχι μονο τις καταστασεις, αλλα και ανθρωπους που ηταν κοντα μας και πλεον, για χιλιους δυο λογους δεν ειναι... Καλο ειναι να θυμομαστε και να αξιολογουμε το παρον με βασει το παρελθον...

Μια γουλιτσα κρασι λοιπον για το παρελθον.. για ολα αυτα που περασαν και που δυστυχως ή ευτυχως δε θα ξαναρθουν, για ολα εκεινα που αφησαν το σημαδι τους σ' αυτο που γιναμε, για ολα εκεινα που ειτε προσπερασαμε βιαστικα ειτε τα ζησαμε στο επακρον....!!

Στην υγεια τους!!